ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਧਨ ਦੀ ਲੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਯਾਲੁ ਅਤੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਹੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦਯਾ ਨਾਲ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹਰ ਜਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਧਨ ਦੇਣ ਦੀ ਕਲਾ ਸਿੱਖ ਲਵਾਂ। ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਦਾਤਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਪਿਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ।” ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਤੂੰ ਹੈਂ, ਉਤਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੋਵਾਂ; ਤੇਰੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂ, ਪਰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਾ ਦੇਵਾਂ।” ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਤਜੀ ਕਰਦੇ, “ਹੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਾਹੇ, ਧਨ ਦੇਣ ਦੀ ਕਲਾ ਸਿੱਖ ਲਵਾਂ; ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਦਾਤਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ, “ਹੇ ਚਮਕਦੇ ਇੰਦਰ, ਆਓ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਰਸ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਥ, ਆਓ, ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਸੋਮਾ ਰਸ ਵੱਲ ਆਓ। ਹੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ, ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਰਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠੋ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।” ਮਿਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ, “ਹੋਰ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਲਵੋ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਮਾ ਰਸ ਦੇ ਪੀਣ ਸਮੇਂ, ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ–ਵਾਰ ਉਚਾਰੋ।” ਇੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ, “ਉਹ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਅਜੈਯ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਿਲਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ।” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਜੋ ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਾਡਾ ਭਜਨ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਡੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਅੱਜ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦਾਤਾ, ਗਿਆਨੀ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਜਨਤਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ; ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਇਨਾਮ ਸਾਡੇ ਨੇੜੇ ਲਿਆਓ।” ਇੰਦਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਘੋੜੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ, “ਹੇ ਮਿਤ੍ਰ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਬੈਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਮ ਥਾਂ ਤੇ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ; ਰਥ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਫੜੋ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਆਓ।” ਪੁਜਾਰੀ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ, ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮਾ ਰਸ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ; ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਰਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਗਾਂ ਤੋਂ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਤੋਂ, ਸਭ ਪੀਣ ਆਉਂਦਾ। “ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੁਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਜ਼-ਰੋਜ਼ ਸਾਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦੇਵੋ; ਦਿਲ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਚਮਕਦੇ ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਰਸ ਪੀਓ।” ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਨਮ ਕਥਾ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, “ਤੁਸੀਂ ਬਲ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸੋਮਾ ਪੀਤਾ; ਮਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ; ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਫੈਲਾਇਆ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ।” ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਜੇਕਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਪਵੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਸਮਝਦੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਖੜੇ, ਜਾਂ ਯੁੱਧ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।” ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ, “ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਰਤਬਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਨਵੇਂ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਵੀ, ਜੋ ਦਾਤਾ ਨੇ ਕੀਤੇ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਸੋਮਾ ਰਸ ਉਸਦਾ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।” ਇੰਦਰ ਦੀ ਪਾਸੀ, “ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ, ਤੇਰਾ ਚਰਾਗਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ; ਤੂੰ ਹੀ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਰੱਖਵਾਲੀ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਮਿਲੇ, ਜੋ ਤੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਦਿੰਦਾ।” ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, “ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਇੰਦਰ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹੋ; ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੋ, ਇਜ਼ਤ ਲਈ ਵੀ; ਦੋਵੇਂ ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।” ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ, “ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਲ ਨਾਲ ਉਭਾਰਿਆ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਤਿੰਨ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਆਪਣੇ ਗੂੰਜ ਨਾਲ; ਪੁਰਾਤਨ ਗਿਆਨੀ, ਚਮਕਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਪੁਜਾਰੀ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।” ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਹਰੇਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ; “ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਪਵਿੱਤਰ, ਦੂਰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਸਰੋਤ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਉਹ ਚੌੜਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿੰਦਾ, ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸ੍ਰੋਤ।” “ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਦੇ, ਉੱਚੇ, ਧਰਮਵਾਨ, ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਬੈਠਦੇ; ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਚੁੰਨੀਆਂ, ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਮਿੱਠਾ ਪੁਰਾ ਕਰਦੇ abundant one।” “ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮਿਆ, ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਜਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਆਪਣੇ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।” “Sūṣṭubh ਤੇ Ṛk ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਵਾਲਾ, ਘੇਰਣ ਵਾਲਾ, ਨੂੰ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਤੋੜਿਆ; ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਬੁਲਾਵਾ, ਧੁੰਨ ਕਰਕੇ, ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਕਰਕੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ।” “ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਤਾ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਯਜਨਾ, ਆਦਰ, ਤੇ ਭੋਗ-ਪ੍ਰਸਾਦ ਚੜ੍ਹਾਈਏ; ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੇ, ਵੀਰਵਾਨ, ਤੇ ਧਨ-ਪਤੀ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲੇ।” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ, “ਜਿਵੇਂ ਨਿਪੁੰਨ ਤੀਰੰਦਾਜ਼ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲੈਂਦਾ, ਜਾਂ ਸੋਹਣੇ ਸਜਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ; ਗਿਆਨੀਆਂ, ਉੱਚੇ, ਭਜਨ ਉਚਾਰੋ; ਗਾਇਕ ਸੋਮਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ।” “ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਲਈ; ਗਾਇਕ, ਪੁਰਾਣੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਗਾਓ; ਪੂਰੇ ਭਾਂਡੇ ਵਾਂਗ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬਿਨਾ ਰੋਕ, ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ, ਧਨ ਦੇਣ ਲਈ।” “ਹੇ ਦਾਤਾ, ਲੋਕ ਕਿਹੜਾ ਆਨੰਦ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ? ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕੋ, ਪਰ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ; ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ, ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵੇ; ਹੇ ਇੰਦਰ, ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲੇ।” “ਲੋਕ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਲੋੜ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਉਂਦੇ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ; ਜਿੱਥੇ ਭੇਟ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾਉਂਦੇ—ਹੀਰੋ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਹੀਂ ਪੀੜਦਾ।” “ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਬਹੁਤ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਟੱਲ ਧਨ—ਉਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਵਿਰੋਧੀ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ, ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ।” “ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਰੱਖਦੇ, ਇੰਦਰ—ਉਹ, ਦਾਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿਖਾਉਂਦਾ; ਦੂਰੋਂ ਵੀ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰਦੇ; ਸਾਰੇ ਵਡਿਆਈ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਅੱਗੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਣ।” “ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ, ਦੂਰ ਰੱਖੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਬਹੁਤ-ਬੁਲਾਏ; ਸਾਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਜੌ ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੋ, ਤੇ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਤੇ ਇਨਾਮੀ ਬਲ ਦੋ।” “ਜੋ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼, ਬਹੁਤ ਸੋਮਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ—ਕਦੇ ਦਾਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਨਹੀਂ; ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀੜਦਾ, ਉਹ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਮਿਲਦਾ।” “ਜੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਧਨ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ, ਪਰ ਸਮੇਂ ਤੇ ਵੰਡਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਚਾਕੂ, ਦਿਨ-ਦਿਨ ਜਿੱਤਦਾ, ਤੇ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਵੰਡਦਾ; ਆਪਣੇ ਜਤਨਾਂ ਨਾਲ, ਧਨ ਦੀ ਧਾਰ ਲਿਆਉਂਦਾ।” “ਗਾਵਾਂ, ਜੌ ਜਾਂ ਅਨਾਜ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਹੁਤ-ਬੁਲਾਏ, ਭੁੱਖ ਤੇ ਮੰਦ-ਇਰਾਦਾ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰੋ; ਅਸੀਂ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ।” “ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਪਿੱਛੇ, ਉਪਰ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਮਿਤ੍ਰ, ਅੱਗੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣਾਏ।” “ਜੋ, ਪੱਥਰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਪਹਿਲਾ ਜਨਮਿਆ, ਰਾਜ ਕਰਮ ਦਾ ਧਾਰਕ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਅੰਗਿਰਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਧਨ ਵਾਲਾ, ਦੋਹਾਂ ਥਾਂਵਾਂ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ—ਉਹ ਬਲਦ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦਾ।” “ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ; ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਕਿਲ੍ਹਾਂ ਤੋੜ ਕੇ, ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੇ ਵੈਰੀ ਜਿੱਤ ਲੈਦਾ।” “ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੇ ਧਨ ਜਿੱਤਿਆ, ਇਹ ਮਹਾ-ਧਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ; ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ, ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ।” “ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਉੱਚੀ ਸੋਚ ਲੱਭੀ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਸੱਤ-ਸਿਰ ਵਾਲੀ; ਚੌਥੀ, ਵਿਸ਼ਵ-ਸੰਤਾਨ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦਾ ਭਜਨ ਬਣਾਇਆ।” “ਸੱਚ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ, ਸਿੱਧੇ ਚਮਕਦੇ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਵੀਰ, ਅੰਗਿਰਸ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਥਾਂ ਰੱਖਦੇ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਥਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਡਿਆਈ, ਅਰਦਾਸ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਦਾਤਾ-ਪਣ, ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ, ਧਨ, ਗਿਆਨ, ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।