ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਤੀਰ, ਜੋ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਨੁਕੀਲਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਚੁਣਿਆ। ਇਹ ਤੀਰ ਐਸਾ ਸੀ ਕਿ ਪੀੜ੍ਹ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦਿੰਦਾ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਤੀਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਪੀਰਸ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਤੀਰ ਚੁਭ ਗਿਆ, ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਨਾ ਆਉ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਨਿੱਘਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੋ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਮਾਂ ਤੋਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ। ਹੇ ਨਿਸਚਲ, ਤੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਣ।" ਤੇ ਫਿਰ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿਓ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਨੈਹੀ ਕਰ ਕੇ, ਇਕੱਲੇ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ "ਤੀਰ" ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅੱਗਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ—ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਰਪਣ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਮ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦੇ "ਵਿਸ਼-ਤੀਰ" ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਕਾਮ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਦੇ "ਵੈਰਾਜ" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਨ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦੇ "ਚਲਾਊ" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਹਵਾ ਹੈ, ਨਮਨ। ਥਿਰ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ "ਨੀਲਿੰਪ" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਪੌਦੇ ਹਨ, ਨਮਨ। ਉਪਰ ਵੱਲ ਦੇ "ਵਸਵੰਤ" ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਹੈ, ਨਮਨ। ਫਿਰ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬ—ਅੱਗਨੀ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਤਾ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਆਦਿਤਿਆ ਤੀਰ; ਦੱਖਣ—ਇੰਦ੍ਰ ਰਾਜਾ, ਤਿਰਛੀਰਾਜੀ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਪਿਤਾ ਤੀਰ; ਪੱਛਮ—ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਦਾਕੂ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਪਾਣੀ ਤੀਰ; ਉੱਤਰ—ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਸਵਜਾ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਬਿਜਲੀ ਤੀਰ; ਥਿਰ—ਵਿਸ਼ਣੁ ਰਾਜਾ, ਕਲਮਾਸ਼ਗਰੀਵਾ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਜੜੀਆਂ ਤੀਰ; ਉਪਰ—ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਿਵਤ੍ਰਾ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਵਰਖਾ ਤੀਰ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਜਬੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਰਨਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਹੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਗਾਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ, ਜਿੱਥੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਜਨਮੀ, ਜੂਏ ਦੀ ਰੋਕਣ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ। ਫਿਰ ਆਖਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ, ਮਾਸ-ਭੋਜਨ ਵਾਲੀ ਬਣ ਕੇ, ਖਾਣੀ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਜਾਵੇ। "ਮਨੁੱਖਾਂ, ਗਾਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋ, ਇਸ ਖੇਤ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਥੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋ—ਹਾਨੀ ਨਾਲ ਨਾ ਆਉ। ਇਥੇ ਪੋਸ਼ਣ ਹੋਵੇ, ਇਥੇ ਰਸ ਹੋਵੇ, ਇਥੇ ਸੌ ਗੁਣਾ ਦੌਲਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਬਣੋ। ਹੇ ਰਾਤ, ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿਓ।" "ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਦੋਸਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਰਾਤ ਉਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ, ਸਾਡੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਦੇਵੇ।" "ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਦੋਸਤ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਲੋਕ ਹੈ—ਰਾਤ ਉਸ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ, ਸਾਡੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਦੇਵੇ।" ਫਿਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ—ਜਦ ਉਹ ਬਲੀ ਤੇ ਦਾਨ ਦਾ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਯਮ ਦੀ ਸਭਾ ਦੇ ਨਿਆਂ-ਕਰਤਾ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਚਿੱਟੇ ਪੈਰ ਵਾਲਾ", ਦਾਨ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ, ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। "ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ, ਵਧਦਾ, ਬਣਦਾ ਹੈ; ਚਿੱਟਾ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਖੁਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਹੋ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।" "ਜੋ ਚਿੱਟਾ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਵਿਭਾਜਿਤ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਜਿੱਥੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਟੈਕਸ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।" "ਜੋ ਪੰਜ ਪੂੜੀਆਂ, ਚਿੱਟਾ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅਡੋਲ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਪੰਜ ਪੂੜੀਆਂ, ਚਿੱਟਾ ਪੈਰ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੇ ਅਡੋਲ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਹੋ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਿਹੋ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਦੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਚਿੱਟਾ ਪੈਰ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਹੋ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।" "ਇਹ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ? ਇੱਛਾ ਨੇ ਇੱਛਾ ਲਈ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਛਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।" "ਧਰਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਕਾਸ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਮੈਂ, ਆਪਣੀ ਸਾਹ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵੰਜਿਤ ਨਾ ਹੋਵਾਂ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—"ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਲ, ਇੱਕ ਮਨ, ਵੈਰ ਰਹਿਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਹਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੀ ਨਵਜਾਤ ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਿੱਘਾ ਹੋਵੇ, ਮਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਨ ਹੋਵੇ; ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।" "ਪਾਈ-ਪਾਈ, ਭੈਣ-ਭੈਣ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਾ ਰੱਖਣ, ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਨਿਸਚੇ ਤੇ ਵਚਨ ਨਾਲ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਣ।" "ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਵੱਖਰੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਨਾ ਵੈਰ ਕਰਦੇ—ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈਏ।" "ਵੱਡੇ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰ ਹਨ, ਵੱਖਰੇ ਨਾ ਹੋਣ; ਉਹ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੱਕ ਨਿਸਚੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣ; ਹਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲ ਕੇ—ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਣੀ ਪੀਣ, ਭੋਜਨ ਵੰਡ, ਸਭ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਜੂਏ 'ਤੇ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗਨੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਇੱਕ-ਮਨ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਆਂ ਅੱਕ 'ਤੇ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਸਚੇ, ਇੱਕ ਮਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੁਰ-ਸਮਝੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸ਼ਾਮ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋਵੋ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—"ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬੁਢਾਪਾ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਹੇ ਅੱਗਨੀ, ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਸੂਕਾ ਰੋਗ ਤੇ ਛੋਟਾ ਜੀਵਨ ਦੂਰ ਕਰੋ।" "ਸ਼ੁਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਪਾਪ ਕਰਮ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਸੂਕਾ ਰੋਗ ਤੇ ਛੋਟਾ ਜੀਵਨ ਦੂਰ ਕਰੋ।" "ਘਰੇਲੂ ਜਾਨਵਰ ਜੰਗਲੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ, ਤਿਸ਼ਨਾ ਦੂਰ ਹੋਵੇ; ਸਾਰੇ ਪਾਪ, ਸੂਕਾ ਰੋਗ ਤੇ ਛੋਟਾ ਜੀਵਨ ਦੂਰ ਕਰੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਛਾ, ਮਿਲਾਪ, ਨਮਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮੰਗ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਚਨਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ।