ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਗਨਿ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਸਦਕਾਰ ਦੇਣ ਲਈ ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਿਰਦਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਗਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਸੋਮਾ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਗਾਂਵਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਅਰਪਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਤਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ, ਗਿਆਨੀ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਅਜਿੱਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਅਰਪਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੋਤਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਤੀਹ ਤਲ ਅਤੇ ਪੰਜ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚਾਨਣ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਅਤੇ ਵਾਕ-ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਅਰਪਣ ਹੈ। ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਭੋਜਨ, ਘੀ, ਸੋਮਾ-ਭਾਗ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨੀ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ—ਇਹਨਾਂ ਅਗਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਅਰਪਣ ਹੈ। ਜੋ ਅਗਨਿ ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਹਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ—ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਅਗਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਹੈ। ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਮਾਸ-ਭੋਜੀ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦੇਣ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਾਸ-ਭੋਜੀ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੋਜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਏ। ਪਹਾੜ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ’ਤੇ ਸੋਮਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ, ਵਿਆਪਕ ਨਦੀਆਂ, ਹਵਾ, ਪਰਜਨ्य ਅਤੇ ਅਗਨਿ—ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਮਾਸ-ਭੋਜੀ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇਣ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਆਦਿਤੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਇਹ ਚਮਕ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੇਣ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਦਾਤਾ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕ ਦੇਣ। ਜਿਸ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹਾਥੀ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਾ ਬਣੇ—ਉਹ ਚਮਕ ਅਗਨਿ, ਅੱਜ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਅਰਪਣ ਤੇ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮਕ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਜੋ ਕਮਲ-ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਹੀ ਚਮਕ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਦੇਣ। ਜਿਤਨੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੱਕ ਨਜ਼ਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਤਨਾ ਦੂਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਉਤਨਾ ਹੀ ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਏ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਇਹ ਹਾਨੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ, ਦੂਰ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਸ਼-ਭ੍ਰੂਣ ਮਾਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਜਾਵੇ; ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬਾਲਕ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਵਿਰੋਧੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ। ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ; ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਬਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋ ਚੁਕਾ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਸ਼ੁਭ ਬੀਜ ਸਾਂਡ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ; ਫਲਦਾਇਕ ਮਾਤਾ-ਗਾਂ ਬਣੇ। ਯਜਮਾਨ ਮਾਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਜਨਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਭ੍ਰੂਣ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਵੇ। ਮਹਿਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵੇ—ਮਾਤਾ ਆਪਣੀ ਮਰਯਾਦਾ ਨਿਭਾਏ। ਜਿਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਆਕਾਸ਼, ਮਾਤਾ ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ—ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜੜੀਆਂ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ-ਗਿਆਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਜੜੀਆਂ, ਯਜਮਾਨ ਦੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਣ; ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੇ। ਯਜਮਾਨ ਦੂਧ ਵਾਲਾ ਅਨਾਜ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਯਜਕ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਪੰਜ ਖੇਤਰ, ਪੰਜ ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀਆਂ—ਵਰਖਾ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਇਥੇ ਵਾਧੂਤਾ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰੀ ਲਿਆਵੇ। ਸੌ-ਧਾਰਾ, ਹਜ਼ਾਰ-ਧਾਰਾ, ਅਟੱਲ ਸਰੋਤ—ਉਸ ਵਾਂਗ, ਅਨਾਜ ਹਜ਼ਾਰ-ਧਾਰਾ, ਅਟੱਲ ਹੋਵੇ। ਸੌ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵੰਡ; ਜੋ ਹੋ ਚੁਕਾ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋ ਰਿਹਾ, ਉਸ ਲਈ ਵਾਧੂਤਾ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰੀ ਲਿਆਵੇ। ਤਿੰਨ ਮਾਪ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ, ਚਾਰ ਗ੍ਰਿਹਣੀਆਂ ਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਾਧੂਤਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਪੋਹਾ ਅਤੇ ਸਮੂਹਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਉਹ ਇਥੇ ਵਾਧੂਤਾ, ਬਹੁਤ, ਅਟੱਲ ਭਰਪੂਰੀ ਲਿਆਵਣ। ਫਿਰ, ਯਜਮਾਨ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਚਾਬੁਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੇ, ਪਲੰਗ ਤੇ ਨਾ ਰਹੋ; ਕਾਮਨਾ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਛੇਦਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਛਾ ਦਾ ਤੀਰ, ਪੱਤੀ-ਸਿਰ, ਲਾਲਸਾ ਦੀ ਅੰਕ, ਇਰਾਦੇ ਦੀ ਕਲੀ—ਉਹ ਤੀਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਲ ਛੇਦਵੇ। ਉਹ ਤੀਰ, ਜੋ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਤਲੀ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਵੇ—ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਨੁਕੀਲਾ—ਉਸ ਤੀਰ ਨਾਲ ਯਜਮਾਨ ਦਿਲ ਛੇਦਦਾ ਹੈ। ਤੀਖੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਛੇਦੇ ਹੋਏ, ਸੁੱਕੀ ਮੂੰਹ ਨਾਲ, ਨੇੜੇ ਨਾ ਆਉ; ਨਰਮ, ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੀ, ਭਗਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਬਣੋ। ਯਜਮਾਨ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਤਪਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਮਾਤਾ ਤੋਂ, ਪਿਤਾ ਤੋਂ; ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਇਰਾਦਾ, ਢ੍ਰਿੜਤਾ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ। ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਵਿਚਾਰ ਵੰਡ ਦੇਣ; ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਰਾਦਾ-ਰਹਿਤ ਕਰ ਕੇ, ਕੇਵਲ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਆਵਣ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਯਜਮਾਨ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਅਰੋ—ਅਗਨਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਹੈ—ਉਹ ਦਯਾ ਕਰਣ, ਸਾਡੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਣ, ਸਨਮਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ। ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਸ਼-ਤੀਰ ਵਾਲੇ—ਕਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਹੈ—ਉਹ ਦਯਾ ਕਰਣ, ਸਨਮਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ, ਅਰਪਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ। ਪੱਛਮੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਵੈਰਾਜ਼—ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਹੈ—ਉਹ ਦਯਾ ਕਰਣ, ਸਨਮਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ, ਅਰਪਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ। ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ੂਟਰ—ਹਵਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਹੈ—ਉਹ ਦਯਾ ਕਰਣ, ਸਨਮਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ, ਅਰਪਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ। ਅਟੱਲ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਨਿਲਿੰਪਸ—ਪੌਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਹੈ—ਉਹ ਦਯਾ ਕਰਣ, ਸਨਮਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ, ਅਰਪਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ। ਉਪਰਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਵਸਵੰਤ—ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਰ ਹੈ—ਉਹ ਦਯਾ ਕਰਣ, ਸਨਮਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ, ਅਰਪਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਹਰ ਅਗਨਿ, ਹਰ ਚਮਕ, ਹਰ ਵਾਧੂਤਾ, ਹਰ ਇੱਛਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ, ਚਮਕ ਅਤੇ ਵਾਧੂਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਆਪਣਾ ਮਨ, ਹਿਰਦਾ ਅਤੇ ਕਰਮ ਉ捰ਤ ਕੀਤਾ।