ਨ ਕਾਮੇਨ ਪੁਨਰ੍ਮਘੋ ਭਵਾਮਿ ਸਂ ਚਕ੍ਸ਼ੇ ਕਂ ਪृਸ਼੍ਨਿਮੇਤਾਮੁਪਾਜੇ । ਕੇਨ ਨੁ ਤ੍ਵਮਥਰ੍ਵਨ੍ ਕਾਵ੍ਯੇਨ ਕੇਨ ਜਾਤੇਨਾਸਿ ਜਾਤਵੇਦਾਃ
ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮੁੜ ਦਇਆਲੂ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ; ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਾਂ, ਕਿਸ ਨਾਲ ਜੁੜਾਂ। ਕਿਹੜੀ ਬੁਧੀ ਨਾਲ, ਅਥਰਵਨ, ਕਿਹੜੇ ਜਨਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਜਾਤਵੇਦਸ ਬਣਿਆ?
ਸਤ੍ਯਮਹਂ ਗਭੀਰਃ ਕਾਵ੍ਯੇਨ ਸਤ੍ਯਂ ਜਾਤੇਨਾਸ੍ਮਿ ਜਾਤਵੇਦਾਃ । ਨ ਮੇ ਦਾਸੋ ਨਾਰ੍ਯੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਮੀਮਾਯ ਯਦਹਂ ਧਰਿष੍ਯੇ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਮੈਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਗਹਿਰੀ ਹਾਂ; ਸੱਚਮੁੱਚ, ਜਨਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜਾਤਵੇਦਸ ਹਾਂ। ਕੋਈ ਦਾਸ, ਕੋਈ ਨਾਰੀ ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਪ ਸਕੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਨ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਃ ਕਵਿਤਰੋ ਨ ਮੇਧਯਾ ਧੀਰਤਰੋ ਵਰੁਣ ਸ੍ਵਧਾਵਨ੍ । ਤ੍ਵਂ ਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾਨਿ ਵੇਤ੍ਥ ਸ ਚਿਨ੍ ਨੁ ਤ੍ਵਜ੍ਜਨੋ ਮਾਯੀ ਬਿਭਾਯ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਵਰੁਣ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਕਵੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਡਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯਙ੍ਗ ਵਰੁਣ ਸ੍ਵਧਾਵਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਵੇਤ੍ਥ ਜਨਿਮ ਸੁਪ੍ਰਣੀਤੇ । ਕਿਂ ਰਜਸ ਏਨਾ ਪਰੋ ਅਨ੍ਯਦਸ੍ਤ੍ਯੇਨਾ ਕਿਂ ਪਰੇਣਾਵਰਮਮੁਰ
ਤੂੰ ਹੀ, ਵਰੁਣ, ਸਾਰੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਕੀ ਹੈ? ਕੀ ਕੁਝ ਹੋਰ ਉੱਚਾ ਹੈ? ਹੇ ਅਮਰ, ਹੇਠਾਂ ਕੀ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਕੀ ਹੈ?
ਏਕਂ ਰਜਸ ਏਨਾ ਪਰੋ ਅਨ੍ਯਦਸ੍ਤ੍ਯੇਨਾ ਪਰ ਏਕੇਨ ਦੁਰ੍ਣਸ਼ਂ ਚਿਦਰ੍ਵਾਕ੍। ਤਤ੍ਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਵਰੁਣ ਪ੍ਰ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਧੋਵਚਸਃ ਪਣਯੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਨੀਚੈਰ੍ਦਾਸਾ ਉਪ ਸਰ੍ਪਨ੍ਤੁ ਭੂਮਿਮ੍
ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਹੇਠਾਂ; ਇੱਕ ਨਾਲ, ਮੰਦ ਕਰਤੂਤ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਵਰੁਣ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੇਠਾਂ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਦਾਸ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਣ।
ਤ੍ਵਂ ਹ੍ਯਙ੍ਗ ਵਰੁਣ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਪੁਨਰ੍ਮਘੇष੍ਵਵਦ੍ਯਾਨਿ ਭੂਰਿ । ਮੋ षੁ ਪਣੀਂਰਭ੍ਯੇਤਾਵਤੋ ਭੂਨ੍ ਮਾ ਤ੍ਵਾ ਵੋਚਨ੍ਨ੍ ਅਰਾਧਸਂ ਜਨਾਸਃ
ਤੂੰ, ਵਰੁਣ, ਦਇਆਲੂਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹੈਂ; ਲਾਲਚੀ ਲੋਕ ਤੋਹਫਿਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਆਉਣ। ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਕਠੋਰ ਨਾ ਕਹਿਣ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਮਾ ਮਾ ਵੋਚਨ੍ਨ੍ ਅਰਾਧਸਂ ਜਨਾਸਃ ਪੁਨਸ੍ਤੇ ਪृਸ਼੍ਨਿਂ ਜਰਿਤਰ੍ਦਦਾਮਿ । ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾ ਯਾਹਿ ਸ਼ਚੀਭਿਰਨ੍ਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਮਾਨੁषੀषੁ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ
ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਕਠੋਰ ਨਾ ਕਹਿਣ; ਮੈਂ ਮੁੜ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਸਤਿ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਵੇ।
ਆ ਤੇ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਾਣ੍ਯੁਦ੍ਯਤਾਨਿ ਯਨ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਮਾਨੁषੀषੁ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ । ਦੇਹਿ ਨੁ ਮੇ ਯਨ੍ ਮੇ ਅਦਤ੍ਤੋ ਅਸਿ ਯੁਜ੍ਯੋ ਮੇ ਸਪ੍ਤਪਦਃ ਸਖਾਸਿ
ਤੇਰੀਆਂ ਸਤੀਆਂ, ਉੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਣ। ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸੱਤ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਸਾਥੀ, ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ।
ਸਮਾ ਨੌ ਬਨ੍ਧੁਰ੍ਵਰੁਣ ਸਮਾ ਜਾ ਵੇਦਾਹਂ ਤਦ੍ਯਨ੍ ਨਾਵੇषਾ ਸਮਾ ਜਾ । ਦਦਾਮਿ ਤਦ੍ਯਤ੍ਤੇ ਅਦਤ੍ਤੋ ਅਸ੍ਮਿ ਯੁਜ੍ਯਸ੍ਤੇ ਸਪ੍ਤਪਦਃ ਸਖਾਸ੍ਮਿ
ਸਾਡੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ, ਵਰੁਣ, ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਸਾਡਾ ਜਨਮ ਇੱਕੋ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡਾ ਜਨਮ ਇੱਕੋ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸੱਤ ਪੈਰਾਂ ਦਾ ਸਾਥੀ, ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ।
ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਯ ਗृਣਤੇ ਵਯੋਧਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਸੁਮੇਧਾਃ । ਅਜੀਜਨੋ ਹਿ ਵਰੁਣ ਸ੍ਵਧਾਵਨ੍ਨ੍ ਅਥਰ੍ਵਾਣਂ ਪਿਤਰਂ ਦੇਵਬਨ੍ਧੁਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾ ਉ ਰਾਧਃ ਕृਣੁਹਿ ਸੁਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਂ ਸਖਾ ਨੋ ਅਸਿ ਪਰਮਂ ਚ ਬਨ੍ਧੁਃ
ਦੇਵਤਾ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੂੰ ਸਤਿ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਰੁਣ, ਅਥਰਵਨ ਨੂੰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁਰਖ-ਮਿਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿ ਹੋਏ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰ; ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈਂ।
ਸਮਿਦ੍ਧੋ ਅਦ੍ਯ ਮਨੁषੋ ਦੁਰੋਣੇ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਯਜਸਿ ਜਾਤਵੇਦਃ । ਆ ਚ ਵਹ ਮਿਤ੍ਰਮਹਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ ਤ੍ਵਂ ਦੂਤਃ ਕਵਿਰਸਿ ਪ੍ਰਚੇਤਾਃ
ਅੱਜ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਲਿਆਉ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਦੂਤ, ਕਵੀ ਤੇ ਚੇਤਨ ਹੈਂ।
ਤਨੂਨਪਾਤ੍ਪਥ ऋਤਸ੍ਯ ਯਾਨਾਨ੍ ਮਧ੍ਵਾ ਸਮਞ੍ਜਨ੍ਤ੍ਸ੍ਵਦਯਾ ਸੁਜਿਹ੍ਵ । ਮਨ੍ਮਾਨਿ ਧੀਭਿਰੁਤ ਯਜ੍ਞਮृਨ੍ਧਨ੍ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਚ ਕृਣੁਹ੍ਯਧ੍ਵਰਂ ਨਃ
ਤਨੂਨਪਾਤ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਜ਼ਬਾਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਹਦ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਜਾ, ਤੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਜਗਾਓ; ਸਾਡਾ ਕਰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਬਣਾਓ।
ਆਜੁਹ੍ਵਾਨ ਈਡ੍ਯੋ ਵਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚਾ ਯਾਹ੍ਯਗ੍ਨੇ ਵਸੁਭਿਃ ਸਜੋषਾਃ । ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਾਨਾਮਸਿ ਯਹ੍ਵ ਹੋਤਾ ਸ ਏਨਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ੀषਿਤੋ ਯਜੀਯਾਨ੍
ਸੱਦੇ ਤੇ ਸਤਿ ਹੋਏ, ਆ, ਅਗਨਿ, ਵਸੁਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੂਜਾਰੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਲਈ।
ਪ੍ਰਾਚੀਨਂ ਬਰ੍ਹਿਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਵਸ੍ਤੋਰਸ੍ਯਾ ਵृਜ੍ਯਤੇ ਅਗ੍ਰੇ ਅਹ੍ਨਾਮ੍ । ਵ੍ਯੁ ਪ੍ਰਥਤੇ ਵਿਤਰਂ ਵਰੀਯੋ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਅਦਿਤਯੇ ਸ੍ਯੋਨਮ੍
ਪੁਰਾਣਾ ਕੁਸ਼ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ। ਇਹ ਚੌੜਾ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਹ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਅਦਿਤੀ ਲਈ, ਸੁਖਦਾਈ ਥਾਂ।
ਵ੍ਯਚਸ੍ਵਤੀਰੁਰ੍ਵਿਯਾ ਵਿ ਸ਼੍ਰਯਨ੍ਤਾਂ ਪਤਿਭ੍ਯੋ ਨ ਜਨਯਃ ਸ਼ੁਮ੍ਭਮਾਨਾਃ । ਦੇਵੀਰ੍ਦ੍ਵਾਰੋ ਬृਹਤੀਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਨ੍ਵਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਭਵਤ ਸੁਪ੍ਰਾਯਣਾਃ
ਚਮਕਦੀਆਂ, ਵਿਅਪਕ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੁਲ ਜਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੀ ਲਈ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਪਤਨੀਆਂ। ਵੱਡੀਆਂ, ਦੇਵੀਆਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਆਸਾਨ ਹੋਣ।
ਆ ਸੁष੍ਵਯਨ੍ਤੀ ਯਜਤੇ ਉਪਾਕੇ ਉषਾਸਾਨਕ੍ਤਾ ਸਦਤਾਂ ਨਿ ਯੋਨੌ । ਦਿਵ੍ਯੇ ਯੋषਣੇ ਬृਹਤੀ ਸੁਰੁਕ੍ਮੇ ਅਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਪਿਸ਼ਂ ਦਧਾਨੇ
ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰੇ; ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠਣ। ਵੱਡੀਆਂ, ਅਸਮਾਨੀ ਕੁੜੀਆਂ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੋਭਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੈਵ੍ਯਾ ਹੋਤਾਰਾ ਪ੍ਰਥਮਾ ਸੁਵਾਚਾ ਮਿਮਾਨਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਨੁषੋ ਯਜਧ੍ਯੈ । ਪ੍ਰਚੋਦਯਨ੍ਤਾ ਵਿਦਥੇषੁ ਕਾਰੂ ਪ੍ਰਾਚੀਨਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਾ ਦਿਸ਼ਨ੍ਤਾ
ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਸੁਚੱਜੇ ਹੋਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆ ਨੋ ਯਜ੍ਞਂ ਭਾਰਤੀ ਤੂਯਮੇਤ੍ਵਿਡਾ ਮਨੁष੍ਵਦਿਹ ਚੇਤਯਨ੍ਤੀ । ਤਿਸ੍ਰੋ ਦੇਵੀਰ੍ਬਰ੍ਹਿਰੇਦਂ ਸ੍ਯੋਨਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਃ ਸ੍ਵਪਸਃ ਸਦਨ੍ਤਾਮ੍
ਭਾਰਤੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਹੈ, ਸਾਡੀ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਇੱਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰੂਕ ਹੋਵੇ; ਤਿੰਨ ਦੇਵੀਆਂ, ਸਚੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਸਰਸਵਤੀਆਂ, ਇਸ ਸੁਖਦਾਇਕ ਕੁਸ਼ ਤੇ ਆ ਬੈਠਣ।
ਯ ਇਮੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਜਨਿਤ੍ਰੀ ਰੂਪੈਰਪਿਂਸ਼ਦ੍ਭੁਵਨਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਤਮਦ੍ਯ ਹੋਤਰਿषਿਤੋ ਯਜੀਯਾਨ੍ ਦੇਵਂ ਤ੍ਵष੍ਟਾਰਮਿਹ ਯਕ੍ਸ਼ਿ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਦਿਆਉਂ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬਣਾਏ—ਅੱਜ, ਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਾਰ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਜਾਣ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।
ਉਪਾਵਸृਜ ਤ੍ਮਨ੍ਯਾ ਸਮਞ੍ਜਨ੍ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਾਥ ऋਤੁਥਾ ਹਵੀਂषਿ । ਵਨਸ੍ਪਤਿਃ ਸ਼ਮਿਤਾ ਦੇਵੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਸ੍ਵਦਨ੍ਤੁ ਹਵ੍ਯਂ ਮਧੁਨਾ ਘृਤੇਨ
ਵਨਸਪਤੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਲਈ ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਾਹ ਕਰ; ਦੇਵੀ ਅੱਗ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਦਾ ਸੁਆਦ ਲਵੇ।
ਸਦ੍ਯੋ ਜਾਤੋ ਵ੍ਯਮਿਮੀਤ ਯਜ੍ਞਮਗ੍ਨਿਰ੍ਦੇਵਾਨਾਮਭਵਤ੍ਪੁਰੋਗਾਃ । ਅਸ੍ਯ ਹੋਤੁਃ ਪ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯृਤਸ੍ਯ ਵਾਚਿ ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਂ ਹਵਿਰਦਨ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਅੱਗ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਜਨਮਿਆ, ਯਜਨ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦਾ ਆਗੂ ਬਣਿਆ; ਇਸ ਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਸਚੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਸਵਾਹਾ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਹਵਨ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ।
5.13 ਦਦਿਰ੍ਹਿ ਮਹ੍ਯਂ ਵਰੁਣੋ ਦਿਵਃ ਕਵਿਰ੍ਵਚੋਭਿਰੁਗ੍ਰੈਰ੍ਨਿ ਰਿਣਾਮਿ ਤੇ ਵਿषਮ੍ । ਖਾਤਮਖਾਤਮੁਤ ਸਕ੍ਤਮਗ੍ਰਭਮਿਰੇਵ ਧਨ੍ਵਨ੍ ਨਿ ਜਜਾਸ ਤੇ ਵਿषਮ੍
ਮੇਰੇ ਲਈ, ਵਰਨ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਨੇ ਤਾਕਤਵਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ ਦਾ ਉਪਚਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਚਾਹੇ ਖੋਦਿਆ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਖੋਦਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੜ੍ਹ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਿਸ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕ ਗਿਆ।
ਯਤ੍ਤੇ ਅਪੋਦਕਂ ਵਿषਂ ਤਤ੍ਤ ਏਤਾਸ੍ਵਗ੍ਰਭਮ੍ । ਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਤੇ ਮਧ੍ਯਮਮੁਤ੍ਤਮਂ ਰਸਮੁਤਾਵਮਂ ਭਿਯਸਾ ਨੇਸ਼ਦਾਦੁ ਤੇ
ਤੇਰਾ ਜੋ ਪਾਣੀ ਰਹਿਤ ਵਿਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਜੜ੍ਹ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਰਸ ਫੜ ਲਿਆ; ਡਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਵृषਾ ਮੇ ਰਵੋ ਨਭਸਾ ਨ ਤਨ੍ਯਤੁਰੁਗ੍ਰੇਣ ਤੇ ਵਚਸਾ ਬਾਧ ਆਦੁ ਤੇ । ਅਹਂ ਤਮਸ੍ਯ ਨृਭਿਰਗ੍ਰਭਂ ਰਸਂ ਤਮਸ ਇਵ ਜ੍ਯੋਤਿਰੁਦੇਤੁ ਸੂਰ੍ਯਃ
ਮੇਰੀ ਗੂੰਜ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਰਸ ਫੜ ਲਿਆ; ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਸੂਰਜ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਚੜ੍ਹੇ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਤੇ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਹਨ੍ਮਿ ਵਿषੇਣ ਹਨ੍ਮਿ ਤੇ ਵਿषਮ੍ । ਅਹੇ ਮ੍ਰਿਯਸ੍ਵ ਮਾ ਜੀਵੀਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗਭ੍ਯੇਤੁ ਤ੍ਵਾ ਵਿषਮ੍
ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹਾਂ; ਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹਾਂ। ਓ ਸੱਪ, ਮਰ ਜਾ, ਜੀਉ ਨਾ; ਵਿਸ਼ ਵਾਪਸ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇ।
ਕੈਰਾਤ ਪृਸ਼੍ਨ ਉਪਤृਣ੍ਯ ਬਭ੍ਰ ਆ ਮੇ ਸ਼ृਣੁਤਾਸਿਤਾ ਅਲੀਕਾਃ । ਮਾ ਮੇ ਸਖ੍ਯੁਃ ਸ੍ਤਾਮਾਨਮਪਿ ष੍ਠਾਤਾਸ਼੍ਰਾਵਯਨ੍ਤੋ ਨਿ ਵਿषੇ ਰਮਧ੍ਵਮ੍
ਕਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ, ਭੂਰਾ, ਕਾਲਾ—ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਝੂਠੇ ਹੋ! ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਰਹੋ, ਨਾ ਖੜੇ ਹੋ, ਨਾ ਬੋਲੋ; ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰੋ।
ਅਸਿਤਸ੍ਯ ਤੈਮਾਤਸ੍ਯ ਬਭ੍ਰੋਰਪੋਦਕਸ੍ਯ ਚ । ਸਾਤ੍ਰਾਸਾਹਸ੍ਯਾਹਂ ਮਨ੍ਯੋਰਵ ਜ੍ਯਾਮਿਵ ਧਨ੍ਵਨੋ ਵਿ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਰਥਾਮਿਵ
ਕਾਲੇ, ਭੂਰੇ, ਪਾਣੀ ਰਹਿਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੁੱਸਾ, ਧਨੁ ਦੀ ਤੰਦ ਵਾਂਗ, ਰਥ ਦੇ ਜੋੜ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਆਲਿਗੀ ਚ ਵਿਲਿਗੀ ਚ ਪਿਤਾ ਚ ਮਾਤਾ ਚ । ਵਿਦ੍ਮ ਵਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਬਨ੍ਧ੍ਵਰਸਾਃ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਥ
ਬੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ—ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਾਰੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ?
ਉਰੁਗੂਲਾਯਾ ਦੁਹਿਤਾ ਜਾਤਾ ਦਾਸ੍ਯਸਿਕ੍ਨ੍ਯਾ । ਪ੍ਰਤਙ੍ਕਂ ਦਦ੍ਰੁषੀਣਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਰਸਂ ਵਿषਮ੍
ਉਰੁਗੂਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਦਾਸੀ ਸਿਕਨੀ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਸਾਰੇ ਦਾਦ-ਖਾਜ਼ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਸ, ਉਹ ਵਿਸ਼।
ਕਰ੍ਣਾ ਸ਼੍ਵਾਵਿਤ੍ਤਦਬ੍ਰਵੀਦ੍ਗਿਰੇਰਵਚਰਨ੍ਤਿਕਾ । ਯਾਃ ਕਾਸ਼੍ਚੇਮਾਃ ਖਨਿਤ੍ਰਿਮਾਸ੍ਤਾਸਾਮਰਸਤਮਂ ਵਿषਮ੍
ਕੰਨ, ਕੁੱਤੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਜਿਹੜੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੋਦ ਕੇ ਕੱਢੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਰਸਦਾਰ ਵਿਸ਼ ਹੈ।