ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਣ; ਬਾਘ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਸਕਣ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ ਇਕੱਲਾ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ ਬਣ ਕੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਜੀਵਣ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਥੱਲੇ ਆ ਜਾਣ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਘਰ ਆਵੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਪਾਂਚਜਨਯਾ ਹੈ। ਜਿਸਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਘਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਗੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਹੋਮ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਗੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉੱਤਮ ਆਹੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇਵੇ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਜਾਤ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਅਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਆਹੁਤੀਆਂ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਭੀ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਗੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਉਹ ਅੱਗੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਪੌਦੇ ਬਣੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਅੱਗੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਦਦ ਮੰਗਦੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਜਨ ਇੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਜੋਤ ਦਾ ਜਾਣਨਹਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਪੱਥਰ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਜਿਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਬਲਵਾਨ, ਬਲਦ, ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਗਾਇਕ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੁੱਚਾ ਸੋਮਾ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਯੋਧੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੀਰੰਦਾਜ ਵਾਂਗ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਜੋ ਕਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੰਨੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉੱਠੀ ਹੋਈ ਵਜਰ ਨਾਲ ਸੰਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਮਦਦ ਲਈ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਇੰਦਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਦੀ ਵੱਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣ ਗਏ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ। ਉਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਪੀ ਹੋਈ ਦੂਰੀਆਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚਕਾਰ ਦਾ ਖੇਤਰ ਭਰਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਡੁੱਬਦੇ ਹਨ, ਲੋਕ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਟਿਕਦੇ ਹਨ। ਵਾਯੂ ਤੇ ਸਵਿਤਾ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ, ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜਾਦੂਗਰ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਿ ਉਹ ਧਨ, ਸਮਪੱਤੀ, ਹੁਨਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ; ਸਾਰੀ ਅਸੁਖਤਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਦਦ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ; ਆਪਣੀ ਦਾਤਾ ਦੀ ਧਾਰ ਉੱਤੇ ਵਹਾ ਦੇਣ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਵਰਦਾਨਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਮੈਂ ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਵਾਯੂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਫਿਰ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮਹਾਨ ਤੇ ਦਾਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਦੂਰੀਆਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੀਂਹ ਬਣੇ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਦੇਖਣ—ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਅਥਾਹ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਗਰਮੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਜੋ ਅਮਰਤਾ, ਆਹੁਤੀਆਂ, ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਝਲਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਜੋ ਗਾਵਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਝਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕੁਝ ਨਹੀਂ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਦੇਵਤੇ, ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮਦਦ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਫਿਰ, ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਮੇਰੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇਣ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਮਦਦ ਲਈ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਉਹ ਮਰੁਤ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਖੂਟ ਦਾਤ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਸ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪૃਸ਼ਣੀ ਦੀ ਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮਰੁਤ—ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਰਸ, ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਫੁਰਤੀ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਉਹ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ, ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਹਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਮਰੁਤ ਜੋ ਜਲਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਜੋ ਆਹੁਤੀ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮਰੁਤ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਜੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਜਾਂ ਦਿਵਿਆ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਉਹ ਦਾਤਾ, ਉਸ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੇ ਹਕਦਾਰ ਹਨ—ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਤਿੱਖੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਮਹਾਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈ—ਮੈਂ ਮਦਦ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਭਵ ਅਤੇ ਸ਼ਰਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ—ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਜੋ ਕੁਝ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਧਨੁਧਾਰੀ ਹਨ—ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੱਥੇ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੋ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਜਿੱਥੇ ਤੱਕ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੋ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ, ਰੱਖਿਆ, ਤਾਕਤ, ਧਨ, ਤੇ ਭਲਾਈ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।