ਹਤੋ ਯੇਵਾषਃ ਕ੍ਰਿਮੀਣਾਂ ਹਤੋ ਨਦਨਿਮੋਤ । ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਿ ਮष੍ਮषਾਕਰਂ ਦृषਦਾ ਖਲ੍ਵਾਮਿਵ
ਕ੍ਰਿਮੀਆਂ ਦਾ ਮੇਂਡਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਸਭ ਕ੍ਰਿਮੀਆਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਦਾਣੇ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੀਰ੍षਾਣਂ ਤ੍ਰਿਕਕੁਦਂ ਕ੍ਰਿਮਿਂ ਸਾਰਙ੍ਗਮਰ੍ਜੁਨਮ੍ । ਸ਼ृਣਾਮ੍ਯਸ੍ਯ ਪृष੍ਟੀਰਪਿ ਵृਸ਼੍ਚਾਮਿ ਯਚ੍ਛਿਰਃ
ਤਿੰਨ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਉੱਪਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਚਿੱਟ-ਚੋਲਾ ਕ੍ਰਿਮੀ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤ੍ਰਿਵਦ੍ਵਃ ਕ੍ਰਿਮਯੋ ਹਨ੍ਮਿ ਕਣ੍ਵਵਜ੍ਜਮਦਗ੍ਨਿਵਤ੍। ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਂ ਪਿਨष੍ਮ੍ਯਹਂ ਕ੍ਰਿਮੀਨ੍
ਇੱਥੇ, ਕਣਵ ਅਤੇ ਮਦਗਨ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਮੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਅਗਸਤ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਮੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲਦਾ ਹਾਂ।
ਹਤੋ ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਮੀਣਾਮੁਤੈषਾਂ ਸ੍ਥਪਤਿਰ੍ਹਤਃ । ਹਤੋ ਹਤਮਾਤਾ ਕ੍ਰਿਮਿਰ੍ਹਤਭ੍ਰਾਤਾ ਹਤਸ੍ਵਸਾ
ਕ੍ਰਿਮੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਮਾਂ ਕ੍ਰਿਮੀ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਭਰਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਭੈਣ ਵੀ ਮਾਰੀ ਗਈ।
ਹਤਾਸੋ ਅਸ੍ਯ ਵੇਸ਼ਸੋ ਹਤਾਸਃ ਪਰਿਵੇਸ਼ਸਃ । ਅਥੋ ਯੇ ਕ੍ਸ਼ੁਲ੍ਲਕਾ ਇਵ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਕ੍ਰਿਮਯੋ ਹਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਕ੍ਰਿਮੀ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਕ੍ਰਿਮੀਣਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਚ ਕ੍ਰਿਮੀਨਾਮ੍ । ਭਿਨਦ੍ਮ੍ਯਸ਼੍ਮਨਾ ਸ਼ਿਰੋ ਦਹਾਮ੍ਯਗ੍ਨਿਨਾ ਮੁਖਮ੍
ਸਭ ਕ੍ਰਿਮੀਆਂ ਦੇ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕ੍ਰਿਮੀਆਂ ਦੇ, ਮੈਂ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਸਾੜਦਾ ਹਾਂ।
ਸਵਿਤਾ ਪ੍ਰਸਵਾਨਾਮਧਿਪਤਿਃ ਸ ਮਾਵਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਸਵਿਤਾ, ਜੋ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ—ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਨਸ੍ਪਤੀਨਾਮਧਿਪਤਿਃ ਸ ਮਾਵਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਵਣਸਪਤੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ—ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।
ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਦਾਤॄਣਾਮਧਿਪਤਿਃ ਸ ਮਾਵਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਦਾਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ—ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।
ਵਰੁਣੋऽਪਾਮਧਿਪਤਿਃ ਸ ਮਾਵਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਵਰੁਣ, ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ—ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।
ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੌ ਵृष੍ਟ੍ਯਾਧਿਪਤੀ ਤੌ ਮਾਵਤਾਮ੍ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ—ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।
ਮਰੁਤਃ ਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮਧਿਪਤਯਸ੍ਤੇ ਮਾਵਨ੍ਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਮਰੁਤ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ—ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।
ਸੋਮੋ ਵੀਰੁਧਾਮਧਿਪਤਿਃ ਸ ਮਾਵਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਸੋਮਾ, ਜੋ ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ—ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।
ਵਾਯੁਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਧਿਪਤਿਃ ਸ ਮਾਵਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਵਾਯੂ, ਜੋ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ—ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।
ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾਮਧਿਪਤਿਃ ਸ ਮਾਵਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਸੂਰਜ, ਜੋ ਨਜ਼ਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ—ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਮਧਿਪਤਿਃ ਸ ਮਾਵਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਚੰਦ, ਜੋ ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ—ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦਿਵੋऽਧਿਪਤਿਃ ਸ ਮਾਵਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ—ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।
ਮਰੁਤਾਂ ਪਿਤਾ ਪਸ਼ੂਨਾਮਧਿਪਤਿਃ ਸ ਮਾਵਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ—ਇਸ ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।
ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮਧਿਪਤਿਃ ਸ ਮਾਵਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਮੌਤ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਣਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ—ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨਿਵੇੜੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਮਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਢ੍ਰਿੜ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਵਿੱਚ। ਸੁਆਹਾ।
ਯਮਃ ਪਿਤॄਣਾਮਧਿਪਤਿਃ ਸ ਮਾਵਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਯਮ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ—ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨਿਵੇੜੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਮਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਢ੍ਰਿੜ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਵਿੱਚ। ਸੁਆਹਾ।
ਪਿਤਰਃ ਪਰੇ ਤੇ ਮਾਵਨ੍ਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਉਹ ਪਿਤਰ ਜੋ ਪਾਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ—ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨਿਵੇੜੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਮਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਢ੍ਰਿੜ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਵਿੱਚ। ਸੁਆਹਾ।
ਤਤਾ ਅਵਰੇ ਤੇ ਮਾਵਨ੍ਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਉਹ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ—ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨਿਵੇੜੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਮਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਢ੍ਰਿੜ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਵਿੱਚ। ਸੁਆਹਾ।
ਤਤਸ੍ਤਤਾਮਹਾਸ੍ਤੇ ਮਾਵਨ੍ਤੁ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰੋਧਾਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯਾਮਸ੍ਯਾਮ੍ ਚਿਤ੍ਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਕੂਤ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਮਾਸ਼ਿष੍ਯਸ੍ਯਾਂ ਦੇਵਹੂਤ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਉਹ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਬਾਅਦ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ—ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਮ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਪੁਜਾਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨਿਵੇੜੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਮਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਢ੍ਰਿੜ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਵਿੱਚ। ਸੁਆਹਾ।
ਪਰ੍ਵਤਾਦ੍ਦਿਵੋ ਯੋਨੇਰਙ੍ਗਾਦਙ੍ਗਾਤ੍ਸਮਾਭृਤਮ੍ । ਸ਼ੇਪੋ ਗਰ੍ਭਸ੍ਯ ਰੇਤੋਧਾਃ ਸਰੌ ਪਰ੍ਣਮਿਵਾ ਦਧਤ੍
ਪਹਾੜ ਤੋਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਜਣਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਅੰਗ-ਅੰਗ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਜਣਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਣਨ ਦੀ ਸਾਰ ਨੂੰ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਫੜਿਆ ਹੈ।
ਯਥੇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਮਹੀ ਭੂਤਾਨਾਂ ਗਰ੍ਭਮਾਦਧੇ । ਏਵਾ ਦਧਾਮਿ ਤੇ ਗਰ੍ਭਂ ਤਸ੍ਮੈ ਤ੍ਵਾਮਵਸੇ ਹੁਵੇ
ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਵੱਡੀ ਧਰਤੀ ਸਾਰੀਆਂ ਜਣਾਂ ਦਾ ਜਣਨ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲੈ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਜਣਨ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਉਸ ਲਈ, ਮਦਦ ਵਾਸਤੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ।
ਗਰ੍ਭਂ ਧੇਹਿ ਸਿਨੀਵਾਲਿ ਗਰ੍ਭਂ ਧੇਹਿ ਸਰਸ੍ਵਤਿ । ਗਰ੍ਭਂ ਤੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨੋਭਾ ਧਤ੍ਤਾਂ ਪੁष੍ਕਰਸ੍ਰਜਾ
ਸਿਨੀਵਾਲੀ, ਜਣਨ ਰੱਖ; ਸਰਸਵਤੀ, ਜਣਨ ਰੱਖ; ਦੋਵੇਂ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਣਨ ਰੱਖਣ।
ਗਰ੍ਭਂ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣੌ ਗਰ੍ਭਂ ਦੇਵੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਗਰ੍ਭਂ ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਗਰ੍ਭਂ ਧਾਤਾ ਦਧਾਤੁ ਤੇ
ਮਿਤਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਣਨ ਰੱਖਣ; ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੇਵਤਾ ਜਣਨ ਰੱਖੇ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗ, ਧਾਤਾ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਣਨ ਰੱਖਣ।
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯੋਨਿਂ ਕਲ੍ਪਯਤੁ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਰੂਪਾਣਿ ਪਿਂਸ਼ਤੁ । ਆ ਸਿਞ੍ਚਤੁ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਧਾਤਾ ਗਰ੍ਭਂ ਦਧਾਤੁ ਤੇ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜਣਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰੇ, ਤਵਸ਼ਟਾ ਰੂਪ ਬਣਾਏ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਪਾਉਂਦੇ, ਧਾਤਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਣਨ ਰੱਖੇ।
ਯਦ੍ਵੇਦ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣੋ ਯਦ੍ਵਾ ਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਯਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵृਤ੍ਰਹਾ ਵੇਦ ਤਦ੍ਗਰ੍ਭਕਰਣਂ ਪਿਬ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧਕ, ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਜਣਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਪੀ।
ਗਰ੍ਭੋ ਅਸ੍ਯੋषਧੀਨਾਂ ਗਰ੍ਭੋ ਵਨਸ੍ਪਤੀਨਾਮ੍ । ਗਰ੍ਭੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਭੂਤਸ੍ਯ ਸੋ ਅਗ੍ਨੇ ਗਰ੍ਭਮੇਹ ਧਾਃ
ਉਦਭਿਦਾਂ ਦਾ ਜਣਨ, ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਜਣਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਜਣਨ—ਹੇ ਅੱਗ, ਉਹ ਜਣਨ ਇੱਥੇ ਰੱਖ।