ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋ ਜਬੜੇ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਉਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਮ ਰਸ ਪੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਅਰਥ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਢਿੱਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਵਾਛਿਤ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਤੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਉਸ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇਣਦੀ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇ। ਗਾਇਕ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਭਜਨ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਾਤ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਗੁਪਤ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਬੂਤਰ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਤੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਅਣਡਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭਜਨਾਂ ਦੇ ਵਾਹਕ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ, ਤੇਰਾ ਸੱਚਾ ਚਰਨ ਸਦਾ ਰਹੇ। ਸੌ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸਿੱਧਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾ, ਤਾਕਿ ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਸਕੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਵੱਲ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਵੱਲ, ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਆਂ ਉੱਤੇ ਜੇਤੂ ਹੋਣ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲ। ਇੰਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੀ ਵੈਰਤਾ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਬਲ ਅਤੇ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰਾ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਬਣਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਬਾਣੀ ਗੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਵੱਜਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਹੈ। ਗਾਇਕ ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰਾ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਸੁਨਹਿਰੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਹੜੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਾਇਆ, ਤੇ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਆ, ਇਹ ਸੋਮ ਪੀ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਆਹੁਤੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਦੋ ਪਿੰਗਲੇ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ। ਅਸੀਂ ਸੋਮ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਲਦੇ ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਏਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਨਣ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲਾਲ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਹਿਤ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਆਕਾਰ ਰਹਿਤ ਲਈ ਆਕਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ, ਤੂੰ ਭੋਰ ਨਾਲ ਹੀ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਕਿਰਣਾਂ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਦੇਵਤਾ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਚੋਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਐਸੇ ਹੀ ਕਿਰਣਾਂ ਰਾਤ ਨਾਲ ਰੁਖਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਲਈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਤੇਜ਼, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਚਾਨਣ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੋੜਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਚਾਨਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਵਰੁਣ, ਆਪਣੇ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਨੈਣ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਹਿਲਦੀਆਂ ਜੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਸੂਰਜ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਵਿੱਚ ਟੁਰਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ। ਸੱਤ ਪਿੰਗਲੇ ਘੋੜੇ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਸੂਰਜ, ਤੇਰਾ ਰਥ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ—ਤੇਰੇ ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ। ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਮਾਝਾਂ ਜੋੜੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੋੜੀਆਂ ਮਾਝਾਂ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਵੱਲ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਭਜਨ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਵੱਛੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲੋਂ ਨਵਜਨਮੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਵੱਜਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨ, ਘਿਉ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ, ਪਿਓ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ। ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਸਾਹ ਤੇ ਨਿਕਾਸ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਮਹਿਸ਼ ਨੇ ਚਾਨਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ। ਤੀਹ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਉੱਡ ਗਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਭੋਰ ਦੀ ਸੱਦ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ, ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੈ।