ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਉਸ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾਈ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ, “ਹੇ ਦਾਤਾ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ, ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।” ਸਭ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਬਚਾਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਜਾਣਨਹਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਧਨ ਦਾਤਾ, ਗਊਆਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਕੁਝ ਮੰਗਣ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ—ਜੋ ਮੰਗੀਏ, ਉਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ—ਪੂਰਬ, ਪੱਛਮ, ਉੱਤਰ, ਦੱਖਣ—ਵਿਚ ਜਦ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਦਦ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਰੂਮਾ, ਰੁਸ਼ਮਾ ਜਾਂ ਸ਼ਿਆਵਕਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਨਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚਮਕਾਇਆ। ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਯਜਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਉਸੀ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਪੁਰਾਣਾ ਭਜਨ ਮੈਂ ਉਚਾਰਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਇੰਦਰ ਤਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਕਈ ਉੱਚੀਆਂ ਸੱਚਾਈਆਂ ਅਸੀਂ ਪਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਬਦਲ ਵਰਗੇ ਮੇਘ ਵਰ੍ਹੇ ਹਨ।” ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਘਿਉ ਵਾਲਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ। ਇਹ ਸਾਡੀ ਵਾਸਤੇ ਦੌਲਤ, ਬਲ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਧੀ; ਸੋਮਾ ਸਾਡੀ ਵਾਸਤੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਦੁੱਧ ਨਾ ਪੀਤੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਚਲਦਿਆਂ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਅਡੋਲ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਤੇ ਜੋਤੀ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਆਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਜੰਮੇ ਜਾਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਗਊਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਪਹਾਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਆਉਣ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਰਥ ਦੇ ਅਕਸਲ ਵਾਂਗ ਜੋ ਕਦੇ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ। ਜਦ ਵੀ ਤੂੰ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਵੀ ਰਥ ਦੇ ਅਕਸਲ ਵਾਂਗ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਦੀ ਦਿਵਤਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਤ ਉਸ ਲਈ ਆਪਣੀ ਚਾਦਰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਰੂਪ, ਸੂਰਜ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਕ ਅੰਤਹੀਣ ਜੋਤ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ, ਦੂਜੀ ਹਨੇਰੀ, ਹਰੇ ਘੋੜੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ। ਹਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਦੋਸਤ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿਹੜੀ ਹੈ? ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਠੋਸ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਗਾਇਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ, ਸੌ ਗੁਣਾ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਕਿਹੜਾ ਲੋਕ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗੇ—ਇੰਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲਾ? ਇੰਦਰ ਆਦਿਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ, ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਸੁਚੱਜਾ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਦਿਵਤਾ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਭਜਨ ਮੁੜ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਵੇਖਿਆ; ਇਸ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸੌ ਸਰਦੀਆਂ ਤੱਕ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ। ਇੰਦਰ, ਦਾਤਾ, ਸਾਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ, ਹੇਠਾਂ, ਉੱਤੇ, ਉੱਤਰ, ਦੱਖਣ—ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਜੌ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜੌ ਆਪ, ਉਹ ਵੀ ਕਦੇ ਕਦੇ ਕਾਬੂ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕਰ, ਜਿਹੜੇ ਯਜਨ ਆਸਨ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਕੋਈ ਯਾਤਰਾ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਵਿਅਰਥ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਗਊਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਬਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੁੜਵਾਂ, ਨਮੁਚੀ ਅਸੁਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੂੰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮਦ ਪੀ ਚੁੱਕੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨੇ ਰੋਸ਼ਨ ਦਾਤਾ, ਮਿਲ ਕੇ ਕਾਮ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਮਾਪਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਅਸ਼ਵਿਨੋ, ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਕਵਿਤਾ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ; ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਚੀਆਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਨਾਲ ਮਦ ਪੀ, ਦਾਤਾ, ਉਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨਹਾਰ, ਉਹ ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਕਰੇ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇਵੇ; ਅਸੀਂ ਬਹਾਦਰ ਬਲ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਈਏ। ਇੰਦਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਦਾਤਾ, ਸਾਡੀ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਰਜ਼ਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਵਿਚ ਰਹੀਏ। ਸੋਮਾ ਵਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਪੀਤਾ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ, ਉਥੇ ਵੀ ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਉਸ ਵੱਡੇ ਬਾਂਦਰ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਕੰਬਦਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਸੋਮਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਸ ਵੱਡੇ ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਜਾਨਵਰ ਨੇ? ਤੂੰ ਕੀ ਲਈ ਗੁੱਸੇ ਹੋਇਆ, ਦਾਤਾ, ਇਸ ਧਨ ਲਈ? ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਹ ਪਿਆਰਾ ਵੱਡਾ ਬਾਂਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੰਦਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਕੁੱਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਰਦਾ ਹੈ, ਸੂਰ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਘੁਰਘੁਰਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਬਾਂਦਰ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਚੀਜ਼ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਮਾਰਿਆ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਔਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਦਾਇਕ; ਨਾ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀ, ਨਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਸਤ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਮਾਂ, ਜੋ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਸੋ ਹੋਵੇ; ਮਾਂ, ਮੇਰੀ ران, ਮੇਰਾ ਸਿਰ, ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹਨ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਹੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਨਖਾਂ, ਚੌੜੇ ਮੋਢਿਆਂ, ਚੌੜੀ ران ਵਾਲੀ, ਹੇ ਨਾਇਕ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਵੱਡੇ ਬਾਂਦਰ ਤੋਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਂਦਰ, ਮਰਦ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ, ਮੈਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੀ ਸਾਥੀ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਕੇ ਆਮ ਭੇਟ ਤੇ ਗਈਆਂ; ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੀ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਆਦਰਤ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗਨ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ; ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਤੀ ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ; ਇੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਲੋਕ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗਾਇਕ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਦਾਤਾ ਪਣ, ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਖੁਸ਼, ਨਿਰਭੈ, ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।