ਸਦ੍ਯੋ ਜਾਤੋ ਵ੍ਯਮਿਮੀਤ ਯਜ੍ਞਮਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਭਵਤ੍ਪੁਰੋਗਾਃ । ਅਸ੍ਯ ਹੋਤੁਃ ਪ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯृਤਸ੍ਯ ਵਾਚਿ ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਂ ਹਵਿਰਦਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਅੱਗ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਜਨਮਿਆ, ਯਜਨ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਬਣਿਆ; ਇਸ ਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਸਚੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਹਵਨ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ।
5.13 ਦਦਿਰ੍ਹਿ ਮਹ੍ਯਂ ਵਰੁਣੋ ਦਿਵਃ ਕਵਿਰ੍ਵਚੋਭਿਰੁਗ੍ਰੈਰ੍ਨਿ ਰਿਣਾਮਿ ਤੇ ਵਿषਮ੍ । ਖਾਤਮਖਾਤਮੁਤ ਸਕ੍ਤਮਗ੍ਰਭਮਿਰੇਵ ਧਨ੍ਵਨ੍ ਨਿ ਜਜਾਸ ਤੇ ਵਿषਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ, ਵਰਨ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਨੇ ਤਾਕਤਵਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ ਦਾ ਉਪਚਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਚਾਹੇ ਖੋਦਿਆ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਖੋਦਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੜ੍ਹ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਤੇ ਅਪੋਦਕਂ ਵਿषਂ ਤਤ੍ਤ ਏਤਾਸ੍ਵਗ੍ਰਭਮ੍ । ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤੇ ਮਧ੍ਯਮਮੁਤ੍ਤਮਂ ਰਸਮੁਤਾਵਮਂ ਭਿਯਸਾ ਨੇਸ਼ਦਾਦੁ ਤੇ
ਤੇਰਾ ਜੋ ਪਾਣੀ ਰਹਿਤ ਵਿਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਜੜ੍ਹ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਰਸ ਫੜ ਲਿਆ; ਡਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਵृषਾ ਮੇ ਰਵੋ ਨਭਸਾ ਨ ਤਨ੍ਯਤੁਰੁਗ੍ਰੇਣ ਤੇ ਵਚਸਾ ਬਾਧ ਆਦੁ ਤੇ । ਅਹਂ ਤਮਸ੍ਯ ਨृਭਿਰਗ੍ਰਭਂ ਰਸਂ ਤਮਸ ਇਵ ਜ੍ਯੋਤਿਰੁਦੇਤੁ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਮੇਰੀ ਗੂੰਜ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਰਸ ਫੜ ਲਿਆ; ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੂਰਜ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚੜ੍ਹੇ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਹਨ੍ਮਿ ਵਿषੇਣ ਹਨ੍ਮਿ ਤੇ ਵਿषਮ੍ । ਅਹੇ ਮ੍ਰਿਯਸ੍ਵ ਮਾ ਜੀਵੀਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗਭ੍ਯੇਤੁ ਤ੍ਵਾ ਵਿषਮ੍
ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹਾਂ; ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹਾਂ। ਓ ਸੱਪ, ਮਰ ਜਾ, ਜੀਉ ਨਾ; ਵਿਸ਼ ਵਾਪਸ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇ।
ਕੈਰਾਤ ਪृਸ਼੍ਨ ਉਪਤृਣ੍ਯ ਬਭ੍ਰ ਆ ਮੇ ਸ਼ृਣੁਤਾਸਿਤਾ ਅਲੀਕਾਃ । ਮਾ ਮੇ ਸਖ੍ਯੁਃ ਸ੍ਤਾਮਾਨਮਪਿ ष੍ਠਾਤਾਸ਼੍ਰਾਵਯਨ੍ਤੋ ਨਿ ਵਿषੇ ਰਮਧ੍ਵਮ੍
ਕਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ, ਭੂਰਾ, ਕਾਲਾ—ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਝੂਠੇ ਹੋ! ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਰਹੋ, ਨਾ ਖੜੇ ਹੋ, ਨਾ ਬੋਲੋ; ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰੋ।
ਅਸਿਤਸ੍ਯ ਤੈਮਾਤਸ੍ਯ ਬਭ੍ਰੋਰਪੋਦਕਸ੍ਯ ਚ । ਸਾਤ੍ਰਾਸਾਹਸ੍ਯਾਹਂ ਮਨ੍ਯੋਰਵ ਜ੍ਯਾਮਿਵ ਧਨ੍ਵਨੋ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਰਥਾਮਿਵ
ਕਾਲੇ, ਭੂਰੇ, ਪਾਣੀ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੁੱਸਾ, ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ ਵਾਂਗ, ਰਥ ਦੇ ਜੋੜ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਆਲਿਗੀ ਚ ਵਿਲਿਗੀ ਚ ਪਿਤਾ ਚ ਮਾਤਾ ਚ । ਵਿਦ੍ਮ ਵਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਬਨ੍ਧ੍ਵਰਸਾਃ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਥ
ਬੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ—ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ?
ਉਰੁਗੂਲਾਯਾ ਦੁਹਿਤਾ ਜਾਤਾ ਦਾਸ੍ਯਸਿਕ੍ਨ੍ਯਾ । ਪ੍ਰਤਙ੍ਕਂ ਦਦ੍ਰੁषੀਣਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਰਸਂ ਵਿषਮ੍
ਉਰੁਗੂਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਦਾਸੀ ਸਿਕਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਸਾਰੇ ਦਾਦ-ਖਾਜ਼ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਸ, ਉਹ ਵਿਸ਼।
ਕਰ੍ਣਾ ਸ਼੍ਵਾਵਿਤ੍ਤਦਬ੍ਰਵੀਦ੍ਗਿਰੇਰਵਚਰਨ੍ਤਿਕਾ । ਯਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚੇਮਾਃ ਖਨਿਤ੍ਰਿਮਾਸ੍ਤਾਸਾਮਰਸਤਮਂ ਵਿषਮ੍
ਕੰਨ, ਕੁੱਤੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਦ ਕੇ ਕੱਢੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਰਸਦਾਰ ਵਿਸ਼ ਹੈ।
ਤਾਬੁਵਂ ਨ ਤਾਬੁਵਂ ਨ ਘੇਤ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਤਾਬੁਵਮ੍ । ਤਾਬੁਵੇਨਾਰਸਂ ਵਿषਮ੍
ਤੂੰ ਤਾਬੁਵ ਹੈਂ, ਤਾਬੁਵ ਨਹੀਂ, ਘੇਤ੍ਵਮ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤਾਬੁਵ ਹੈਂ; ਤਾਬੁਵ ਨਾਲ, ਰਸ ਰਹਿਤ ਵਿਸ਼।
ਤਸ੍ਤੁਵਂ ਨ ਤਸ੍ਤੁਵਂ ਨ ਘੇਤ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਤਸ੍ਤੁਵਮ੍ । ਤਸ੍ਤੁਵੇਨਾਰਸਂ ਵਿषਮ੍
ਤੂੰ ਤਸਤੁਵ ਹੈਂ, ਤਸਤੁਵ ਨਹੀਂ, ਘੇਤ੍ਵਮ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤਸਤੁਵ ਹੈਂ; ਤਸਤੁਵ ਨਾਲ, ਰਸ ਰਹਿਤ ਵਿਸ਼।
ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਵਵਿਨ੍ਦਤ੍ਸੂਕਰਸ੍ਤ੍ਵਾਖਨਨ੍ ਨਸਾ । ਦਿਪ੍ਸੌषਧੇ ਤ੍ਵਂ ਦਿਪ੍ਸਨ੍ਤਮਵ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਂ ਜਹਿ
ਗਿੱਧ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਸੂਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਖੋਦ ਲਿਆ; ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੀ ਔਸ਼ਧੀ, ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੱਜ, ਕੀਤੇ ਤੇ ਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਅਵ ਜਹਿ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਅਵ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਂ ਜਹਿ । ਅਥੋ ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਨ੍ ਦਿਪ੍ਸਤਿ ਤਮੁ ਤ੍ਵਂ ਜਹ੍ਯੋषਧੇ
ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਕੀਤੇ ਤੇ ਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਔਸ਼ਧੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਰਿਸ਼੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਪਰੀਸ਼ਾਸਂ ਪਰਿਕृਤ੍ਯ ਪਰਿ ਤ੍ਵਚਃ । ਕृਤ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤੇ ਦੇਵਾ ਨਿष੍ਕਮਿਵ ਪ੍ਰਤਿ ਮੁਞ੍ਚਤ
ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ਯ ਦੇ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਉਤਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜਾਦੂਗਰ ਤੋਂ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਹਣੇ ਵਾਂਗ ਅਲੱਗ ਕਰ ਦਿਓ।
ਪੁਨਃ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤੇ ਹਸ੍ਤਗृਹ੍ਯ ਪਰਾ ਣਯ । ਸਮਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਮਾ ਆ ਧੇਹਿ ਯਥਾ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਂ ਹਨਤ੍
ਹੇ ਜਾਦੂਗਰ, ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਮੁੜ ਲੈ ਜਾ; ਉਹ ਜਾਦੂ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਐਸੇ ਰੱਖੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਵਾਪਸ ਵੱਜੇ।
ਕृਤ੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤੇ ਸ਼ਪਥਃ ਸ਼ਪਥੀਯਤੇ । ਸੁਖੋ ਰਥ ਇਵ ਵਰ੍ਤਤਾਂ ਕृਤ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਂ ਪੁਨਃ
ਜਾਦੂਗਰ ਦੇ ਸਪਤ ਜਾਦੂਗਰ ਉੱਤੇ ਹੀ ਆ ਜਾਵਣ; ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥ ਵਾਂਗ ਸੌਖੇ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਾਵੇ।
ਯਦਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਯਦਿ ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਚਕਾਰ ਪਾਪ੍ਮਨੇ । ਤਾਮੁ ਤਸ੍ਮੈ ਨਯਾਮਸ੍ਯਸ਼੍ਵਮਿਵਾਸ਼੍ਵਾਭਿਧਾਨ੍ਯਾ
ਜੇ ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਨੇ ਬੁਰਾਈ ਲਈ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਘੋੜਾ-ਬੁਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਵਾਸਿ ਦੇਵਕृਤਾ ਯਦਿ ਵਾ ਪੁਰੁषੈਃ ਕृਤਾ । ਤਾਂ ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਣਯਾਮਸੀਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਯੁਜਾ ਵਯਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ, ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅਗ੍ਨੇ ਪृਤਨਾषਾਟ੍ਪृਤਨਾਃ ਸਹਸ੍ਵ । ਪੁਨਃ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤੇ ਪ੍ਰਤਿਹਰਣੇਨ ਹਰਾਮਸਿ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧੀ ਕਰਕੇ ਜਾਦੂਗਰ ਤੋਂ ਜਾਦੂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਕृਤਵ੍ਯਧਨਿ ਵਿਧ੍ਯ ਤਂ ਯਸ਼੍ਚਕਾਰ ਤਮਿਜ੍ਜਹਿ । ਨ ਤ੍ਵਾਮਚਕ੍ਰੁषੇ ਵਯਂ ਵਧਾਯ ਸਂ ਸ਼ਿਸ਼ੀਮਹਿ
ਹੇ ਜਾਦੂ-ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਜ; ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਮਾਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲਿਆ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰ ਇਵ ਪਿਤਰਂ ਗਚ੍ਛ ਸ੍ਵਜ ਇਵਾਭਿष੍ਠਿਤੋ ਦਸ਼ । ਬਨ੍ਧਮਿਵਾਵਕ੍ਰਾਮੀ ਗਚ੍ਛ ਕृਤ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਂ ਪੁਨਃ
ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਕੋਲ, ਨੌਕਰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ, ਕੈਦੀ ਆਪਣੇ ਬੰਧਨ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਦੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਮੁੜ ਜਾ।
ਉਦੇਣੀਵ ਵਾਰਣ੍ਯਭਿਸ੍ਕਨ੍ਦਂ ਮृਗੀਵ । ਕृਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤਾਰਮृਚ੍ਛਤੁ
ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲੀ ਹਾਥੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਰਗੀ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ, ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ।
ਇष੍ਵਾ ऋਜੀਯਃ ਪਤਤੁ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਸਾ ਤਂ ਮृਗਮਿਵ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਕृਤ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਂ ਪੁਨਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਸ ਵੱਲ ਉਡੇ; ਜਾਦੂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਵਾਂਗ ਫੜ ਲਵੇ, ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਮੁੜ ਜਾਵੇ।
ਅਗ੍ਨਿਰਿਵੈਤੁ ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਮਨੁਕੂਲਮਿਵੋਦਕਮ੍ । ਸੁਖੋ ਰਥ ਇਵ ਵਰ੍ਤਤਾਂ ਕृਤ੍ਯਾ ਕृਤ੍ਯਾਕृਤਂ ਪੁਨਃ
ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਕੇ ਜਾਵੇ, ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਚੰਗੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਵਗੇ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਸੌਖੇ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਾਵੇ।
ਏਕਾ ਚ ਮੇ ਦਸ਼ ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਇੱਕ ਤੇ ਦਸ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਮੱਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਦ੍ਵੇ ਚ ਮੇ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਦੋ ਤੇ ਵੀਹ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਮੱਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਤਿਸ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮੇ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਤਿੰਨ ਤੇ ਤੀਹ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਮੱਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਚਤਸ੍ਰਸ਼੍ਚ ਮੇ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਚਾਰ ਤੇ ਚਾਲੀ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਮੱਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਪਞ੍ਚ ਚ ਮੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਚ੍ਚ ਮੇऽਪਵਕ੍ਤਾਰ ਓषਧੇ । ऋਤਜਾਤ ऋਤਾਵਰਿ ਮਧੁ ਮੇ ਮਧੁਲਾ ਕਰਃ
ਪੰਜ ਤੇ ਪੰਜਾਹ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਮੱਛੀ ਤੇ ਮੱਛੀ-ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ।