ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਗਲਾਂ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਸੱਦੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕਣ। ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਸੋਮਾ ਨਿਕਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੀ, ਤੇ ਹੁਣ ਜੋ ਖਾਸ ਪਿਆਲਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਬਲ ਪੈਦਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪੀ ਕੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਣ। ਸੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧੇ। ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਬਲ ਨਾਲ, ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਗਾਇਕ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਸ਼ ਗਾਉਂਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਭਾਗ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਨ ਜੋ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੱਖ ਵੱਖ ਖੜੀਆਂ ਹਨ। ਉਹੋ ਹੀ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੰਪ ਰਹੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਗੁੱਸੇ ਚੜ੍ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਲਾ ਵਲੋਂ ਬੰਦ ਗਾਈਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਵਾਇਆ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਉਹੋ ਹੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਦਾਸਾ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਲੁਕਾਇਆ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹਥਿਆ ਲਈ। ਕਈ ਲੋਕ ਡਰ ਕੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, "ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?" ਜਾਂ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਉਹ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ।" ਪਰ ਇੰਦਰ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਅਮੀਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵੰਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ ਗਾਇਕ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਗਾਂ, ਪਿੰਡ ਤੇ ਰਥ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੀ ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਅਗੂ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀ, ਨੇੜੇ ਤੇ ਦੂਰੇ, ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਸੱਦੇ ਹਨ—even ਉਹ ਵੀ ਜੋ ਇਕੋ ਰਥ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਕਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਜੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਦਦ ਲਈ ਸੱਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਪਦੇ ਹਨ, ਅਟੱਲ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਜੇਤ ਸਮਝਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿਕਲਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਉਹੋ ਹੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਲੀ ਸਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸੰਬਰਾ ਨੂੰ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਫੁਲਦੇ ਅਜਗਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਸੁੱਤੇ ਹੋਏ ਦਾਨੂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੰਬਰਾ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਅਸਨਾ ਦੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਪੀਤਾ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਬਲੀ ਲੋਕ ਯਜਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਓਵਰਲੈਪ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਸੱਤ ਰਸ਼ਮੀਆਂ ਵਾਲਾ ਬਲਵਾਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਤ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਵਗਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ ਰੌਹਿਨਾ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਮਾਰਿਆ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਪਹਾੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ, ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜੱਸ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਮਦਦ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੱਸ ਹੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਦੌਲਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਮੂਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਉਹੀ ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇਹੀ ਇੰਦਰ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਬਰਾ ਤੇ ਸ਼ੁਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਹੀਰੋ ਹਨ। ਪੀੜਨ ਤੇ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਵੀ ਉਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਰਹਿਣ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੱਡੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਜੱਸ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਲਈ। ਜਿਵੇਂ ਚੁਸਤ ਘੋੜੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਦਿਲ ਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ ਗੀਤ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉੱਚੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਜੱਸ ਆਪਣੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਿਫਤਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਈਏ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਰਥ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮਿਸਤਰੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਜੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਲਈ, ਜੋ ਗੀਤ-ਪਿਆਰੇ, ਸਿਆਣੇ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜੀਭ ਨਾਲ ਗੀਤ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਦਾਤਾ, ਤੇ ਨਿਆਂ-ਪਸੰਦ ਹਨ। ਤਵਸ਼ਤਰ ਨੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਯੋਗ ਸੀ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹੋ ਹੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਾਂ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਸੋਮਾ ਪੀਤਾ, ਪਿਓ ਦੀ ਪਾਲਣੀ ਖਾਦੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੋਏ, ਸੂਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਰਤੂਤ ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਜੱਸ ਗਾਇਆ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਕੋਈ ਘੇਰ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਈ। ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜੰਗ ਲਈ ਤੇਜ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਦਰਿਆਵਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਜਰ ਨਾਲ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਿਆਸੇ ਤੁਰਵਾਣੀ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਗਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਵੰਡਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਨਵੀਆਂ ਮਹਾਨ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦਾ ਜੱਸ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਕੰਬਦੇ ਹਨ। ਗਾਇਕ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਤੇ ਓਹਲੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਤਾਕਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦਾਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਇਕੱਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਕੇ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਗੋਤਮਾਂ ਨੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਿਫਤਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਸਿਆਣਪ ਰੱਖੀ ਹੈ। ਉਹ ਦਾਤਾ ਸਵੇਰੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਤੇਜ ਨਾਲ ਆਉਣ। ਉਹੋ ਹੀ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਹੈ, ਬਲੀ, ਸੱਚਾ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਹੀ ਹੈ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀਏ।