ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਅਰਜਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਇਨਾਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਤਰੱਕੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬੜੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹਸਤੀਆਂ ‘ਚ ਪਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਕਿ, “ਹੇ ਇੰਦਰ! ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਜਾਣ, ਸਾਡੀ ਪਹੁੰਚ ਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਲਿਆ।” ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਰਚਿਯਤਾ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। “ਹੇ ਸੋਮ-ਪਾਨੀ ਇੰਦਰ! ਆ ਕੇ ਸਾਡੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਇੱਥੇ ਦਾਨੀਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸੋਮ ਦਾ ਆਨੰਦ ਤਿਆਰ ਹੈ।” ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਹੱਦ ਜਾਣਣ ਦੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਸਾਡੀ ਪਾਸ ਆਉਣ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। “ਹੇ ਸੌ-ਬਲ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ! ਸੋਮ ਪਾਨ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵਰਸਾ।” ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀਆਂ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਇੰਦਰ! ਅਸੀਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮਾਣ-ਸ਼ਾਨ ਦੇ, ਅਜੈਅ ਇੱਜ਼ਤ ਬਖ਼ਸ਼, ਤੇਰੀ ਬਲਵਾਨੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹਰ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਰ ਕਰਾਂਗੇ। “ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ! ਚਾਹੇ ਨੇੜੇ ਤੋਂ ਆ, ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਤੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਉਥੋਂ ਇੱਥੇ ਆ।” ਇੰਦਰ ਮਹਾਨ ਡਰ ਵਿਚ ਵੀ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਦਰੜ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਸਤ ਹੈ। ਭਗਤ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦੇਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਚੰਗਿਆਈ ਹੋਵੇ।” ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਨਿਰਭੈ ਕਰੇ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੁਸਤ ਹੈ। “ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।” ਇੰਦਰ, ਦਾਨੀ ਜਾਨਵਰ ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਅਟੱਲ, ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦਾਨੀ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗੀਤ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਣ ਦਿਓ। ਭਗਤ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਕੁਸ਼ਾ ਵਿਛਾਈ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਰਸ ਵਗਦੇ ਹੋਣ। ਲੋਕ, ਹੇ ਧਨਵਾਨ! ਸੋਮ ਪੀੜ੍ਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਕਦੋਂ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦਾ, ਘਰ ਆਵੇਂਗਾ? ਕਣਵਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਜਲਦੀ ਆ, ਤਾਕਿ ਅਸੀਂ ਧਨ-ਧੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਸਾਰੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਦਾਤ ਵੰਡਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਧਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਸੀਂ ਉਹ ਹਿੱਸੇ-ਵੰਡ ਵਾਂਗ ਵੰਡ ਲਿਆ। “ਦਾਤਾ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰੋ, ਜੋ ਰਾਗ-ਦਵੈਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ। ਉਹ ਕਦੇ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਦਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵੱਲ ਮਨ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।” “ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੂਰਜ, ਹੇ ਆਦਿਤਯ! ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈਂ।” ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈ, ਸਭ ਵੱਲ ਪਰਸਰਦਾ, ਤੇ ਅਪਰਾਧੀ-ਰਹਿਤ ਜੋਤਿ ਹੈ। ਉਪਰ ਵੱਲ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਮਸਤ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗੀਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਧਨਵਾਨ, ਤੇ ਅਖੁੱਟ ਲਈ, ਇਨਾਮ ਵਾਂਗ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਕਣਵਾਂ, ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਸਭ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੇਤੂ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਨੂੰ ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਸੋਮ-ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਹੁਨਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। “ਸੁੰਦਰ, ਅਟੁੱਟ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭਜਨ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ; ਜਿਸ ਲਈ ਇੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” “ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਜਿੱਤੂ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਦਿਲੇਰੀ, ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਖੁੱਲਾ ਹੈ।” ਤੇਰੀ ਦਾਤ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਦਾਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇੰਦਰ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਦੁੱਖ-ਸੁਖ ਵੀ ਹਨ। “ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਮਾਲਕ! ਪੁਜਾਰੀ ਵਾਂਗ ਥੱਕ ਨਾ ਜਾ, ਸੋਮ ਦੇ ਰਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ।” ਉਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਬਾਣੀ ਧਨ-ਧੌਲਤ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ, ਤੇ ਉਪਕਾਰਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਭਗਤ ਲਈ ਪੱਕੀ ਟਹਿਣੀ ਵਾਂਗ। ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾਵਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹਨ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਭਗਤ ਲਈ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਭਜਨ ਤੇ ਗੀਤ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਸਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਸ ਮਸਤੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਰਚਣ ਵਾਲੇ, ਪੱਥਰ-ਹਥਿਆਰ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੇ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਯੁ ਤੇ ਮਨੁ ਲਈ ਜੋਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਯਜ్ఞ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ, ਹੇ ਮਨ, ਭਗਤ ਤੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਮਹਾਬਲੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜਿੱਤੂ ਪਾਣੀਆਂ, ਹਰ ਰੋਜ਼। “ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਓ, ਜਿਨ੍ਹੂੰ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਓ।” ਉਸ ਦੀ ਦੋਹਰੀ ਛਾਂ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ, ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ; ਪਹਾੜ, ਦਰਿਆ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਣੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਬਲਦ-ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਨ। “ਤੂੰ ਹੀ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਬਹੁਤ ਸਤਕਾਰੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਮਾਣ-ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ।” ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਅਨੋਖੇ, ਵੱਡਾ ਬੋਝ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਸੱਦੇ ਹਾਂ; ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਜੋ ਨਿਡਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ, ਸੱਚਾ ਦੋਸਤ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡਾ ਦੋਸਤ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਦਾਤ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਅਰਦਾਸ, ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਦਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਅਜੈਅ ਮਾਣ ਤੇ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਚੰਗਿਆਈ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਵੇ।