ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ, ਦਯਾਲੁ, ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ—ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਇੰਦ੍ਰ ਸੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ, ਗਰੀਬਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਗਾਂ, ਪਿੰਡ ਅਤੇ ਰਥ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਭੋਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੋ ਬੰਧੇ ਹੋਏ, ਰੋਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ, ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ, ਜਾਂ ਵੈਰੀ—even ਇੱਕ ਹੀ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਹੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਮਾਪ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ। ਉਹ ਅਹੰਕਾਰੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਰੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜਿਹੜਾ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭੱਜਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਦਾਸਯੂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸੰਬਰ ਨੂੰ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਭ ਲਿਆ; ਉਹ ਫੁੱਲਦੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੁੱਤੇ ਦਾਨੂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸੰਬਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ; ਆਸਨਾਸ ਦੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ; ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ, ਸੱਤ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਾਲਾ ਬਲਵਾਨ, ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਵਗਾਇਆ; ਉਹ ਵਿਦਯੁਤ ਨੂੰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਰੌਹਿਨਾ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਪਹਾੜ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਦਯੁਤ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਵਿਦਯੁਤ ਫੜਨ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ। ਜੋ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਤਕਾਰੀ, ਮਦਦ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਲਈ ਭਜਨ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਦੌਲਤ ਹੈ—ਇਹ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਮੂਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਉਹ ਸਾਡਾ ਸਤਕਾਰੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਵਚਨਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਹੀ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਸੋਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਧਾਵਕ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸੰਬਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਇਕੱਲਾ ਵੀਰ—ਇਹ ਇੰਦ੍ਰ ਹੈ। ਜੋ ਦਬਾਉਣ ਅਤੇ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ ਹੋ। ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ! ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਆਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬਲਵਾਨ, ਸਭਾ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰੀਏ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਟ; ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਭਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਉਸ ਲਈ, ਭੇਟ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਗੀਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮਨ, ਦਿਲ, ਸੋਚ ਨਾਲ, ਪੁਰਾਤਨ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ, ਸਾਡੀਆਂ ਬੁਧੀਆਂ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਹੋਣ। ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਭਜਨ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਵਧੀਆ ਸ਼ਲਾਘਾ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਦਾਤਾਰ ਨੂੰ ਵਧਾਈਏ। ਉਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਭਜਨ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰਿਗਰ ਰਥ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗੀਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸ਼ਲਾਘਾ, ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ। ਫ਼ਸਲਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ, ਮੈਂ ਭਜਨ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ; ਮਹਾਂਵੀਰ, ਦਾਤਾਰ, ਪੁਰਾਤਨ, ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਤਵਸ਼ਤਰ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਵਿਦਯੁਤ ਬਣਾਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੁਨਰਮੰਦ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਯੋਗ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਅੰਗ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੰਞਾ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਮਾਂ ਦੀ ਦਬਾਈ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਵੱਡਾ ਘੂਟ ਪੀ ਲਿਆ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਖੁਰਾਕ ਲਈ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਪਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਰਤਬ ਲਈ, ਦੇਵੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ; ਚੌੜੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਲਿਆ—ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫੈਲ ਗਈ; ਇੰਦ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਨੂੰ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਜੰਗ ਲਈ ਚਮਕ ਲੈ ਲਿਆ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵਿਦਯੁਤ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਗਾਂ ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਬੁਧੀ ਨਾਲ। ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਨਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਦਯੁਤ ਨਾਲ ਧਾਰਾ ਰੋਕਦਾ ਹੈ; ਭਗਤ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਤੁਰਵਾਨੀ ਨੂੰ ਗਹਿਰਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ, ਮੈਂ ਵਿਦਯੁਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਉਹ ਗਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਵੱਖ ਕਰਦਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵਗਾਉਂਦਾ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਤਨ ਅਤੇ ਨਵੀਆਂ ਕਰਤਬਾਂ, ਹਮ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕਰੀਏ; ਜੰਗ ਲਈ ਹਥਿਆਰਧਾਰੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਪੱਕੇ ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਚੌੜੇ ਅਸਮਾਨ ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ 'ਤੇ ਕੰਬਦੇ ਹਨ; ਗਾਇਕ ਦੀ ਬੁਲਾਵੇ 'ਤੇ, ਆਸਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ, ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀਰਤਾ ਲਈ ਬਣ ਜਾਂਦੀ। ਉਸ ਲਈ, ਦਾਤਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ ਕੇ ਕਈਆਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਲਈ ਲੜਦਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਇਨਾਮ ਲੈ ਲਿਆ। ਇੰਦ੍ਰ! ਗੋਤਾਮਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਭਜਨ ਰਚੇ ਹਨ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਸੁੰਦਰ ਬੁਧੀ ਰੱਖੀ ਹੈ; ਦਾਤਾਰ, ਸਵੇਰੇ, ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਆਓ। ਇੰਦ੍ਰ ਹੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਯਜਨਾ ਦੇ ਲਾਇਕ, ਹੈ; ਆਓ, ਉਸ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰੀਏ। ਉਹ ਸਾਂਡ, ਬਲ ਵਿਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸੱਚਾ, ਕਈ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਾਨ। ਉਸ ਨੂੰ, ਸਾਡੇ ਪੁਰਖੇ, ਨਵਗਵਾ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਖੜਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਤ ਕਦੇ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਈ ਵੀਰਾਂ ਦਾ, ਬਹੁਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਅਜਰ, ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ; ਹੇ ਰਥਵਾਹ! ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ। ਦੱਸੋ, ਇੰਦ੍ਰ, ਕਿ ਤੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਲਿਆਈ? ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਸਤਕਾਰੀ, ਦਾਤਾਰ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ? ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ, ਵਿਦਯੁਤ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਰਥ 'ਤੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੰਬਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਫੜ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਰੂਪ ਮਹਾਨ, ਦਾਤਾਰੀ ਵਧੀਆ—ਉਹ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਲਾਭ ਲਈ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਤੇਜ਼-ਸੋਚੀ, ਖੁਦ-ਨਿਰਭਰ, ਪਹਾੜ ਨਾਲ—ਉਹ ਅਡੋਲ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੰਦਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੂੰ ਤੋੜਦਾ, ਪੱਕੇ ਨੂੰ ਵੱਢਦਾ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ। ਉਸ ਮਹਾਂਤਮ, ਪੁਰਾਤਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਵੀਂ, ਲਈ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਲਿਆਓ; ਇੰਦ੍ਰ, ਚੰਗਾ ਸਹਾਇਕ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇ। ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨੀ ਅੱਗ, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਅੱਗ ਜਗਾਓ; ਹੇ ਸਾਂਡ! ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾੜੋ—ਜੋ ਭਜਨ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ, ਸਭ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ, ਤੇਜ਼ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ; ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ! ਵਿਦਯੁਤ ਨੂੰ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜੋ—ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਸਾਰੀ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਵੱਢੋ। ਇੰਦ੍ਰ! ਸਾਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਭਲਾ ਲਿਆਓ, ਵੈਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ, ਵਿਦਯੁਤ ਨਾਲ, ਦਾਸਾ, ਆਰਿਆ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਨਾਹੁਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੱਢਿਆ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਸਤਕਾਰੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਇੰਦ੍ਰ, ਆਪਣੇ ਦਲਾਂ, ਸਾਰੇ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਲਾਇਕ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜਲਦੀ ਆਓ, ਸੋਮਾ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਦਾਤਾਰੀ, ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਕਥਾ, ਪੁਰਾਣੇ ਗਾਇਕਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਭਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਸਦਾ ਸਤਕਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।