ਇੰਦਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਆਸਮਾਨੀ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਕਦੇ ਵੀ ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮੌਜਦਾਰੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਿਰਪੱਖ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਤਿਉਹਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਨਚਾਹੇ ਦਲਾਂ ਨਾਲ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਮੁੜ ਜੂਣ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਯਜਨ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਉਚਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਧੀਚੀ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਜੈ, ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਨੌਂਵੇਂ-ਨੌਂਵੇਂ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਘੋੜੇ ਦਾ ਸਿਰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਅਦਭੁਤ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਇਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਦਾ ਨੀਵਾਂ ਰੂਪ ਸੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਮਾਲਾ ਨਾਲ, ਅਠ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ, ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਦੋਵੇਂ ਲੋਕ, ਇੰਦਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਬਣੇ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਠ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਜਬਾਂ ਹਿਲਾਈਆਂ; ਤੁਸੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀਤਾ, ਇੰਦਰ। ਸਾਰੇ ਵਿਅਰਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜੋ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ; ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਮਨਚਾਹੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੋ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕੁਝ ਢਿੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਥਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੋ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਇੰਦਰ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਜਾਣਦੀ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਚਾਹੀਦੀ ਦੌਲਤ ਦੇਵੋ। ਗਾਇਕ ਇੰਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵੇ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਵੈਰੀ-ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਪਿੱਜਨ ਵਾਂਗ ਜੂਣ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਪਰ ਤੂੰ ਇਸ ਵਾਣੀ ਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਦਾਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭਜਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੂਰੀਰ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਚਾਈ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇ। ਸੌ-ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਸਿੱਧਾ ਖੜਾ ਹੋਵੋ, ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ; ਅਸੀਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਦਿਸਾ ਦਿਖਾਓ; ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਬਹੁਤ-ਬੁਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਕੀਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੰਘਾਓ, ਸਾਰੇ ਵਿਅਰਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ। ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਕਸਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਢੇਰ ਕਰਨ ਲਈ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਬਣਿਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਸੋਮਾ-ਪ੍ਰੀਤ। ਉਸ ਦੀ ਵਾਣੀ ਇਕਠਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਬਿਜਲੀ-ਵਰਗਾ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਟੱਲ; ਉਹ ਉੱਚਾ, ਅਟੱਲ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਗਾਇਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਡਿਆਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਭਜਨ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਆਵਾਜਾਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਦੋ ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਬੋਲ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਿਜਲੀ-ਵਰਗਾ ਇੰਦਰ। ਇੰਦਰ, ਦੂਰ-ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ; ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਆ ਜਾਓ, ਤੁਸੀਂ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੋ; ਸੋਮਾ ਪੀਓ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਤੇਰੀਆਂ ਦੋ ਪੀਲੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਜੋੜੀਆਂ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ; ਸਾਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਸੁਣੋ। ਅਸੀਂ, ਸੋਮਾ-ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਿੱਟੇ, ਲਾਲ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜਾ ਖੜੇ ਹੋਏ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ; ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਦੋ ਪੀਲੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ; ਲਾਲ, ਨਿਰਭੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ। ਨਿਸ਼ਾਨ-ਰਹਿਤ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਰੂਪ-ਰਹਿਤ ਲਈ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਭੋਰ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਕਿਰਨਾਵਾਂ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਚੋਰ ਦੂਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਰਨਾਵਾਂ ਰਾਤਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਲਈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਵਾਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ। ਤੇਜ਼, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸੂਰਜ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦਾਰ ਜਗਤ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।