ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਤੇਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚਾਦਰ ਵਾਂਗ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੋ ਵੱਟਾਂ ਵਾਲੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਸਿਰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਵੇਂ ਜਨਮਿਆ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦਾਸਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਤੇ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਮਦ ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਤਾਕਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਦੂਣੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਿੱਠੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਮਿੱਠਾ ਆਨੰਦ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਦਭਰੇ, ਮਿੱਠਾਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾ। ਸੰਤ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ! ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਟ ਜਾਂ ਦੁੱਖੀ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ। ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀਆਂ ਕਈ ਵੱਡੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਉਹ ਤਾਕਤ ਉੱਚੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਾਂ, ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਅਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਅਨੇਕ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ। ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ ਜੋ ਉੱਚਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਉਰਜਾ ਨੂੰ ਪਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਹੱਦ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭਜਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਲਈ ਜੈਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪਤੀ ਤੇਜ ਵਿਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਦੋ ਭੈਣਾਂ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਅਤੇ ਭਵਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਅਦਭੁਤ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ, ਇਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਰੂਪ, ਸੂਰਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਦਿਨ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਸਾਰੀ ਹਨੇਰੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਬੁਰਾਈ ਭਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਅਨੋਖਾ ਰੂਪ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਅੱਗਨੀ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਂਗ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਭਰ ਦਿੱਤੇ; ਉਹ ਸਭ ਚਲਣ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ, ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ ਜੋ ਕੁੜੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਭੋਰੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਲੋਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਚੰਗੇ ਨਾਲ ਦੇਂਦੇ ਹੋਏ, ਯੁਗਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਹੈਂ, ਸੋ ਵੱਟਾਂ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ। ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਹੀਰੋ ਦੇ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦਇਆਲੁ; ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋ ਵੱਟਾਂ ਵਾਲੇ। ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਬਲਵਾਨ ਇੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਸੱਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਮਿੱਠੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਬੜਾ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਚਮਕਦਾਰ, ਰਾਜ ਦੀ ਰੀਤ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਚਿੱਟੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਉਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪ੍ਰਿਸ਼ਨੀ ਗਾਂਵਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਵਜਰ ਤੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਰਾਜ ਦੀ ਰੀਤ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਦਰ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਕਈ ਪੁਰਾਣੇ ਵਰਤ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਮਕਦਾਰ, ਰਾਜ ਦੀ ਰੀਤ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਇੰਦਰ ਲਈ ਗਾਈਏ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਵੀ ਉਸ ਦੀ ਭਜਨ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਣ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਧਨ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੱਤ ਸੰਘਠਨ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ— ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਵੇਲੇ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਤ੍ਰਿਕਦ੍ਰੁਕਾ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਚੇਤਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਈਏ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਜਾਂ ਤ੍ਰਿਤ ਅਪਤਿਆ, ਜਾਂ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੀਤਾ— ਜਾਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਜੋ ਤੂੰ ਦੂਰਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਪੀਤਾ, ਉਹ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਲੈ। ਜਾਂ ਜੋ ਤੂੰ, ਹੇ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਸਹਾਰਨਹਾਰ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਤੇ ਜਾਂ ਭਜਨ ਸੁਣਕੇ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ— ਉਹ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਅੱਜ ਜੋ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵੀ— ਇਹ ਸਭ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹੈ। ਜਾਂ, ਹੇ ਭਲੇ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਸੋਚਦਾ, "ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ," ਤਾਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ। ਸਾਰੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਦੂਰ ਪੀਤੇ ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਨਿਚੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ— ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਭ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਸੁਣ; ਇਸ ਬਾਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ। ਦਾਨੀ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਉਸ ਲਈ, ਜੋ ਆਪੇ ਚਮਕਦਾ, ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ, ਦੋ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਆਸਨ ਬਣਾਇਆ; ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸੋਮਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈਂ, ਬੇਜੋੜ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ; ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ। ਤੈਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਘੋੜੇ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸੱਦਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਅਮਰ ਗਿਆਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਜਨਮਿਆ। ਪੁਰਾਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕਾਨਵਾਂ ਵਾਂਗ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਪਾਈ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾ ਕੀਤੀ, ਇੰਦਰ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ— ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਧ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ ਨਾ ਹੋਈਏ ਜੋ ਤਿਆਗੇ ਜਾਂ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਨ; ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਕੁਚਲਣਹਾਰ, ਅਸੀਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਾ ਤਿਆਗੇ ਜਾਈਏ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਈਏ। ਅਸੀਂ ਅਸਹਾਇ ਨਾ ਹੋਈਏ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਅਧੀਨ; ਚੰਗਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਦਾਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੀਏ। ਸੋਮਾ ਪੀ, ਇੰਦਰ, ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ— ਉਹ ਸੋਮਾ ਜੋ ਪਥਰ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਚੋੜਿਆ, ਹੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਚੰਗੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਚੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਤੇਰੀ ਉਹ ਮਦ ਮਸਤੀ, ਜੋ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ— ਉਹ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਧਨ-ਧਾਨਾ ਵਾਲੇ, ਮਸਤ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਭਗਤ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਸਦਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਭੀਖ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।