ਇੱਕ ਸਮਾਂ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਰਾਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਨਾਂ ਤਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਵੇ। ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਭੇਂਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਵੀ ਇਹੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਰਾਤੀ ਉਸ ਸੰਸਾਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦਾ ਸੋਲਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਸਭਾ ਦੇ ਨਿਆਂਧੀਸ਼ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਸ਼ੂ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਸ ਕਰਤਵ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਚਿੱਟੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਸ਼ੂ, ਜੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਪਸ਼ੂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਤੋਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਕੰਡਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ ਜਿੱਥੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਕਰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ। ਜਿਹੜਾ ਪੰਜ ਪਵੇ, ਚਿੱਟੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਤੋਲਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਅਕੰਡਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਹੜਾ ਇਹ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਕੰਡਤ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਸ਼ੂ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਕਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਦੋ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੇ ਹੋਣ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਸ਼ੂ ਕਦੇ ਤੁਹਾਡੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਇਕ ਹੋਰ ਸੋਚ ਉਭਰਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਦਾਨ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕਿਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ? ਇੱਛਾ ਨੇ ਇੱਛਾ ਲਈ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਛਾ ਹੀ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ। ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਮੈਂ, ਆਪਣੀ ਸਾਹ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਘਾਟੀਏ ਨਾ ਹੋਵਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ ਹੋਰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਦਿਲ ਤੇ ਇਕ ਮਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਪਿਆਰ ਕਰੇ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਜਣੇ ਬਛੜੇ ਨੂੰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤ ਹੋਵੇ, ਮਾਂ ਨਾਲ ਇਕ ਮਨ ਹੋਵੇ; ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵੇ। ਭਰਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਨਫ਼ਰਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਭੈਣ ਭੈਣ ਨਾਲ ਵਿਗਾੜ ਨਾ ਰੱਖੇ; ਸਭ ਇਕ ਉਦੇਸ਼ ਤੇ ਇਕ ਵਚਨ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਕੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤੇ ਕਦੇ ਵੰਡੇ ਜਾਂ ਨਫ਼ਰਤ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਈਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਬਣਾਈਏ। ਵੱਡੇ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ, ਇਕ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨ, ਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ ਬੋਲੇ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡਾ ਪੀਣਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਖਾਣਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਜੂਤ ਵਿੱਚ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗੀ ਦੀ ਇੱਕਤਾ ਨਾਲ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਆਂ ਅਕਸ ਤੇ ਜੁੜੇ ਹੋਣ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕ ਉਦੇਸ਼ ਤੇ ਇਕ ਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਇਕਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ; ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਭਲਾ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬੁਢਾਪਾ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਹੇ ਅੱਗੀ, ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੂਰ ਕਰ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪੀ ਕਰਮ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੂਰ ਕਰ। ਘਰੇਲੂ ਪਸ਼ੂ ਜੰਗਲੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਰਹਿਣ, ਪਿਆਸ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਇੱਥੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ, ਰਾਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੱਲਣ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਧੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਅੱਗੀ ਸਾਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸਾਹ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਸਾਹ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਊਰਜਾ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਸਾਹ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿਣ, ਨਾ ਮਰਨ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਜੀਵਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਾਹ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੋ, ਨਾ ਮਰੋ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਬੂਟਿਆਂ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ, ਲੰਮੀ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਨਾਲ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਅਸੀਂ ਪਰਜਨਯ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੇਠ ਅਮਰ ਰਹੀਏ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦੂਰ ਹੋਣ। ਆਗੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲਾ ਰਿਗ-ਵੈਦ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਨੇਹਾਂ ਹੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਦਰਸ਼ ਹਨ, ਉਹੀ ਹੋਣ ਤੇ ਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਗਰਭ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣੀ, ਪਹਿਲੇ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਮੰਤ੍ਰਿਤ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤਪਤਾਈ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਫੈਲਾਈ ਗਈ। ਜੋ ਜਨਮਿਆ, ਉਹ ਗਿਆਨੀ, ਇਸ ਦਾ ਸਾਕਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਉੱਤੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਉਚਾ ਚੁੱਕਿਆ। ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਨਮ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਨੇਹ ਤੋਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਰਵਭੌਮ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਦਿਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਵਸਾਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਕਤੀ ਇਸ ਮਹਾਨ, ਪੁਰਾਤਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਕਈਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲੇ ਅਰਧਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਅਥਰਵਣ, ਪਿਤਾ, ਦਿਵਿਆ ਸਾਕਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਡੋਲ, ਅਕਹਿਰਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੇਂਟ ਚੜ੍ਹਾਈਏ? ਉਹ ਜੋ ਇਕੱਲਾ, ਜੀਉਂਦਾ ਤੇ ਅੱਖ ਮਿਚਕਦਾ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ; ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਅਮਰਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਂ ਮੌਤ ਹੈ—ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਭੇਂਟ ਦਈਏ? ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੋ ਰੋਣ ਵਾਲੇ, ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ, ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਸੱਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸੱਦੇ; ਜਿਸਦਾ ਰਾਹ ਚਮਕਦਾਰ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਹੈ—ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਭੇਂਟ ਦਈਏ? ਜਿਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਜਿਸਦਾ ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼, ਜਿਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੂਰਜ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਭੇਂਟ ਦਈਏ? ਜਿਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹਿਮਾਲਿਆ, ਜਿਸਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਸਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਇਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ—ਕਿਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਭੇਂਟ ਦਈਏ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ, ਇਕਤਾ, ਸਾਂਝ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਰਦਾਸਾਂ, ਤੇ ਆਦਿ-ਸਰੋਤ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਗਵਾਹੀ।