ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਆਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਲਈ ਵੱਡੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ—“ਅਗਨਿ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਸਾਡੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਯਾ ਭਾਵ ਰੱਖ। ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” ਫਿਰ ਉਹ ਆਰਯਮਨ, ਭਗਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਦਯਾਲੂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, “ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲੇ।” ਉਹ ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ, ਅਗਨਿ, ਆਦਿਤਿਆ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਸੂਰਿਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਰਾਹੀਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਹੋਰ ਅਗਨੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਰਦਾਸ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਗਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, “ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਨ ਵਧਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦੇਣ ਅਤੇ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਲਾਭ ਹੋਵੇ।” ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੌਖੇ ਹੀ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਭ ਲੋਕ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਯਾ ਰੱਖਣ, ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਤੇ ਦਾਨ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ। ਪھر, ਉਹ ਆਰਯਮਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ, ਵਾਤਾ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਧਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਸ਼ਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤਾਕਤ ਦੇ ਵਹਾਅ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਵੇ। ਸਮਝਦਾਰ, ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਪੰਜ ਖੇਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲਾਭ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਨ ਤੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਆਸ਼ਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, “ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੋਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦਿੰ। ਵਾਯੂ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੋਕੇ, ਅਤੇ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਮੈਨੂੰ繁ਰਤੀ ਦੇਵੇ।” ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਜੋ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੌਦਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ—ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅਗਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਭੇਟ捧ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੋਮਾ, ਗਾਂਵਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅਗਨਿ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ捧ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਹੀ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਦਾਨੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਮਝਦਾਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅਜੈਯ—ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅਗਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ捧ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੋਤਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੀਹ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਚਮਕ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਵਕਤ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ捧ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪੱਕੇ ਭੋਜਨ, ਘੀ, ਸੋਮਾ ਵਾਲੀ ਭਾਗੀ, ਸਮਝਦਾਰ, ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ—ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅਗਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ捧ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ, ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਪਵਨ ਵਿੱਚ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਅਗਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭੇਟ捧ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਵਿਤ੍ਰ (ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਹੱਥਾਂ), ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਗਨਿ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਸਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ, “ਇਸ ਮਾਸ-ਭੋਜੀ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰੋ।” ਉਹ ਆਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮਾਸ-ਭੋਜੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਮਾਸ-ਭੋਜੀ ਅਗਨਿ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਪਹਾੜ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਮਾ ਹੈ, ਪਾਣੀ, ਨਦੀਆਂ, ਪਵਨ, ਪਰਜਨਯ ਅਤੇ ਅਗਨਿ—ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਮਾਸ-ਭੋਜੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹਾਥੀ-ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, “ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦਿੰ।” ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵਿਆਪਕ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਚਮਕ ਦੇਣ। ਜਿਸ ਚਮਕ ਨਾਲ ਹਾਥੀ, ਰਾਜਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵੀ ਬਣੇ—ਉਹੀ ਅਗਨਿ, ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਚਮਕਵਾਨ ਬਣਾਓ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਚਮਕ ਤੇਰੇ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਜਿੰਨੀ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਕਮਲ ਮਾਲਾ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਚਮਕ ਦਿੰ। ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ-ਉਥੇ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਹਾਥੀ ਦੇ ਹੱਥ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਵਧੇ। ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਛਿੜਕਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਹੋਰ ਜਗ੍ਹਾ ਭੇਜਦੇ ਹਾਂ।” ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, “ਮਰਦਾਨਾ ਭ੍ਰੂਣ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਕਵਰ ਵਿੱਚ, ਤੇਰਾ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲਵੇ।” “ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦੇ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ, ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਬਣ।” “ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਬੀਜ ਸਾਂਡ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਫਲਦਾਇਕ ਮਾਂ-ਗਾਂ ਬਣ।” “ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਭ੍ਰੂਣ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਸੁਖ ਵਧਾਏ।” “ਜਿਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਅਸਮਾਨ, ਮਾਂ ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ—ਉਹ ਦਿਵਯ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗਿਆਨ ਦਿੰ।” ਅਗਲੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਧੀ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “ਮੇਰੀ ਬੋਲੀ ਦੁੱਧੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਦੁੱਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ।” “ਮੈਂ ਦੁੱਧੀ ਅਨਾਜ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਵਾਧੂ—ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਨਾ-ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।” ਪੰਜ ਖੇਤਰਾਂ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ—ਵਰਖਾ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਇੱਥੇ ਵਾਧੂ ਅਤੇ ਭਰਵਾਂ ਲਿਆਵੇ। “ਸੌ-ਧਾਰਾ, ਹਜ਼ਾਰ-ਧਾਰਾ, ਅਟੱਲ ਸਰੋਤ ਤੋਂ, ਸਾਡਾ ਅਨਾਜ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ-ਧਾਰਾ, ਅਟੱਲ ਹੋਵੇ।” “ਸੌ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਵਿਖੇਰੋ, ਜੋ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹੋ ਰਿਹਾ, ਇੱਥੇ ਵਾਧੂ ਤੇ ਭਰਵਾਂ ਲਿਆਵੋ।” ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਮਾਪ, ਘਰ-ਵਾਲੀਆਂ ਦੇ ਚਾਰ ਮਾਪ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਾਧੂ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਉਪੋਹਾ ਅਤੇ ਸਮੂਹਾ ਤੇਰੇ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਉਹ ਵਾਧੂ, ਅਟੱਲ ਭਰਵਾਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆਵਣ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਚਾਬੁਕ ਤੈਨੂੰ ਚਲਾਉਣ, ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਨਾ ਪਿਆ ਰਹੀ, ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੇਦਦਾ ਹਾਂ।” “ਇੱਛਾ ਦਾ ਤੀਰ, ਪੱਤੀ-ਸਿਰ, ਲਾਲਸਾ ਦੀ ਬਾਂਹ, ਇਰਾਦੇ ਦੀ ਕਲੀ—ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਤੀਰ-ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਕੇ, ਇੱਛਾ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਧੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਆਸ਼ਾਵਾਂ, ਵਾਧੂ, ਚਮਕ, ਵੰਸ਼, ਅਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ, ਭੇਟ ਅਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦਯਾ, ਧਨ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।