ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਜੁੜਵਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਕਦੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ 'ਚ ਸਫਰ ਕਰਦੇ, ਕਦੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ, ਕਦੇ ਆਦਿਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਭੁਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ 'ਚ ਰਹਿੰਦੇ, ਤਾਂ ਕਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਆਪਣੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ। ਇਸੇ ਦਿਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ, "ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਜੋ ਵੀ ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰੀਏ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਤੁਰਵਣਾ ਲਈ ਮੰਗੀਏ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਵਧੀਆ ਮਦਦ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਸੋਮ ਰਸ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਕਣਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤੁਹਾਡਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਵੇਦਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, "ਹੇ ਨਾਸਤਯਾ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਔਖਧੀ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸੂਝ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਵੱਛੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੋ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਵਾਣੀ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਚ ਅਤੇ ਦਾਤਾਂ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਸਵੇਰ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਜਾਗਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਉਠੋ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਉਠੋ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦਇਆਵਾਨ, ਉਠੋ, ਤਾਕਿ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ।" ਜਦੋਂ ਸਵੇਰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਜ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦਾ ਰਥ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਰਸ ਗਾਇਆਂ ਵਾਂਗ ਦੁੱਧ ਦੇਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਸਤੁਤੀ ਗੀਤ ਉਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਦੇ ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਮਹਿਮਾ, ਯਸ਼, ਵੀਰਤਾ, ਆਸਰਾ, ਕਲਾ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰੀ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਚਿੰਤਨ ਜਾਂ ਮਿੱਠੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ ਹੋ। ਅੱਜ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਮੇਲ ਦੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ ਲਿਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸੂਰਿਆ ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ, ਦੀਰਘਾਯੂ, ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਦਿਵ੍ਯ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਤਜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲਿਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅੱਜ ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣੀ ਹੋਈ ਭੇਟ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਾਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮ ਪਾਨ ਕਰਵਾਏਗਾ? ਕੌਣ ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਰਾਤਨ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰੇਗਾ? ਸੁਨਹਿਰੀ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਹੇ ਨਾਸਤਯਾ, ਇਸ ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਆਓ। ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਪੀਓ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੇਟ ਸਜਾਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਬਖ਼ਸ਼ੋ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਸੁਨਹਿਰੀ, ਸੁੰਦਰ ਰਥ 'ਤੇ ਆਓ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੀ ਆਉਣ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਬਣੇ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਰਾਤਨ ਕੇਂਦਰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਅਸ਼ਚਰਜਕਾਰੀ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਸਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਧਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਬਖ਼ਸ਼ੋ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਤੁਤੀ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈਣ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਿੰਤਨ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਇਨਾਮ ਸਾਡੇ ਵਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਭਗਤ ਨੂੰ ਕਾਮਯਾਬ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਇੱਛਤ ਮਨੋਰਥ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ, ਅਕਾਸ਼, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ, ਖੇਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਹੋਣ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅੱਗੇ ਵਧੀਏ। ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਕੰਮ ਹੈ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਾਂਡ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿਚ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ ਗਾਇ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਆਓ ਤੇ ਪੀਓ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਵੈਰਤਾ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਤ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਪਕਾਰ ਸਦਾ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।