ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਣ੍ਵ ਅਤੇ ਨਾਰਸ਼ਦ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਾਦੂਈ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਪਾਮਾਰਗ ਸੀ। ਇਹ ਪੌਦਾ, ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸੱਸ-ਸੁਰਿਆਂ ਦੇ ਬਣਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜਾਦੂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਨਦੀ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਕਣ੍ਵ ਅਤੇ ਨਾਰਸ਼ਦ ਦੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ, ਇਹ ਪੌਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਹ ਪੌਦਾ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅਪਾਮਾਰਗ ਪੌਦਾ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ। ਇਹ ਪੌਦਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੌ ਫੁਟੇ ਹਨ, ਵਿਛੋੜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵਿਛੋੜਾ ਹੀ ਇਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਵਿੱਛੜਾ। ਇਹ ਪੌਦਾ ਅਡੋਲ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਧੂਪ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਪੌਦਾ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਫਲ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾਸ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੌਦਾ ਸੌ ਵਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਸ ਪੌਦੇ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਪੌਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗੇ, ਪਿੱਛੇ, ਦੂਰ, ਹਰ ਥਾਂ ਵੇਖਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵੀ ਪੌਦਾ ਅਸਮਾਨ, ਮੱਧ-ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ—ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਅਸਮਾਨ, ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ, ਛੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ—ਇਹ ਪੌਦੇ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਪੌਦਾ ਦਿਵਯ ਪੰਛੀ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਵਿਆਹ-ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਥੱਕੀ ਹੋਈ। ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੇਵਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨ—ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ। "ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਦਿਖਾ, ਲੁਕਾ ਨਾ,"—ਇਹ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। "ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ।" ਜਾਦੂਗਰਨੀਆਂ, ਜਾਦੂਗਰ, ਦੈਤ—ਸਭ ਦਿਖਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਪੌਦਾ ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਚਤੁਰ-ਅੱਖੀ ਸ਼ੁਨੀ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈ; ਦੈਤ ਨੂੰ ਲੁਕਣ ਨਾ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਤੁਰਦਾ ਹੈ। ਉਪਰ ਉਠ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਘੇਰ ਕੇ ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਪੌਦਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਮੱਧ-ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਾਲਕ ਮੰਨਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦਿਖਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਆਈਆਂ; ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਈਆਂ। ਉਹ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲਣ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਣ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਾਫ਼ ਮਿੱਠਾ ਦੁੱਧ ਦਿੰਣ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਭੋਰੀਆਂ ਦਿਨੀਂ। ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਕੁਝ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਠੇ ਵਿੱਚ ਅਭਾਗ, ਦਿਵਯ ਦੌਲਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਗੁੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਨਾ ਚੋਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਨਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਕੀੜਾ ਜਾਂ ਜੰਤੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜ਼ਹਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਯਜਕ ਲਈ ਦਿਲੇਰੀ ਨਾਲ, ਵਿਅਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਾਂਵਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਹਨ, ਗਾਂਵਾਂ ਇੰਦਰ ਹਨ—ਮੈਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ, ਲੋਕੋ, ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਹਨ; ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਪਤਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਤੰਦਰੁਸਤ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਨਾਪਸੰਦ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਘਰ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗ ਬਣਾਓ, ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਕਹੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਵਧਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸ਼ੁੱਧ, ਚੰਗੀ ਧਾਰ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੀਆਂ—ਨਾ ਚੋਰ, ਨਾ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰੇ; ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ। ਇੰਦਰ, ਇਸ ਖਸ਼ਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਵਧਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਸਾਂਡ ਬਣਾਓ। ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਮੈਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕਾਂ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਦਿਓ; ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਹਿੱਸਾ ਦਿਓ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਾ। ਉਹ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ; ਇੰਦਰ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰੋ। ਉਹ ਦੌਲਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋਵੇ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਰਾਜਾ। ਇੰਦਰ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਰੱਖੋ; ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਚਮਕ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰੋ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਉਸ ਲਈ ਵਾਫ਼ ਦੌਲਤ ਦਿਓ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਗਰਮ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ, ਗਾਂਵਾਂ, ਪੌਦਿਆਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ, ਹਾਰਦੇ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਸਾਂਡ ਬਣਾਏ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਦਵੇ। ਤੂੰ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਹੇਠਾਂ ਹਨ, ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਹੇਠਾਂ ਹਨ। ਇਕੱਲਾ ਸਾਂਡ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਤੂੰ ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਜਪ; ਵੈਰੀ ਨਚੇ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲਿਆਉ। ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈ; ਬਾਘ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਇਕੱਲਾ ਸਾਂਡ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਜਪ; ਵੈਰੀ ਨਚੇ, ਭੋਜਨ ਲਿਆਉ। ਅੱਗੀ, ਪਹਿਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਪਾਂਚਜਨਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਮਝ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਵਰਤਾਵ ਲਿਆਉ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ। ਅੱਗੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਤਬ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਨ, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ, ਯਜਨਾ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਘੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦਾ—ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ। ਅਸੀਂ ਅੱਗੀ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਚੰਗਾ ਜਨਮਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਨਾਰ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ—ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਲਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਬਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਪੌਦੇ ਬਣੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਲਿਆ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ। ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਜਨਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਅੱਗੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਸਦਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ; ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ। ਜੋ ਯਜਕ ਦੀ ਬੁਲਾਵੇ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ। ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਦੀਆਂ ਜਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਏ। ਇਹ ਹੈ ਪੌਦੇ, ਗਾਂਵਾਂ, ਰਾਜਾ, ਅੱਗੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ, ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ, ਸਭ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਭਾਗ, ਦਿਲੇਰੀ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।