ਵਿਦ੍ਮਾ ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਵਰੁਣਂ ਸ਼ਤਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਤਨ੍ਵੇ ਸ਼ਂ ਕਰਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੇ ਨਿषੇਚਨਂ ਬਹਿष੍ਟੇ ਅਸ੍ਤੁ ਬਾਲਿਤਿ
ਅਸੀਂ ਤੀਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਸਣਾ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਤਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਤਨ੍ਵੇ ਸ਼ਂ ਕਰਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੇ ਨਿषੇਚਨਂ ਬਹਿष੍ਟੇ ਅਸ੍ਤੁ ਬਾਲਿਤਿ
ਅਸੀਂ ਤੀਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਸਣਾ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸ਼ਤਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਤਨ੍ਵੇ ਸ਼ਂ ਕਰਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੇ ਨਿषੇਚਨਂ ਬਹਿष੍ਟੇ ਅਸ੍ਤੁ ਬਾਲਿਤਿ
ਅਸੀਂ ਤੀਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਸਣਾ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।
ਯਦਾਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਗਵੀਨ੍ਯੋਰ੍ਯਦ੍ਵਸ੍ਤਾਵਧਿ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਏਵਾ ਤੇ ਮੂਤ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯਤਾਂ ਬਹਿਰ੍ਬਾਲਿਤਿ ਸਰ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੂਤ ਦੀ ਥੈਲੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰਾ ਮੂਤ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਭਿਨਦ੍ਮਿ ਮੇਹਨਂ ਵਰ੍ਤ੍ਰਂ ਵੇਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਾ ਇਵ । ਏਵਾ ਤੇ ਮੂਤ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯਤਾਂ ਬਹਿਰ੍ਬਾਲਿਤਿ ਸਰ੍ਵਕਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮੂਤ ਦੀ ਨਲੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਦੀ ਰੋਕ। ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਮੂਤ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।
ਵਿषਿਤਂ ਤੇ ਵਸ੍ਤਿਬਿਲਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯੋਦਧੇਰਿਵ । ਏਵਾ ਤੇ ਮੂਤ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯਤਾਂ ਬਹਿਰ੍ਬਾਲਿਤਿ ਸਰ੍ਵਕਮ੍
ਤੇਰੀ ਮੂਤ ਦੀ ਥੈਲੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਾਂਗ। ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਮੂਤ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।
ਯਥੇषੁਕਾ ਪਰਾਪਤਦਵਸृष੍ਟਾਧਿ ਧਨ੍ਵਨਃ । ਏਵਾ ਤੇ ਮੂਤ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯਤਾਂ ਬਹਿਰ੍ਬਾਲਿਤਿ ਸਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੀਰ ਧਨੂਸ ਤੋਂ ਛੱਡ ਕੇ ਮੈਦਾਨ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਮੂਤ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।
ਅਮ੍ਬਯੋ ਯਨ੍ਤ੍ਯਧ੍ਵਭਿਰ੍ਜਾਮਯੋ ਅਧ੍ਵਰੀਯਤਾਮ੍ । ਪृਞ੍ਚਤੀਰ੍ਮਧੁਨਾ ਪਯਃ
ਭੈਣਾਂ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਯਜਨ ਦੀ ਭੈਣਾਂ; ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਛਾਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਮੂਰ੍ਯਾ ਉਪ ਸੂਰ੍ਯੇ ਯਾਭਿਰ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਹ । ਤਾ ਨੋ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵਧ੍ਵਰਮ੍
ਜਿਹੜੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
ਅਪੋ ਦੇਵੀਰੁਪ ਹ੍ਵਯੇ ਯਤ੍ਰ ਗਾਵਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਨਃ । ਸਿਨ੍ਧੁਭ੍ਯਃ ਕਰ੍ਤ੍ਵਂ ਹਵਿਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜਿਥੇ ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਡਾ ਭੇਟ ਰਿਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਵੇ।
ਅਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰਮृਤਮਪ੍ਸੁ ਭੇषਜਮ੍ । ਅਪਾਮੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਰਸ਼੍ਵਾ ਭਵਥ ਵਾਜਿਨੋ ਗਾਵੋ ਭਵਥ ਵਾਜਿਨੀਃ
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਬਣੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗਾਂਵਾਂ ਬਣੋ।
ਆਪੋ ਹਿ ष੍ਠਾ ਮਯੋਭੁਵਸ੍ਤਾ ਨ ਊਰ੍ਜੇ ਦਧਾਤਨ । ਮਹੇ ਰਣਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਹੇ ਪਾਣੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਆਹਾਰ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖ ਸਕੀਏ।
ਯੋ ਵਃ ਸ਼ਿਵਤਮੋ ਰਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਜਯਤੇਹ ਨਃ । ਉਸ਼ਤੀਰਿਵ ਮਾਤਰਃ
ਹੇ ਪਾਣੀਓ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਰਸ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵੰਡਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾ ਅਰਂ ਗਮਾਮ ਵੋ ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜਿਨ੍ਵਥ । ਆਪੋ ਜਨਯਥਾ ਚ ਨਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਪਾਣੀਓ, ਸਾਨੂੰ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਿਓ।
ਈਸ਼ਾਨਾ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੀਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਅਪੋ ਯਾਚਾਮਿ ਭੇषਜਮ੍
ਹੇ ਪਾਣੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵੀਰਭਿष੍ਟਯ ਆਪੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਪੀਤਯੇ । ਸ਼ਂ ਯੋਰਭਿ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੀਣ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਚੰਗੀਅਾਈ ਲਿਆਉਣ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁੱਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਵਗਣ।
ਅਪ੍ਸੁ ਮੇ ਸੋਮੋ ਅਬ੍ਰਵੀਦਨ੍ਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਭੇषਜਾ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਂਭੁਵਮ੍
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਡੀਆਂ ਅੰਦਰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਭਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਵੀ ਹੈ।'
ਆਪਃ ਪृਣੀਤ ਭੇषਜਂ ਵਰੂਥਂ ਤਨ੍ਵੇ ਮਮ । ਜ੍ਯੋਕ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਦृਸ਼ੇ
ਹੇ ਪਾਣੀਓ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਦਵਾਈ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਭਰ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਾਂ।
ਸ਼ਂ ਨ ਆਪੋ ਧਨ੍ਵਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ਮੁ ਸਨ੍ਤ੍ਵਨੂਪ੍ਯਾਃ । ਸ਼ਂ ਨਃ ਖਨਿਤ੍ਰਿਮਾ ਆਪਃ ਸ਼ਮੁ ਯਾਃ ਕੁਮ੍ਭ ਆਭृਤਾਃ । ਸ਼ਿਵਾ ਨਃ ਸਨ੍ਤੁ ਵਾਰ੍षਿਕੀਃ
ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਵੇ, ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਖੋਦ ਕੇ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਮੀਂਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ।
ਸ੍ਤੁਵਾਨਮਗ੍ਨ ਆ ਵਹ ਯਾਤੁਧਾਨਂ ਕਿਮੀਦਿਨਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਦੇਵ ਵਨ੍ਦਿਤੋ ਹਨ੍ਤਾ ਦਸ੍ਯੋਰ੍ਬਭੂਵਿਥ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਜਾਦੂਗਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਆ। ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਦਾ ਸਿਫ਼ਤਯੋਗ ਹੈਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਆਜ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨ੍ ਜਾਤਵੇਦਸ੍ਤਨੂਵਸ਼ਿਨ੍ । ਅਗ੍ਨੇ ਤੌਲਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸ਼ਾਨ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਵਿ ਲਾਪਯ
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਤੂੰ ਘੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਤੌਲਸੇ ਦੇ ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਰਾਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇ।
ਵਿ ਲਪਨ੍ਤੁ ਯਾਤੁਧਾਨਾ ਅਤ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਯੇ ਕਿਮੀਦਿਨਃ । ਅਥੇਦਮਗ੍ਨੇ ਨੋ ਹਵਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰ੍ਯਤਮ੍
ਜੋ ਜਾਦੂਗਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋੜੇ ਜਾਣ। ਫਿਰ, ਹੇ ਅੱਗ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਇਹ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਅਗ੍ਨਿਃ ਪੂਰ੍ਵ ਆ ਰਭਤਾਂ ਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨੁਦਤੁ ਬਾਹੁਮਾਨ੍ । ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਸਰ੍ਵੋ ਯਾਤੁਮਾਨ੍ ਅਯਮਸ੍ਮੀਤ੍ਯੇਤ੍ਯ
ਅੱਗ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਹਰ ਜਾਦੂਗਰ ਆ ਕੇ ਆਖੇ, 'ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ।'
ਪਸ਼੍ਯਾਮ ਤੇ ਵੀਰ੍ਯਂ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪ੍ਰ ਣੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਨृਚਕ੍ਸ਼ਃ । ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਿਤਪ੍ਤਾਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਤ੍ਤ ਆ ਯਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਬ੍ਰੁਵਾਣਾ ਉਪੇਦਮ੍
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖੀਏ। ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ। ਜਦ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਾੜਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਆ ਕੇ ਸੱਚ ਦੱਸਣ।
ਆ ਰਭਸ੍ਵ ਜਾਤਵੇਦੋऽਸ੍ਮਾਕਾਰ੍ਥਾਯ ਜਜ੍ਞਿषੇ । ਦੂਤੋ ਨੋ ਅਗ੍ਨੇ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਵਿ ਲਾਪਯ
ਹੇ ਜਾਤਵੇਦ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਅੱਗ ਬਣ ਕੇ ਸਾਡਾ ਦੂਤ ਬਣ, ਤੇ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇ।
ਤ੍ਵਮਗ੍ਨੇ ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਉਪਬਦ੍ਧਾਮਿਹਾ ਵਹ । ਅਥੈषਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰੇਣਾਪਿ ਸ਼ੀਰ੍षਾਣਿ ਵृਸ਼੍ਚਤੁ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜਿਹੜੇ ਜਾਦੂਗਰ ਬੰਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਆ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਇਦਂ ਹਵਿਰ੍ਯਾਤੁਧਾਨਾਨ੍ ਨਦੀ ਫੇਨਮਿਵਾ ਵਹਤ੍। ਯ ਇਦਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਪੁਮਾਨ੍ ਅਕਰਿਹ ਸ ਸ੍ਤੁਵਤਾਂ ਜਨਃ
ਇਹ ਹਵਨ ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਦੀ ਦੇ ਫੇਨ ਵਾਂਗ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਿਲਾ ਜਾਂ ਪੁਰਖ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸਤਕਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ।
ਅਯਂ ਸ੍ਤੁਵਾਨ ਆਗਮਦਿਮਂ ਸ੍ਮ ਪ੍ਰਤਿ ਹਰ੍ਯਤ । ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਵਸ਼ੇ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾਗ੍ਨੀषੋਮਾ ਵਿ ਵਿਧ੍ਯਤਮ੍
ਜੋ ਸਤਕਾਰੀ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਅਗਨੀ ਤੇ ਸੋਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦੋ।
ਯਾਤੁਧਾਨਸ੍ਯ ਸੋਮਪ ਜਹਿ ਪ੍ਰਜਾਂ ਨਯਸ੍ਵ ਚ । ਨਿ ਸ੍ਤੁਵਾਨਸ੍ਯ ਪਾਤਯ ਪਰਮਕ੍ਸ਼੍ਯੁਤਾਵਰਮ੍
ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਯਾਤੁਧਾਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾ। ਸਤਕਾਰੀ ਨੂੰ ਉੱਚ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਤੱਕ ਡਿੱਗਾ।
ਯਤ੍ਰੈषਾਮਗ੍ਨੇ ਜਨਿਮਾਨਿ ਵੇਤ੍ਥ ਗੁਹਾ ਸਤਾਮਤ੍ਤ੍ਰਿਣਾਂ ਜਾਤਵੇਦਃ । ਤਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵਾਵृਧਾਨੋ ਜਹ੍ਯੇषਾਂ ਸ਼ਤਤਰ੍ਹਮਗ੍ਨੇ
ਅਗਨੀ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਸੱਚਿਆਂ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਾਤਵੇਦ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੌ ਵਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।