ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਉਤਪੰਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਸ਼ਸਤਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਵਿਚ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਊੱਚੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗੁਪਤ ਜਗ੍ਹਾ 'ਚ, ਨਾਭੀ ਵਾਂਗ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਿਸ ਤੀਰ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿੱਖੇ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੀਰ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਯਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਕismet, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਮਾਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ। ਵੱਡੀ ਜੜਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਿਚ ਚਿਰਕਾਲ ਟਿਕੀ ਰਹਿ। ਹੇ ਰਾਜਾ ਯਮ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਕੁਆਰੀ ਵਧੂ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਭਰਾ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇਰੀ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਿਚ ਚਿਰਕਾਲ ਵੱਸੇ, ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਤਾ, ਕਸ਼ਯਪ ਤੇ ਗਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਦੀਆਂ ਵਧੂਆਂ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਬੰਧੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹਾਂ। ਨਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਵਹਣ, ਹਵਾ ਇਕ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਪੰਛੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ—ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇਕੱਠੀ ਹਵਨ ਨਾਲ ਇਹ ਬਲੀਦਾਨ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਇਕੱਠੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਵਧਾਓ; ਸਾਰੇ ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਧਨ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅਖੁੱਟ ਧਾਰਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਧਨ-ਸੰਪਤੀ ਵਧਾਉਣ। ਘੀ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਵਹਿਣ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰੀਏ। ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਉੱਠਣ ਵਾਲੇ, ਪਸ਼ੂ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚੋਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ, ਜੋ ਚੌਥਾ ਤੇ ਰਸਤਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰੇ। ਸੀਸਾ ਲਈ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੀਸਾ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਟੋਣੇ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਉਗਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਗਾਂ, ਘੋੜਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵੇਂ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੀਸੇ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਪਸ਼ੂ-ਧਨ ਨਾ ਗੁੰਮੇ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ, ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੰਞੀਆਂ, ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਨਿਰਬਲ ਹੋ ਕੇ ਖੜੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਵੱਡੀ, ਤੂੰ ਖੜੀ ਰਹਿ; ਦੂਜੀ, ਤੂੰ ਵੀ; ਮੱਧਲੀ, ਤੂੰ ਵੀ; ਤੇ ਛੋਟੀ ਵੀ—ਸਾਰੀ ਲੜੀ ਟਿਕੀ ਰਹੇ। ਸੌ ਭਾਂਡਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਇਹ ਮੱਧਲੀਆਂ ਟਿਕੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਤਾਰ ਬਣੀ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ, ਰੇਤ ਨਾਲ ਤਣਿਆ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਟਿਕੀ ਰਹਿ, ਸਥਿਰ ਰਹਿ, ਤੇ ਚੰਗੀ ਰਹਿ। ਅਸੀਂ ਦੁੱਖ, ਮੰਦ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਉਹ ਅਸੀਸ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਿਲਣ, ਤੇ ਵੈਰ ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਕਰੀਏ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਤੋਂ ਝਗੜਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ; ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਅਰਯਮਨ ਨੇ ਵੀ; ਅਨੁਮਤੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਝਗੜਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ-ਸਮૃੱਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਅਸੀਂ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਦੇਵਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ ਦੇਣ। ਜਿਹੜਾ ਲਿੰਕਸ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਗਾਂ ਚੋਰ ਜਾਂ ਨਾਸਕ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਦ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਰਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਵੱਧ ਚੀਰਣ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਵੱਧੇ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਚਹੁੰ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ। ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਉੱਥੇ, ਜੋ ਤੀਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਟੁਰ ਜਾਣ; ਦੇਵਤਾਈ ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਹਥਿਆਰ, ਮੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦੇਣ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਸਾਡਾ ਆਪਣਾ, ਪਰਾਇਆ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਬਾਹਰਲਾ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰੇ—ਰੁਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦੇਵੇ। ਜਿਹੜਾ ਵੈਰੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰੇ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇ—ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ; ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਮੇਰੀ ਅੰਦਰਲੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਸੋਮਾ ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਹਵਨ ਵਿਚ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਣ; ਹੇ ਮਰੁਤ, ਸਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਿਖਾਓ। ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਕੋਈ ਬੁਰੀ ਜਾਂ ਨਫ਼ਰਤ ਵਾਲੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੇ। ਜਿਹੜਾ ਅੱਜ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ। ਇੱਥੋਂ ਜਾਂ ਉੱਥੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਖ਼ਤਰਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ; ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਢਾਲ ਫੈਲਾ, ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਉਹ ਆਦੇਸ਼ਿਤ, ਮਹਾਨ, ਅਜੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਕਦੇ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਕਦੇ ਹਾਰਦਾ ਹੈ। ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵਿੱਘਨ ਨਾਸਕ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ ਨਿਡਰਤਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵਿੱਘਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਤੇ ਥੱਲੇ ਕਰ; ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦੇ। ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ, ਵਿੱਘਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਜਹਾੜੇ ਤੋੜ; ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸਕ ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਸੋਚ, ਹਿਰਸਾ ਦੀ ਮੰਨਤ, ਵੱਡਾ ਪਰਦਾ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਰਸਤਾ ਦੇ, ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਤੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਚਮਕ ਉੱਗਦੇ ਸੂਰਜ ਪਿੱਛੇ ਹੋਵੇ, ਤੇਰੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਰੰਗਤ; ਲਾਲ ਗਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਾਂ। ਲਾਲ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ ਤੇ ਕਦੇ ਫਿੱਕਾ ਨਾ ਹੋਵੇਂ। ਉਹ ਦੇਵਤਾਈ ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ, ਹਰ ਇਕ ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਤੇ ਉਮਰ ਵਾਲੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰੰਗ ਚਿੱਟਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਹਲਦੀ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਤੇਰਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰੰਗ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਗੀ, ਹੇ ਔਸ਼ਧੀ, ਸੋਹਣੀ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਸਿਆਹ; ਇਹ ਰੰਗ ਰਾਤ ਲਈ ਹੈ, ਕੋੜ ਤੇ ਸਫੈਦਾਪਨ ਲਈ ਹੈ। ਹੇ ਕਾਲੀ, ਕੋੜ ਤੇ ਸਫੈਦਾਪਨ ਨਾਸ ਕਰ, ਆਪਣਾ ਰੰਗ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਤੇ ਚਿੱਟਾਪਨ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੇਕ ਹਵਨ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਰਾਹੀਂ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਰਹੇ।