ਵਰੁਣ ਦੇ ਰੌਸ਼ਨ ਨੇਤਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਚਲ ਰਹੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜਨਮਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੈਵੀ ਸੂਰਜ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਸੁੰਦਰ, ਚੰਚਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਮਾਦਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ-ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਰਥ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਰੌਸ਼ਨ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਭਜਨ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੀ ਓਰ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਭਜਨ ਚਮਕਦੇ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਨਵਜੰਮੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਵਜਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਾਣ-ਯਸ਼ ਨੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜੀਵਨ, ਘਿਉ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ। ਸੂਰਜ ਚਮਕਦੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਤੇ ਉਲਟੀ ਸਾਹ ਨਾਲ; ਮਹਾਨ ਮੱਝ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤਾ। ਤੀਹ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਬੋਲੀ ਦਾ ਪੰਛੀ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਰੌਸ਼ਨ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਸੱਦੇ ਉੱਤੇ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਬੋਲੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਤੇ ਮੱਧ-ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ, ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਰ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਬਣਾ; ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾ। ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਹਿੰਮਤ ਦੇ, ਧਰਮ ਦਾ ਆਸਥਾਨ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੀ ਘਾਸ ਲਗਾਈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਅਦਭੁਤ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਪੂਰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਰੌਸ਼ਨ, ਦਾਤਾ, ਬਲਵਾਨ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਪਹਾੜ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਧਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਪਸ਼ੂ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਉਸ ਵੀਰਤਾ ਭਰੀ ਤਾਕਤ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਗਿਆਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਭਰਿਗੂਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਕਨਵਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਇੰਦ੍ਰ, ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵਗਾਇਆ—ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕੀ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੇਜ਼ ਆਤਸੀਨਾ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੂਰਾ ਵਰਣਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ। ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਨੇਕ, ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਲੋਕ, ਕਦੋਂ ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਹਨ? ਕਿਹੜਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਹੜਾ ਗਿਆਨੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਕਦੋਂ ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਸੋਮ ਨੂੰ, ਭਜਨ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਆਵੇਂਗਾ? ਹੁਣ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ, ਜੋ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਦਾਤਾ, ਜੋ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੌ ਫੌਜਾਂ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ; ਪਹਾੜਾਂ ਤੋਂ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਲਈ; ਉਹ ਜੋ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇੱਛਤ ਧਨ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਕੋਲ ਅਣਗਿਣਤ, ਜਿੱਤਣ ਔਖੀਆਂ ਹਥਿਆਰ ਹਨ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਕੋਲ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਰਪੂਰ; ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ, ਦਾਤਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਦਾਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਸੋਮ ਦੀ ਘਾਟ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ, ਸੋਮ ਨਿਚੋੜ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੈਠੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀਆਂ ਹੋਮ-ਘਾਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਵਗਣ ਉੱਤੇ, ਗਾਇਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਭਜਨ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਘਰ ਕਦੋਂ ਆਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਸਾਂਡ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਵੱਲ ਡੰਘ ਮਾਰਦਾ ਹੈ? ਕਾਨਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਹੁ-ਰੰਗੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ; ਜਲਦੀ ਅਸੀਂ ਪਸ਼ੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ, ਜੋ ਨਿਚੋੜਣ ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਨ ਲਾ ਲਿਆ ਹੈ? ਇਹ ਉਹ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੋਟਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਹਾਥੀ, ਉਹ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਨਿਚੋੜਣ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਤੇਰੀ ਆਮਦ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ। ਉਹ ਜੋ ਤਿੱਖਾ, ਅਪਰਾਜੇ, ਅਡਿੱਗ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ—ਜੇ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਤੂੰ ਗਾਇਕ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੇਂ, ਤਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਔਰਤ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾਣ ਦੇ। ਸਾਰੇ ਗਣ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬਣਾਏ; ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਤਾ, ਮਹਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੇ ਸੱਦੇ ਇਕੱਠੇ ਗੂੰਜੇ ਹਨ; ਜਦ ਉਹ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ, ਅਡਿੱਗ ਰਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਲਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀਆਂ ਤੀਲੀਆਂ ਗੋਲ ਰਿੰਮ ਵੱਲ ਝੁਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਮੇਂਡੇ ਵੱਲ; ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼, ਹੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਤੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ। ਮੈਂ ਉਸ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਹੜਾ ਦਾਤਾ, ਮਹਾਨ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਅਜਿੱਤ ਹਨ; ਗੀਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਵਜਰਧਾਰੀ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਰਸਤੇ ਧਨ ਲਈ ਸੁਖਮਈ ਕਰੇ। ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੂੰ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਲਿਆਈ, ਉਹ ਇਸ ਗਾਇਕ ਲਈ ਵਧਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਮ-ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੂੰ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਘੋੜਾ, ਗਾਂ, ਅਟੱਲ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾ ਕੋਲ ਰੱਖ; ਕੰਜੂਸ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਸੋਮ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ, ਵਧਦਾ ਹੈ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਤਾਕਤ ਲਈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਸੱਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਵੇ। ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਵੀਰ ਯੋਧਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਾ ਵੀ ਬਲ ਹੈਂ, ਭਗਤ ਦਾ ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੈਂ; ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਧਨ ਹੈ। ਜਦ ਇਨਾਮ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਧਨ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜੇ ਜੋੜ; ਤੂੰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇਂਗਾ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇਂਗਾ? ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦੇ। ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਦੇ, ਸਿੱਧੀ ਨੀਅਤ ਵਾਲਾ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੌਂਏ-ਖੱਬੇ ਬਹੁਤ ਸੌਂਏ ਇਕੱਠੇ ਕਰ, ਧਨ ਹਥਿਆ, ਖਜ਼ਾਨਾ ਵਰਸਾ, ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਨਿਚੋੜੇ ਸੋਮ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਤਾਕਤ ਲਈ, ਦਾਤਾ ਲਈ, ਆ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ—ਇਸ ਲਈ, ਸਾਡਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।