ਕृਤਵ੍ਯਧਨਿ ਵਿਧ੍ਯ ਤਂ ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਤਮਿਜ੍ਜਹਿ । ਨ ਤ੍ਵਾਮਚਕ੍ਰੁषੇ ਵਯਂ ਵਧਾਯ ਸਂ ਸ਼ਿਸ਼ੀਮਹਿ
ਹੇ ਜਾਦੂ-ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜ; ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਮਾਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲਿਆ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰ ਇਵ ਪਿਤਰਂ ਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਜ ਇਵਾਭਿष੍ਠਿਤੋ ਦਸ਼ । ਬਨ੍ਧਮਿਵਾਵਕ੍ਰਾਮੀ ਗਚ੍ਛ ਕृਤ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਂ ਪੁਨਃ
ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਕੋਲ, ਨੌਕਰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ, ਕੈਦੀ ਆਪਣੇ ਬੰਧਨ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਦੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਮੁੜ ਜਾ।
ਉਦੇਣੀਵ ਵਾਰਣ੍ਯਭਿਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਮृਗੀਵ । ਕृਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤਾਰਮृਚ੍ਛਤੁ
ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲੀ ਹਾਥੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਰਗੀ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ, ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।
ਇष੍ਵਾ ऋਜੀਯਃ ਪਤਤੁ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਸਾ ਤਂ ਮृਗਮਿਵ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਕृਤ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਂ ਪੁਨਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਸ ਵੱਲ ਉਡੇ; ਜਾਦੂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ ਫੜ ਲਵੇ, ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਮੁੜ ਜਾਵੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰਿਵੈਤੁ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਮਨੁਕੂਲਮਿਵੋਦਕਮ੍ । ਸੁਖੋ ਰਥ ਇਵ ਵਰ੍ਤਤਾਂ ਕृਤ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਂ ਪੁਨਃ
ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਕੇ ਜਾਵੇ, ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਵਗੇ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਸੌਖੇ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਾਵੇ।
ਏਕਾ ਚ ਮੇ ਦਸ਼ ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਇੱਕ ਤੇ ਦਸ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਮੱਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਦ੍ਵੇ ਚ ਮੇ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਦੋ ਤੇ ਵੀਹ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਮੱਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਤਿਸ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮੇ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਤਿੰਨ ਤੇ ਤੀਹ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਮੱਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਚਤਸ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮੇ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਚਾਰ ਤੇ ਚਾਲੀ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਮੱਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਪਞ੍ਚ ਚ ਮੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਚ੍ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਪੰਜ ਤੇ ਪੰਜਾਹ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਮੱਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
षਟ੍ਚ ਮੇ षष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਛੇ ਤੇ ਸਠ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਮੱਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਸਪ੍ਤ ਚ ਮੇ ਸਪ੍ਤਤਿਸ਼੍ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਸੱਤ ਤੇ ਸੱਤਾਹੱਤ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਮੱਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਅष੍ਟ ਚ ਮੇऽਸ਼ੀਤਿਸ਼੍ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਅਠ ਤੇ ਅੱਸੀ ਮੇਰੇ ਉਚਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਤੂੰ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਹੱਥ ਮਿਲਣ।
ਨਵ ਚ ਮੇ ਨਵਤਿਸ਼੍ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਨੌ ਤੇ ਨਵੇਂ ਮੇਰੇ ਉਚਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਤੂੰ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਹੱਥ ਮਿਲਣ।
ਦਸ਼ ਚ ਮੇ ਸ਼ਤਂ ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਦਸ ਤੇ ਸੌ ਮੇਰੇ ਉਚਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਤੂੰ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਹੱਥ ਮਿਲਣ।
ਸ਼ਤਂ ਚ ਮੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚਾਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਸੌ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮੇਰੇ ਉਚਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਤੂੰ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਹੱਥ ਮਿਲਣ।
ਯਦ੍ਯੇਕਵृषੋऽਸਿ ਸृਜਾਰਸੋऽਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਇਕ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਯਦਿ ਦ੍ਵਿਵृषੋऽਸਿ ਸृਜਾਰਸੋऽਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਯਦਿ ਤ੍ਰਿਵृਸੋऽਸਿ ਸृਜਾਰਸੋऽਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਯਦਿ ਚਤੁਰ੍ਵृषੋऽਸਿ ਸृਜਾਰਸੋऽਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਯਦਿ ਪਞ੍ਚਵृषੋऽਸਿ ਸृਜਾਰਸੋऽਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਯਦਿ षਡ੍ਵृषੋऽਸਿ ਸृਜਾਰਸੋऽਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਛੇ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਯਦਿ ਸਪ੍ਤਵृषੋऽਸਿ ਸृਜਾਰਸੋऽਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਯਦ੍ਯष੍ਟਵृषੋऽਸਿ ਸृਜਾਰਸੋऽਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਯਦਿ ਨਵਵृषੋऽਸਿ ਸृਜਾਰਸੋऽਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਨੌ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਯਦਿ ਦਸ਼ਵृषੋऽਸਿ ਸृਜਾਰਸੋऽਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ।
ਯਦ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੋऽਸਿ ਸੋऽਪੋਦਕੋऽਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈਂ।
ਤੇऽਵਦਨ੍ ਪ੍ਰਥਮਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਿਲ੍ਬਿषੇऽਕੂਪਾਰਃ ਸਲਿਲੋ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ । ਵੀਡੁਹਰਾਸ੍ਤਪ ਉਗ੍ਰਂ ਮਯੋਭੂਰਾਪੋ ਦੇਵੀਃ ਪ੍ਰਥਮਜਾ ऋਤਸ੍ਯ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ, ਕੂਹਣ ਰਹਿਤ, ਪਾਣੀ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ; ਜੋ ਘੇਰਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਪ, ਉਗਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵੀ ਪਾਣੀਆਂ, ਸੱਚ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ।
ਸੋਮੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਥਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਾਯਾਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਦਹृਣੀਯਮਾਨਃ । ਅਨ੍ਵਰ੍ਤਿਤਾ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰ ਆਸੀਦਗ੍ਨਿਰ੍ਹੋਤਾ ਹਸ੍ਤਗृਹ੍ਯਾ ਨਿਨਾਯ
ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੁੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੈ ਲਈ ਗਈ; ਵਰੁਣ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਨੇ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਅਗਨਿ ਹੋਤ੍ਰੀ ਨੇ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਹਸ੍ਤੇਨੈਵ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯ ਆਧਿਰਸ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਾਯੇਤਿ ਚੇਦਵੋਚਤ੍। ਨ ਦੂਤਾਯ ਪ੍ਰਹੇਯਾ ਤਸ੍ਥ ਏषਾ ਤਥਾ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਗੁਪਿਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ
ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸਥਾਨ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ; ਉਸਨੂੰ ਦੂਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੇਜਣਾ, ਉਹ ਇਥੇ ਹੀ ਖੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਕਸ਼ਤਰੀ ਦੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।