ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਧਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਅਤੇ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀ ਕੇ ਨਿਡਰਤਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਓ, ਸਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਡੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਕਰ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇਵੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਜਬੜੇ ਚੱਕ ਦੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਅਗਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਈਰਖਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਵੱਡਾ ਪਰਦਾ ਹਟਾ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਲਾਲੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਦੀ ਉਪਮਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਾਲ ਗੋਈਆਂ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਹੋਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁੱਢੇ ਨਾ ਹੋਵੋ, ਤੇ ਰੰਗਤ ਕਦੇ ਵੀ ਫਿੱਕੀ ਨਾ ਪਵੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਲਾਲ ਗੋਈਆਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਤੇ ਉਮਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਚਿੱਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਹਲਦੀ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹੀ ਰੰਗ ਵਸਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਕਾਲੀ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਗਦੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਕਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਰੰਗ ਰਾਤ ਲਈ, ਕੋੜ ਅਤੇ ਸਫੈਦੀ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੇ ਕਾਲੀ ਜੜੀ, ਕੋੜ ਅਤੇ ਸਫੈਦੀ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ, ਆਪਣਾ ਰੰਗ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਵਸਾ, ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਦਾਗ ਦੂਰ ਕਰ। ਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਤੇ ਆਧਾਰ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਕਾਲੀ ਜੜੀ, ਕੋੜ ਅਤੇ ਸਫੈਦੀ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ। ਜੇ ਹੱਡੀ, ਮਾਸ ਜਾਂ ਚਮੜੀ ਤੇ ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੋੜ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ ਲਾਇਆ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਿੱਟਾ ਦਾਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉੱਲ੍ਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦੈਤਣ ਨੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਈ ਸੀ, ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਬਣਾਏ। ਉਸ ਦੈਤਣ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋੜ ਲਈ ਇਹ ਦਵਾਈ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਕੋੜ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਵਰਗੀ, ਕੋੜ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਜੜੀ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਪਿਓ ਨੂੰ 'ਇੱਕੋ ਵਰਗਾ' ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਜੜੀ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਵਾਂਗ ਇਕਸਾਰਤਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਗੀ ਕਾਲੀ ਜੜੀ, ਜੋ ਇਕਸਾਰਤਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਰੂਪ ਨਵੇਂ ਕਰੇ। ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਤੇ ਪਾਣੀ ਮਿਲੇ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਧਾਰਕਾਂ ਨੇ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਓਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੂਲ ਹੈ; ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਵੈਦਵਾਨ ਬੁਖਾਰ ਹਟਾ ਦੇਵੇ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਹੋਵੇ, ਚਿੰਗਾਰੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਮੂਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ 'ਹਰੂੜੁ', ਹਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਹੈ; ਉਹ ਸਾਡਾ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਦਾ ਅਭਾਵ, ਜਾਂ ਵਰਨ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ—ਉਹ 'ਹਰੂੜੁ' ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਾਡਾ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਠੰਢੇ ਬੁਖਾਰ, ਤੇਜ਼ ਜਲਦੇ ਬੁਖਾਰ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੁਖਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਹਰ ਦੂਜੇ, ਹਰ ਤੀਜੇ ਜਾਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਉਂਦੇ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ, ਯਮ ਦਾ ਪੱਥਰ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋਵੇ। ਦਾਨੀਤਾ ਸਾਡੀ ਮਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਭਗਾ ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਹੋਣ, ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ ਹੋਵੇ। ਮਾਰੁਤ, ਜੋ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰੋ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਦਿਖਾਓ, ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਓ। ਫਿਰ ਉਹ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਜੋ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਹਨ, ਦੂਜੇ ਪਾਰ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁੱਢੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਬੁੱਢਾਪੇ ਦੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਈਏ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘੁੰਮਦੇ, ਤਣੀ ਹੋਈ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ, ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸਫਲ ਅਤੇ ਨਾਸਕਾਰੀ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ, ਜਾਂ ਬੱਚੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਵਿੱਖਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੱਲੋ, ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਚੁੱਕੋ, ਘਰ ਭਰੋ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਆਉਣ। ਫਿਰ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਅਗਨਿ ਦੀ ਆਮਦ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੈਤ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਭੱਜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਦੋ ਜ਼ਬਾਨੀ, ਜਾਦੂਗਰ ਅਤੇ ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਾਦੂਗਰਾਂ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਅਤੇ ਕਾਲੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਜਾਦੂਗਰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇ। ਜੋ ਔਰਤ ਸ਼ਾਪ ਦੇਂਦੀ, ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਪਾਗਲਪਨ ਲਿਆਉਂਦੀ, ਜਾਂ ਰਸ ਚੁਰਾਉਣ ਲਈ ਜੰਮੀ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਔਲਾਦ ਖਾਏ। ਜਾਦੂਗਰਨ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ, ਭੈਣ, ਭਤੀਜੀ ਖਾਵੇ, ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਣ, ਜਾਦੂਗਰਨ ਮਰਣ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਖਤਮ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਜਿੱਤੂ ਤਾਬੀਜ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਹੀ ਤਾਬੀਜ਼, ਹੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸਪਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ। ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੋ। ਦੇਵਤਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਸੋਮ ਨੇ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਜਿੱਤੂ ਹੈਂ। ਇਹ ਜਿੱਤੂ, ਵੈਰੀ-ਨਾਸਕ ਤਾਬੀਜ਼ ਰਾਜ ਲਈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਮੇਰਾ ਬੋਲ ਉੱਭਰਿਆ; ਮੈਂ ਵੈਰੀ-ਨਾਸਕ, ਵੈਰੀਰਹਿਤ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸਕ ਬਣ ਜਾਵਾਂ। ਮੈਂ ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਾ, ਜ਼ਹਿਰ-ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀ ਨਾਸਕ ਬਣਾਂ, ਤੇ ਇਹ ਨਾਇਕਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਾਂ। ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਵਸੂ, ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਆਦਿਤਿਆ ਇਸ ਲਈ ਜਾਗਣ। ਨਾ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ, ਨਾ ਹੋਰ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਇਸ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਣ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਜਾਗਦੇ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬੁੱਢੇਪੇ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਚਮਤਕਾਰੀ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਰੱਖਿਆ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਰਾਜ ਤੇ ਨਾਸਕ ਤਾਕਤਾਂ ਦੀਆਂ ਅਰਦਾਸਾਂ, ਪੂਰੇ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।