ਨਵੈਵ ਤਾ ਨਵਤਯੋ ਯਾ ਭੂਮਿਰ੍ਵ੍ਯਧੂਨੁਤ । ਪ੍ਰਜਾਂ ਹਿਂਸਿਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਮਸਂਭਵ੍ਯਂ ਪਰਾਭਵਨ੍
ਨੌ ਵਾਰੀ ਨੱਬੇ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਧਰਤੀ ਹਿਲੀ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।
ਯਾਂ ਮृਤਾਯਾਨੁਬਧ੍ਨਨ੍ਤਿ ਕੂਦ੍ਯਂ ਪਦਯੋਪਨੀਮ੍ । ਤਦ੍ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯ ਤੇ ਦੇਵਾ ਉਪਸ੍ਤਰਣਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਜੋ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਗੰਢੀ ਬੰਨ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰਾ ਵਿਛੋਣਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ।
ਅਸ਼੍ਰੂਣਿ ਕृਪਮਾਨਸ੍ਯ ਯਾਨਿ ਜੀਤਸ੍ਯ ਵਾਵृਤੁਃ । ਤਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯ ਤੇ ਦੇਵਾ ਅਪਾਂ ਭਾਗਮਧਾਰਯਨ੍
ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਤੇ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਦੇ ਆਂਸੂ, ਜੋ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਇਆ।
ਯੇਨ ਮृਤਂ ਸ੍ਨਪਯਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੂਣਿ ਯੇਨੋਨ੍ਦਤੇ । ਤਂ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯ ਤੇ ਦੇਵਾ ਅਪਾਂ ਭਾਗਮਧਾਰਯਨ੍
ਜਿਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਾਡੀ ਭਿੱਜਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਇਆ।
ਨ ਵਰ੍षਂ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਯਮਭਿ ਵਰ੍षਤਿ । ਨਾਸ੍ਮੈ ਸਮਿਤਿਃ ਕਲ੍ਪਤੇ ਨ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨਯਤੇ ਵਸ਼ਮ੍
ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣ ਦੀ ਵਰਖਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹਤਿਆਰੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ; ਉਸ ਲਈ ਕੋਈ ਸਭਾ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਮਿਤਰ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ।
5.20 ਉਚ੍ਚੈਰ੍ਘੋषੋ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ ਸਤ੍ਵਨਾਯਨ੍ ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਃ ਸਂਭृਤ ਉਸ੍ਰਿਯਾਭਿਃ । ਵਾਚਂ ਕ੍ਸ਼ੁਣੁਵਾਨੋ ਦਮਯਨ੍ਤ੍ਸਪਤ੍ਨਾਨ੍ਤ੍ਸਿਂਹ ਇਵ ਜੇष੍ਯਨ੍ਨ੍ ਅਭਿ ਤਂਸ੍ਤਨੀਹਿ
ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਡੁੰਨੁਭੀ, ਲੱਕੜ ਦਾ ਬਣਿਆ, ਗਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਬੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਚੂਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਗਰਜ।
ਸਿਂਹ ਇਵਾਸ੍ਤਾਨੀਦ੍ਦ੍ਰੁਵਯੋ ਵਿਬਦ੍ਧੋऽਭਿਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਨ੍ ऋषਭੋ ਵਾਸਿਤਾਮਿਵ । ਵृषਾ ਤ੍ਵਂ ਵਧ੍ਰਯਸ੍ਤੇ ਸਪਤ੍ਨਾ ਐਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੇ ਸ਼ੁष੍ਮੋ ਅਭਿਮਾਤਿषਾਹਃ
ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਠੀਕ ਖੜਾ, ਪੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਗਰਜਦਾ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲੈ ਕੇ—ਤੂੰ, ਬਲਦ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ; ਤੇਰਾ ਇੰਦਰ-ਦਿੱਤਾ ਜੋਸ਼ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਤ ਦੇਵੇ।
ਵृषੇਵ ਯੂਥੇ ਸਹਸਾ ਵਿਦਾਨੋ ਗਵ੍ਯਨ੍ਨ੍ ਅਭਿ ਰੁਵ ਸਂਧਨਾਜਿਤ੍। ਸ਼ੁਚਾ ਵਿਧ੍ਯ ਹृਦਯਂ ਪਰੇषਾਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਾ ਯਨ੍ਤੁ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ
ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਰੋਹ ਵਿੱਚ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਦਾ, ਗਾਂ ਲੱਭਦਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ; ਚਮਕ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਵਿੱਧ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਦੂਰ ਭਜਾ।
ਸਂਜਯਨ੍ ਪृਤਨਾ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਗृਹ੍ਯਾ ਗृਹ੍ਣਾਨੋ ਬਹੁਧਾ ਵਿ ਚਕ੍ਸ਼੍ਵ । ਦੈਵੀਂ ਵਾਚਂ ਦੁਨ੍ਦੁਭ ਆ ਗੁਰਸ੍ਵ ਵੇਧਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਮੁਪ ਭਰਸ੍ਵ ਵੇਦਃ
ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਫੜਦਾ, ਪਕੜ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖ; ਡੁੰਨੁਭੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਿਆ।
ਦੁਨ੍ਦੁਭੇਰ੍ਵਾਚਂ ਪ੍ਰਯਤਾਂ ਵਦਨ੍ਤੀਮਾਸ਼ृਣ੍ਵਤੀ ਨਾਥਿਤਾ ਘੋषਬੁਦ੍ਧਾ । ਨਾਰੀ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਾਵਤੁ ਹਸ੍ਤਗृਹ੍ਯਾਮਿਤ੍ਰੀ ਭੀਤਾ ਸਮਰੇ ਵਧਾਨਾਮ੍
ਡੁੰਨੁਭੀ ਦੀ ਬੋਲੀ, ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਬੋਲੀ ਹੋਈ, ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ, ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਡਰ ਕੇ, ਕਤਲ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਵੇ।
ਪੂਰ੍ਵੋ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇ ਪ੍ਰ ਵਦਾਸਿ ਵਾਚਂ ਭੂਮ੍ਯਾਃ ਪृष੍ਠੇ ਵਦ ਰੋਚਮਾਨਃ । ਅਮਿਤ੍ਰਸੇਨਾਮਭਿਜਞ੍ਜਭਾਨੋ ਦ੍ਯੁਮਦ੍ਵਦ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇ ਸੂਨृਤਾਵਤ੍
ਡੁੰਨੁਭੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ, ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ; ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ, ਸੱਚੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲ।
ਅਨ੍ਤਰੇਮੇ ਨਭਸੀ ਘੋषੋ ਅਸ੍ਤੁ ਪृਥਕ੍ਤੇ ਧ੍ਵਨਯੋ ਯਨ੍ਤੁ ਸ਼ੀਭਮ੍ । ਅਭਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦ ਸ੍ਤਨਯੋਤ੍ਪਿਪਾਨਃ ਸ਼੍ਲੋਕਕृਨ੍ ਮਿਤ੍ਰਤੂਰ੍ਯਾਯ ਸ੍ਵਰ੍ਧੀ
ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਹੋਵੇ, ਧੁਨ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਰਫ਼ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਜਾਵੇ; ਉੱਚੀ ਗਰਜ ਕਰ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਤੁਰਹੀ ਦੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਲਈ।
ਧੀਭਿਃ ਕृਤਃ ਪ੍ਰ ਵਦਾਤਿ ਵਾਚਮੁਦ੍ਧਰ੍षਯ ਸਤ੍ਵਨਾਮਾਯੁਧਾਨਿ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਮੇਦੀ ਸਤ੍ਵਨੋ ਨਿ ਹ੍ਵਯਸ੍ਵ ਮਿਤ੍ਰੈਰਮਿਤ੍ਰਾਁ ਅਵ ਜਙ੍ਘਨੀਹਿ
ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਬੋਲੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ; ਬਲਵਾਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਜਗਾ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬਲਵਾਨਾਂ ਲਈ ਬੁਲਾਓ, ਮਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਸਂਕ੍ਰਨ੍ਦਨਃ ਪ੍ਰਵਦੋ ਧृष੍ਣੁषੇਣਃ ਪ੍ਰਵੇਦਕृਦ੍ ਬਹੁਧਾ ਗ੍ਰਾਮਘੋषੀ । ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਨ੍ਵਾਨੋ ਵਯੁਨਾਨਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਬਹੁਭ੍ਯੋ ਵਿ ਹਰ ਦ੍ਵਿਰਾਜੇ
ਇਕਠੇ ਗਰਜਦੇ ਹੋਏ, ਐਲਾਨ ਕਰਦੇ, ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦੇ, ਪਿੰਡ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ; ਚੰਗਾ ਲੱਭਦੇ, ਰਾਹ ਜਾਣਦੇ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਿਆ, ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ।
ਸ਼੍ਰੇਯਃਕੇਤੋ ਵਸੁਜਿਤ੍ਸਹੀਯਾਨ੍ਤ੍ਸਂਗ੍ਰਾਮਜਿਤ੍ਸਂਸ਼ਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਸਿ । ਅਂਸ਼ੂਨ੍ ਇਵ ਗ੍ਰਾਵਾਧਿषਵਣੇ ਅਦ੍ਰਿਰ੍ਗਵ੍ਯਨ੍ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇऽਧਿ ਨृਤ੍ਯ ਵੇਦਃ
ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜੀ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ, ਢੋਲ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜ।
ਸ਼ਤ੍ਰੂषਾਣ੍ਨੀषਾਦਭਿਮਾਤਿषਾਹੋ ਗਵੇषਣਃ ਸਹਮਾਨ ਉਦ੍ਭਿਤ੍। ਵਾਗ੍ਵੀਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰ ਭਰਸ੍ਵ ਵਾਚਂ ਸਾਂਗ੍ਰਾਮਜਿਤ੍ਯਾਯੇषਮੁਦ੍ਵਦੇਹ
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਉਭਰਣ ਵਾਲਾ—ਜਿਵੇਂ ਬੋਲ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਉਤਪੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਤਪੰਨ ਕਰ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰ।
ਅਚ੍ਯੁਤਚ੍ਯੁਤ੍ਸਮਦੋ ਗਮਿष੍ਠੋ ਮृਧੋ ਜੇਤਾ ਪੁਰਏਤਾਯੋਧ੍ਯਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਗੁਪ੍ਤੋ ਵਿਦਥਾ ਨਿਚਿਕ੍ਯਦ੍ਧृਦ੍ਦ੍ਯੋਤਨੋ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਯਾਹਿ ਸ਼ੀਭਮ੍
ਅਡੋਲ, ਅਡੋਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ—ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਚੱਲ।
ਵਿਹृਦਯਂ ਵੈਮਨਸ੍ਯਂ ਵਦਾਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇ । ਵਿਦ੍ਵੇषਂ ਕਸ਼੍ਮਸ਼ਂ ਭਯਮਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਨਿ ਦਧ੍ਮਸ੍ਯਵ ਏਨਾਨ੍ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇ ਜਹਿ
ਓ ਢੋਲ, ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦਿਲ ਦੀ ਪੀੜ, ਉਲਝਣ ਤੇ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ, ਕੰਪ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਢੋਲ।
ਉਦ੍ਵੇਪਮਾਨਾ ਮਨਸਾ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਹृਦਯੇਨ ਚ । ਧਾਵਨ੍ਤੁ ਬਿਭ੍ਯਤੋऽਮਿਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਰਾਸੇਨਾਜ੍ਯੇ ਹੁਤੇ
ਦੁਸ਼ਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ, ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਦਿਲ ਕੰਪਦੇ ਹਨ, ਡਰ ਵਿਚ ਭੱਜਣ; ਜਦੋਂ ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਪਾਈ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਦੌੜ ਪੈਣ।
ਵਾਨਸ੍ਪਤ੍ਯਃ ਸਂਭृਤ ਉਸ੍ਰਿਯਾਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਗੋਤ੍ਰ੍ਯਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਰਾਸਮਮਿਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਦਾਜ੍ਯੇਨਾਭਿਘਾਰਿਤਃ
ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ—ਘੀ ਨਾਲ ਵੱਜੇ ਢੋਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਿਚ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰੇ।
ਯਥਾ ਮृਗਾਃ ਸਂਵਿਜਨ੍ਤ ਆਰਣ੍ਯਾਃ ਪੁਰੁषਾਦਧਿ । ਏਵ ਤ੍ਵਂ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇऽਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਅਭਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦ ਪ੍ਰ ਤ੍ਰਾਸਯਾਥੋ ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮੋਹਯ
ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾਨਵਰ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ, ਢੋਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵੱਲ ਚੀਕ ਮਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਲਝਾ।
ਯਥਾ ਵृਕਾਦਜਾਵਯੋ ਧਾਵਨ੍ਤਿ ਬਹੁ ਬਿਭ੍ਯਤੀਃ । ਏਵ ਤ੍ਵਂ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇऽਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਅਭਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦ ਪ੍ਰ ਤ੍ਰਾਸਯਾਥੋ ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮੋਹਯ
ਜਿਵੇਂ ਭੇਡਾਂ ਵੱਡੇ ਡਰ ਵਿਚ ਭੜਕ ਤੋਂ ਭੱਜਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ, ਢੋਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵੱਲ ਚੀਕ ਮਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਲਝਾ।
ਯਥਾ ਸ਼੍ਯੇਨਾਤ੍ਪਤਤ੍ਰਿਣਃ ਸਂਵਿਜਨ੍ਤੇ ਅਹਰ੍ਦਿਵਿ ਸਿਂਹਸ੍ਯ ਸ੍ਤਨਥੋਰ੍ਯਥਾ । ਏਵ ਤ੍ਵਂ ਦੁਨ੍ਦੁਭੇऽਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਅਭਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦ ਪ੍ਰ ਤ੍ਰਾਸਯਾਥੋ ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਮੋਹਯ
ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਬਾਜ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦਿਨ ਦਿਹਾੜੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਗਰਜ ਤੋਂ ਭੱਜਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ, ਢੋਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵੱਲ ਚੀਕ ਮਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਲਝਾ।
ਪਰਾਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਾ ਹਰਿਣਸ੍ਯਾਜਿਨੇਨ ਚ । ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਅਤਿਤ੍ਰਸਨ੍ ਯੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮਸ੍ਯੇषਤੇ
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਢੋਲ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ; ਜੰਗ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਕ੍ਰੀਡਤੇ ਪਦ੍ਘੋषੈਸ਼੍ਛਾਯਯਾ ਸਹ । ਤੈਰਮਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਸਨ੍ਤੁ ਨੋऽਮੀ ਯੇ ਯਨ੍ਤ੍ਯਨੀਕਸ਼ਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਛਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਡਰ ਜਾਣ—ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਪੰਕਤੀਆਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਯਾਘੋषਾ ਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋऽਭਿ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤੁ ਯਾ ਦਿਸ਼ਃ । ਸੇਨਾਃ ਪਰਾਜਿਤਾ ਯਤੀਰਮਿਤ੍ਰਾਣਾਮਨੀਕਸ਼ਃ
ਧਨੁ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਢੋਲ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜਣ; ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਕਤੀਆਂ, ਹਾਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਣ।
ਆਦਿਤ੍ਯ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਾ ਦਤ੍ਸ੍ਵ ਮਰੀਚਯੋऽਨੁ ਧਾਵਤ । ਪਤ੍ਸਙ੍ਗਿਨੀਰਾ ਸਜਨ੍ਤੁ ਵਿਗਤੇ ਬਾਹੁਵੀਰ੍ਯੇ
ਸੂਰਜ, ਅੱਖਾਂ ਦੇਣ; ਤੇਰੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ; ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵਿੱਖਰੇ ਜਾਣ।
ਯੂਯਮੁਗ੍ਰਾ ਮਰੁਤਃ ਪृਸ਼੍ਨਿਮਾਤਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯੁਜਾ ਪ੍ਰ ਮृਨੀਤ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ । ਸੋਮੋ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣੋ ਰਾਜਾ ਮਹਾਦੇਵ ਉਤ ਮृਤ੍ਯੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਤੁਸੀਂ ਉਗਰ ਮਰੁਤ, ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੋ; ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਦੇਵ ਤੇ ਮੌਤ—ਇਹ ਸਭ ਇੰਦਰ ਹਨ।
ਏਤਾ ਦੇਵਸੇਨਾਃ ਸੂਰ੍ਯਕੇਤਵਃ ਸਚੇਤਸਃ । ਅਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਨੋ ਜਯਨ੍ਤੁ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ, ਜਾਗਰੂਕ ਤੇ ਸਚੇਤ—ਇਹ ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ। ਸਵਾਹਾ!
ਅਗ੍ਨਿਸ੍ਤਕ੍ਮਾਨਮਪ ਬਾਧਤਾਮਿਤਃ ਸੋਮੋ ਗ੍ਰਾਵਾ ਵਰੁਣਃ ਪੂਤਦਕ੍ਸ਼ਾਃ । ਵੇਦਿਰ੍ਬਰ੍ਹਿਃ ਸਮਿਧਃ ਸ਼ੋਸ਼ੁਚਾਨਾ ਅਪ ਦ੍ਵੇषਾਂਸ੍ਯਮੁਯਾ ਭਵਨ੍ਤੁ
ਅਗਨੀ ਇੱਥੋਂ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਸੋਮਾ, ਪੱਥਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਪਵਿੱਤਰ ਕੌਸ਼ਲ ਵਾਲਾ; ਵੇਦਿ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਲੱਕੜ ਸਾਰੀ ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ।