ਯੇ ਤ੍ਰਿषਪ੍ਤਾਃ ਪਰਿਯਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਰੂਪਾਣਿ ਬਿਭ੍ਰਤਃ । ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰ੍ਬਲਾ ਤੇषਾਂ ਤਨ੍ਵੋ ਅਦ੍ਯ ਦਧਾਤੁ ਮੇ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਤੇ ਸੱਤ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਰੀਰ ਅੱਜ ਵਾਕ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਪੁਨਰੇਹਿ ਵਚਸ੍ਪਤੇ ਦੇਵੇਨ ਮਨਸਾ ਸਹ । ਵਸੋष੍ਪਤੇ ਨਿ ਰਮਯ ਮਯ੍ਯੇਵਾਸ੍ਤੁ ਮਯਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਵਾਕ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਆ, ਰੱਬੀ ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇੱਥੇ ਵੱਸ; ਜੋ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੇ।
ਇਹੈਵਾਭਿ ਵਿ ਤਨੂਭੇ ਆਰ੍ਤ੍ਨੀ ਇਵ ਜ੍ਯਯਾ । ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨਿ ਯਚ੍ਛਤੁ ਮਯ੍ਯੇਵਾਸ੍ਤੁ ਮਯਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਇੱਥੇ ਹੀ, ਦੋਹਾਂ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਣੇ ਹੋਏ ਧਨੂਸ ਦੀ ਤਾਰ ਵਾਂਗ, ਵਾਕ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੇ।
ਉਪਹੂਤੋ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰੁਪਾਸ੍ਮਾਨ੍ ਵਾਚਸ੍ਪਤਿਰ੍ਹ੍ਵਯਤਾਮ੍ । ਸਂ ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਗਮੇਮਹਿ ਮਾ ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਵਿ ਰਾਧਿषਿ
ਜਦੋਂ ਵਾਕ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਵੇ; ਵਾਕ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਾਨੂੰ ਬੁਲਾਏ। ਆਓ, ਜੋ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚੱਲੀਏ; ਜੋ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਨਾ ਰਹੀਏ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਂ ਭੂਰਿਧਾਯਸਮ੍ । ਵਿਦ੍ਮੋ ष੍ਵਸ੍ਯ ਮਾਤਰਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਭੂਰਿਵਰ੍ਪਸਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੀਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਪਰਜਨਯ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸੀਟੀ ਦੀ ਮਾਤਾ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਹੈ।
ਜ੍ਯਾਕੇ ਪਰਿ ਣੋ ਨਮਾਸ਼੍ਮਾਨਂ ਤਨ੍ਵਂ ਕृਧਿ । ਵੀਡੁਰ੍ਵਰੀਯੋऽਰਾਤੀਰਪ ਦ੍ਵੇषਾਂਸ੍ਯਾ ਕृਧਿ
ਧਨੂਸ ਦੀ ਤਾਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਝੁਕ ਜਾ; ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਕਰ ਦੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਸਾਰੀ ਨਫ਼ਰਤ ਮਿਟਾ ਦੇ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਯਦ੍ਗਾਵਃ ਪਰਿषਸ੍ਵਜਾਨਾ ਅਨੁਸ੍ਫੁਰਂ ਸ਼ਰਮਰ੍ਚਨ੍ਤ੍ਯृਭੁਮ੍ । ਸ਼ਰੁਮਸ੍ਮਦ੍ਯਾਵਯ ਦਿਦ੍ਯੁਮਿਨ੍ਦ੍ਰ
ਜਦੋਂ ਗਾਂਵਾਂ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਲਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਕੰਬਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੀਰ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ।
ਯਥਾ ਦ੍ਯਾਂ ਚ ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਨ੍ਤਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਤੇਜਨਮ੍ । ਏਵਾ ਰੋਗਂ ਚਾਸ੍ਰਾਵਂ ਚਾਨ੍ਤਸ੍ਤਿष੍ਠਤੁ ਮੁਞ੍ਜ ਇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਗ ਤੇ ਰਸ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹੇ, ਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਂ ਸ਼ਤਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਤਨ੍ਵੇ ਸ਼ਂ ਕਰਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੇ ਨਿषੇਚਨਂ ਬਹਿष੍ਟੇ ਅਸ੍ਤੁ ਬਾਲਿਤਿ
ਅਸੀਂ ਤੀਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਪਰਜਨਯ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਸਣਾ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਸ਼ਤਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਤਨ੍ਵੇ ਸ਼ਂ ਕਰਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੇ ਨਿषੇਚਨਂ ਬਹਿष੍ਟੇ ਅਸ੍ਤੁ ਬਾਲਿਤਿ
ਅਸੀਂ ਤੀਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਸਣਾ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਵਰੁਣਂ ਸ਼ਤਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਤਨ੍ਵੇ ਸ਼ਂ ਕਰਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੇ ਨਿषੇਚਨਂ ਬਹਿष੍ਟੇ ਅਸ੍ਤੁ ਬਾਲਿਤਿ
ਅਸੀਂ ਤੀਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਸਣਾ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ਤਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਤਨ੍ਵੇ ਸ਼ਂ ਕਰਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੇ ਨਿषੇਚਨਂ ਬਹਿष੍ਟੇ ਅਸ੍ਤੁ ਬਾਲਿਤਿ
ਅਸੀਂ ਤੀਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਚੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਸਣਾ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।
ਵਿਦ੍ਮਾ ਸ਼ਰਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਸ਼ਤਵृष੍ਣ੍ਯਮ੍ । ਤੇਨਾ ਤੇ ਤਨ੍ਵੇ ਸ਼ਂ ਕਰਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਤੇ ਨਿषੇਚਨਂ ਬਹਿष੍ਟੇ ਅਸ੍ਤੁ ਬਾਲਿਤਿ
ਅਸੀਂ ਤੀਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ; ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੱਸਣਾ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਹੋਵੇ।
ਯਦਾਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਗਵੀਨ੍ਯੋਰ੍ਯਦ੍ਵਸ੍ਤਾਵਧਿ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਏਵਾ ਤੇ ਮੂਤ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯਤਾਂ ਬਹਿਰ੍ਬਾਲਿਤਿ ਸਰ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੂਤ ਦੀ ਥੈਲੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੇਰਾ ਮੂਤ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਭਿਨਦ੍ਮਿ ਮੇਹਨਂ ਵਰ੍ਤ੍ਰਂ ਵੇਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਾ ਇਵ । ਏਵਾ ਤੇ ਮੂਤ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯਤਾਂ ਬਹਿਰ੍ਬਾਲਿਤਿ ਸਰ੍ਵਕਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮੂਤ ਦੀ ਨਲੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਦੀ ਰੋਕ। ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਮੂਤ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।
ਵਿषਿਤਂ ਤੇ ਵਸ੍ਤਿਬਿਲਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯੋਦਧੇਰਿਵ । ਏਵਾ ਤੇ ਮੂਤ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯਤਾਂ ਬਹਿਰ੍ਬਾਲਿਤਿ ਸਰ੍ਵਕਮ੍
ਤੇਰੀ ਮੂਤ ਦੀ ਥੈਲੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਾਂਗ। ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਮੂਤ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।
ਯਥੇषੁਕਾ ਪਰਾਪਤਦਵਸृष੍ਟਾਧਿ ਧਨ੍ਵਨਃ । ਏਵਾ ਤੇ ਮੂਤ੍ਰਂ ਮੁਚ੍ਯਤਾਂ ਬਹਿਰ੍ਬਾਲਿਤਿ ਸਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੀਰ ਧਨੂਸ ਤੋਂ ਛੱਡ ਕੇ ਮੈਦਾਨ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਮੂਤ ਬਾਹਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।
ਅਮ੍ਬਯੋ ਯਨ੍ਤ੍ਯਧ੍ਵਭਿਰ੍ਜਾਮਯੋ ਅਧ੍ਵਰੀਯਤਾਮ੍ । ਪृਞ੍ਚਤੀਰ੍ਮਧੁਨਾ ਪਯਃ
ਭੈਣਾਂ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਯਜਨ ਦੀ ਭੈਣਾਂ; ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਛਾਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਮੂਰ੍ਯਾ ਉਪ ਸੂਰ੍ਯੇ ਯਾਭਿਰ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਹ । ਤਾ ਨੋ ਹਿਨ੍ਵਨ੍ਤ੍ਵਧ੍ਵਰਮ੍
ਜਿਹੜੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਅਸਮਾਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ।
ਅਪੋ ਦੇਵੀਰੁਪ ਹ੍ਵਯੇ ਯਤ੍ਰ ਗਾਵਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ ਨਃ । ਸਿਨ੍ਧੁਭ੍ਯਃ ਕਰ੍ਤ੍ਵਂ ਹਵਿਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜਿਥੇ ਸਾਡੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਡਾ ਭੇਟ ਰਿਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਵੇ।
ਅਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰਮृਤਮਪ੍ਸੁ ਭੇषਜਮ੍ । ਅਪਾਮੁਤ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਿਭਿਰਸ਼੍ਵਾ ਭਵਥ ਵਾਜਿਨੋ ਗਾਵੋ ਭਵਥ ਵਾਜਿਨੀਃ
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈ ਹੈ। ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਬਣੋ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗਾਂਵਾਂ ਬਣੋ।
ਆਪੋ ਹਿ ष੍ਠਾ ਮਯੋਭੁਵਸ੍ਤਾ ਨ ਊਰ੍ਜੇ ਦਧਾਤਨ । ਮਹੇ ਰਣਾਯ ਚਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਹੇ ਪਾਣੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ। ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਆਹਾਰ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਤੱਕ ਦੇਖ ਸਕੀਏ।
ਯੋ ਵਃ ਸ਼ਿਵਤਮੋ ਰਸਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਜਯਤੇਹ ਨਃ । ਉਸ਼ਤੀਰਿਵ ਮਾਤਰਃ
ਹੇ ਪਾਣੀਓ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਰਸ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵੰਡਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾ ਅਰਂ ਗਮਾਮ ਵੋ ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜਿਨ੍ਵਥ । ਆਪੋ ਜਨਯਥਾ ਚ ਨਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਈਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਹੇ ਪਾਣੀਓ, ਸਾਨੂੰ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਿਓ।
ਈਸ਼ਾਨਾ ਵਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੀਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਅਪੋ ਯਾਚਾਮਿ ਭੇषਜਮ੍
ਹੇ ਪਾਣੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਂ ਨੋ ਦੇਵੀਰਭਿष੍ਟਯ ਆਪੋ ਭਵਨ੍ਤੁ ਪੀਤਯੇ । ਸ਼ਂ ਯੋਰਭਿ ਸ੍ਰਵਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੀਣ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਚੰਗੀਅਾਈ ਲਿਆਉਣ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁੱਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਵਗਣ।
ਅਪ੍ਸੁ ਮੇ ਸੋਮੋ ਅਬ੍ਰਵੀਦਨ੍ਤਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਭੇषਜਾ । ਅਗ੍ਨਿਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਸ਼ਂਭੁਵਮ੍
ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਡੀਆਂ ਅੰਦਰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਭਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਵੀ ਹੈ।'
ਆਪਃ ਪृਣੀਤ ਭੇषਜਂ ਵਰੂਥਂ ਤਨ੍ਵੇ ਮਮ । ਜ੍ਯੋਕ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਦृਸ਼ੇ
ਹੇ ਪਾਣੀਓ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਲਈ ਦਵਾਈ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਭਰ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਾਂ।
ਸ਼ਂ ਨ ਆਪੋ ਧਨ੍ਵਨ੍ਯਾਃ ਸ਼ਮੁ ਸਨ੍ਤ੍ਵਨੂਪ੍ਯਾਃ । ਸ਼ਂ ਨਃ ਖਨਿਤ੍ਰਿਮਾ ਆਪਃ ਸ਼ਮੁ ਯਾਃ ਕੁਮ੍ਭ ਆਭृਤਾਃ । ਸ਼ਿਵਾ ਨਃ ਸਨ੍ਤੁ ਵਾਰ੍षਿਕੀਃ
ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਵੇ, ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਖੋਦ ਕੇ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ। ਮੀਂਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ।
ਸ੍ਤੁਵਾਨਮਗ੍ਨ ਆ ਵਹ ਯਾਤੁਧਾਨਂ ਕਿਮੀਦਿਨਮ੍ । ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਦੇਵ ਵਨ੍ਦਿਤੋ ਹਨ੍ਤਾ ਦਸ੍ਯੋਰ੍ਬਭੂਵਿਥ
ਹੇ ਅੱਗ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ, ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਵੈਰੀ ਜਾਦੂਗਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਇੱਥੇ ਲਿਆ ਆ। ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਦਾ ਸਿਫ਼ਤਯੋਗ ਹੈਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ।