ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ, ਦਯਾਲੂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਸ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਰਖਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਬਣਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੌਦੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੇ। ਗਾਇਕ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਮਿਹਰ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਕਰੀ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਭਰ ਆਈਆਂ। ਵਰਖਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਚੇਤੇ ਚੇਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਦੇ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਬਿਜਲੀ ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਉਠਾਇਆ, ਮਹਾਨ ਸੂਰਜ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਰਪਤ ਕਰਣ ਲੱਗਾ। ਬਿਜਲੀ ਗੂੰਜੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਹਿਲ ਗਈ, ਤੇ ਮੀਂਹ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਮੌਸਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਰ ਪਾਸੇ, ਪਤਲੇ ਤੇ ਮੋਟੇ ਦੋਹਾਂ ਲਈ, ਵਧੇਰੇ ਆਉਣ ਲੱਗੀ। ਦਯਾਲੂ ਦਾਤਾਵਾਂ, ਕੂਆਂ ਅਤੇ ਡਿੱਗੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ਚਲਾਈਆਂ ਬਾਦਲਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਆਸਾ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਹਵਾ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਦਲਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਾਣੀ, ਬਿਜਲੀ, ਬਾਦਲ ਤੇ ਮੀਂਹ ਸਭ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਦਯਾਲੂ ਦਾਤਾਵਾਂ, ਕੂਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਦਲਾਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਸਾਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਮੀਂਹ, ਸਾਹ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ੇ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਚਲਾਉਂਦਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਘੋੜੇ ਦਾ ਬੀਜ ਫੂਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਮੀਂਹ ਵਰਸਦਾ ਹੈ। ਅਸੁਰਾ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਪਾਣੀ ਵਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਡਿੱਗੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਸਾਹ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਰਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਧਾਰਾਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡੱਡੂਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਚੁੱਪ ਰਹੇ; ਹੁਣ, ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਜੀਵੰਤ ਹੋ ਕੇ, ਡੱਡੂਆਂ ਬੋਲਣ ਲੱਗੇ ਹਨ। ਡੱਡੂ, ਤੂੰ ਬੋਲ, ਮੀਂਹ ਲਈ ਬੁਲਾਵਾ ਦੇ, ਤਾਦੁਰੀ, ਪੋਖਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੈਰ, ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਰ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਉਂ। ਖਣਵਖਾ, ਖੈਮਖਾ, ਵਿਚਕਾਰ, ਤਾਦੁਰੀ, ਮੀਂਹ ਲਈ ਬੁਲਾਵਾ ਦੇ, ਪਿਤਾ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ। ਵੱਡਾ ਭਾਂਡਾ ਉਡਾ ਦੇ, ਹਵਾ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਵਗੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭੇਟਾਂ ਚੜ੍ਹੇ, ਤੇ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਚਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਚਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਧੋਖਾ ਦੇਵੇ, ਘਰ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਦੋ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੀਜਾ ਵਰਨ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਸਮੁੰਦਰ, ਤੇ ਛੋਟੇ ਕੂਏ, ਸਭ ਵਰਨ ਦੇ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਪਾਰ ਵੀ ਕੋਈ ਵਰਨ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨਿਗਰਾਨੀਆਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਵਰਨ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਪਾਰ ਵੀ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਲਕਾਂ ਗਿਣਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਜੂਆਰੀ ਆਪਣੀਆਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ। ਵਰਨ ਦੀਆਂ ਫੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਫਾਹੀਆਂ, ਸੱਤ-ਸੱਤ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਤਿੱਖੀਆਂ, ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕੱਟਣ; ਪਰ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਆਜ਼ਾਦ ਰਹੇ। ਵਰਨ, ਸੌ ਫਾਹੀਆਂ ਨਾਲ, ਝੂਠੇ ਤੇ ਬੁਰੇ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਦੇ; ਉਹ ਪਿਟਾ ਹੋ ਕੇ, ਖਾਲੀ ਥੈਲੇ ਵਾਂਗ, ਬਚ ਨਾ ਸਕੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਡਾ, ਜਾਂ ਹੋਰਾਂ ਦਾ, ਭੇਜਣਾ ਜਾਂ ਰੋਕਣਾ, ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ—ਸਭ ਨੂੰ ਵਰਨ ਦੀਆਂ ਫਾਹੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦੇ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ, ਉਸ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ, ਵਰਨ ਨੂੰ ਸੌਂਪਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਲਈ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸੱਚ ਦੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸ਼ਪਥਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਢੀਠ, ਮੁੜ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੇ ਪਾਗਲਪਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ, ਰਸ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਖਾ ਲਵੇ। ਜੋ ਜਾਦੂ ਕੱਚੇ ਭਾਂਡਿਆਂ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਲਾਲ ਵਿਚ ਬਣਾਇਆ, ਜਾਂ ਕੱਚੇ ਮਾਸ ਵਿਚ, ਉਹ ਜਾਦੂ, ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ। ਬੁਰੇ ਸੁਪਨੇ, ਬਦਕਿਸਮਤੀ, ਭੂਤ-ਪਰੇਤ, ਨੁਕਸਾਨ, ਮਾੜੇ ਤੇ ਬਦਨਾਮ ਸ਼ਬਦ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ, ਬੇਸੰਤਾਨੀ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਘਾਟ—ਅਪਾਮਾਰਗ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਪਿਆਸ, ਭੁੱਖ, ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ—ਅਪਾਮਾਰਗ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਪਾਮਾਰਗ, ਤੂੰ ਸਭ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋ ਟਿਕ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇ ਤੂੰ ਇਲਾਜ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸਚਾਈ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ—ਰਸ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ। ਜੇ ਕੋਈ ਜਾਦੂ ਕਰਕੇ ਅਣਜਾਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਉਹ ਵਾਪਸ, ਵਾਝੀ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਮੁੜ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੜਦਾ, ਪਥਰ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਚਟਕਦੇ ਹਨ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਤੀਰਾਂ, ਤੇ ਛਾਂ ਬਿਨਾਂ, ਜਾਦੂ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਇਸ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਭ ਜਾਦੂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਖੇਤ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਬਣੀ ਹੋਈ। ਜਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਪਰ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਪੈਰ ਜਾਂ ਉਂਗਲ ਕੱਟੀ—ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸੜ ਜਾਵੇ। ਅਪਾਮਾਰਗ ਪੌਦਾ ਖੇਤ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਪਾਂ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇ; ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਵੈਰੀਆਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਜਾਦੂ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਵੈਰੀਆਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਅਪਾਮਾਰਗ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ, ਆਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ, ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ, ਮਾਰੁਤ, ਵਰਨ, ਤੇ ਅਪਾਮਾਰਗ ਪੌਦੇ, ਸਭ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਦਾਤਾਵਾਂ, ਰੱਖਿਆ, ਸੁਖ, ਤੇ ਸਚਾਈ ਲਈ ਸਦਾ ਜਾਗਦੇ ਹਨ।