ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਗਹਿਰੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੀ ਮੂਹਤਾਜੀ, ਬ੍ਰਹਮਣ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਸੀ; ਬ੍ਰਿਹਤ, ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ; ਵਾਮਦੇਵ, ਉਸ ਦਾ ਪੇਟ; ਓਦਨ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ; ਛੰਦਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਪੰਖ; ਸਤ, ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ; ਅਤੇ ਤਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਯਜਨ-ਭਾਤ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਯਜਨ-ਭਾਤ, ਅਸਥੀ-ਰਹਿਤ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੱਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਾੜਦੀ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਾਰੀ-ਸੁਖ ਵਧੇਰੇ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਓਦਨ ਦੀ ਫੈਲਦੀ ਭਾਤ ਪਕਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਸੋਮਾ-ਪਾਨ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਉਂਦੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਓਦਨ ਦੀ ਫੈਲਦੀ ਭਾਤ ਪਕਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਯਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ; ਉਹ ਰਥਵਾਹ ਬਣ ਕੇ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਪੰਛੀ ਬਣ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦੇ। ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਯਜਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਫੈਲਾਈ ਗਈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਓਦਨ ਦੀ ਭਾਤ ਪਕਾਈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ। ਉਹ ਕਮਲ, ਨੀਲੋਫਰ, ਡੰਠਲ, ਗੰਢ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹ ਪਸਾਰਦੇ ਹਨ; ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸ਼ਹਿ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਦੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਕਮਲ-ਪੁਖਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਘੀ ਦੇ ਝੀਲ, ਸ਼ਹਿ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਚੰਗੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੁੱਧ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਦੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਵਿਚ ਸ਼ਹਿ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕਮਲ-ਪੁਖਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਮੈਂ ਚਾਰ ਘੜੇ, ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੇ, ਦੁੱਧ, ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਨਦੀਆਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਕਮਲ-ਪੁਖਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਇਹ ਓਦਨ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਫੈਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਘਟੇ ਨਾ, ਆਪਣੀ ਮੂਲਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇ; ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਗਾਂ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ। ਯਮ ਦਾ ਓਦਨ, ਸਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਣ ਲਈ ਪਕਾਇਆ; ਇਸ ਓਦਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਤੇ ਨਾਭੀ ਹੈ, ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਯਮ ਨੇ ਤਪ ਤੇ ਉੱਨਤੀ ਨਾਲ ਲੱਭਿਆ; ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਣ ਲਈ ਪਕਾਇਆ, ਉਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥੰਭਿਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਮਧਿਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਟ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਮਹੀਨੇ ਬਣੇ, ਤੀਹ ਪਾਸਿਆਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਲ ਬਣਿਆ, ਬਾਰਾਂ ਸਪੋਕਾਂ ਵਾਲਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਘੇਰਦੇ—ਉਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਣ-ਦਾਤਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਲਈ ਲੋਕ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਖੇਤਰ ਹਨ—ਉਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਗਾਯਤਰੀ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਵੇਦ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ—ਉਸ ਓਦਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਰਕਾਬੀ ਹਨ—ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਯਜਨ-ਭਾਤ ਪਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਆਰਥਨਾ ਸੁਣਨ। ਫਿਰ, ਅਗਨੀ ਵੈਸਵਾਨਰ, ਮਹਾਨ ਬਲਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਚੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾੜ ਦੇ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਚਾਹੇ ਉਦੇਸ਼ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼, ਜੋ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਵੈਸਵਾਨਰ ਦੇ ਜਬੜਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਘਰ ਵਿਚ ਸਾਡਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਅਮਾਵਸ ਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ ਚੀਕਦੇ, ਜੋ ਮਾਸ-ਭਖਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ—ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਧਨ ਦਿੰਦਾ; ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ; ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ। ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਚੋਰ ਉੱਤੇ ਹੱਸਦੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਦੀ ਮਾਪ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮਿਲਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚ ਤਪਤ ਹੋਇਆ, ਗਾਂ ਵਿਚ ਬਾਘ ਵਾਂਗ, ਸਿੰਘ ਅੱਗੇ ਕੁੱਤੇ ਵਾਂਗ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਚੋਰਾਂ, ਜੰਗਲ-ਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਜਦ ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਰ ਜਾਂਦੇ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਿੰਡ ਮੈਂ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ, ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ ਮੇਰੀ ਹੈ; ਉਥੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਰ ਜਾਂਦੇ, ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਟ ਕਰਦੇ, ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਮੱਖੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪਾਪੀ ਮੰਨਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਘੋੜਾ-ਪਕੜਣ ਵਾਲਾ ਪਕੜਦਾ; ਜੋ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਫੜ ਤੋਂ ਛੁਟਦੇ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਦੀ ਆਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਥਰਵਨ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਮਾਰਿਆ, ਕਣਵ ਅਤੇ ਅਗਸਤ ਨੇ ਵੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਬਕਰੀ-ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ। ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਦੀ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਧਾਰ, ਅਣਪੱਕੇ ਪਾਰ ਉੱਤੇ ਭੇਜੋ; ਗੁਲਗੁਲੂ, ਪੀਲਾ, ਨਲਦਯੁ, ਬਲਦ-ਵਾਸ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧਿਤ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੰਦਨੀ—ਇਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਜਾਗਣ। ਜਿੱਥੇ ਅਸ਼ਵੱਠ ਤੇ ਵਟ, ਵੱਡੇ ਰੁੱਖ, ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਖੜੇ ਹਨ—ਉਥੇ ਇਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਾਗਣ। ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀਆਂ ਹਰੀਆਂ ਝੂਲਾਂ ਹਨ, ਅਰਜੁਨ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਡੰਡੇ ਵੱਜਦੇ ਹਨ—ਉਥੇ ਇਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਜਾਗਣ। ਇਹ, ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਆਈ ਹੈ—ਬਕਰੀ-ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ, ਰਾਜਸੀ, ਤੇਜ਼-ਸਿੰਗ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਚੋਟੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨਾਚਣੀਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਭਿਆਨਕ ਹਨ, ਸੌ-ਨੁੱਕ ਵਾਲੇ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਣੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਜੋ ਭੇਟ ਲੈਂਦੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਛੁਪੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਭਿਆਨਕ ਹਨ, ਸੌ-ਨੁੱਕ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਜੋ ਭੇਟ ਲੈਂਦੇ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਛੁਪੇ ਹਨ। ਹੇਠਾਂ ਛੁਪੇ ਹੋਏ, ਦੁੱਖ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਆਤਮਾ—ਇਹ ਪੌਦਾ, ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਜਾਵੇ। ਕੁੱਤੇ, ਬਾਂਦਰ, ਸਾਰੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ ਵਾਂਗ, ਪਿਆਰੇ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ, ਗੰਧਰਵ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦਾ; ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਗੰਧਰਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਹੋ; ਅਮਰ ਜੀਵੋ, ਮਰਤਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਜੁੜੋ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਪੁਣ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਉਤਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਤੇ ਮਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜੂਏ ਵਿਚ ਪਾਸੇ ਡੁੱਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਅਪਸਰਾ ਨੂੰ ਆਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੱਭਦੀ ਤੇ ਵਿਖੇਰਦੀ, ਜੋ ਜੂਏ ਵਿਚ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਨਾਚਦੀ, ਜੂਏ ਤੋਂ ਪਾਸੇ ਲੈਂਦੀ, ਉਹ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਾਸੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਦੀ, ਆਪਣੀ ਨਿਪੁਣਤਾ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੇ, ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ—ਉਹ ਸਾਡਾ ਧਨ ਕੋਈ ਨਾ ਜਿੱਤੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਯਜਨਾ, ਭਾਤ, ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ।