ਇਹ ਕਥਾ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਗੁਣਾਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਕਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰ-ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਜਿਹੜੀਆਂ ਸੋਮ ਰਸ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ। ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਹੀ ਮਾਨਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਵੀਰ, ਇਸ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣ।" ਵਸੀਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਉਪਾਸਨਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ, ਧਨ-ਧੌਲਤ ਦੇਂ ਅਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਤੇਜ਼, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਬਲਵਾਨ, ਰਾਜਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੁਪਹਿਰ ਵਾਲੀ ਸੋਮ ਪੀਣ ਦੀ ਰਸਮ ਤੇ ਆ, ਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ।" ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਭਾਰੀ ਵਸਤੂ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਅਸਰਾ ਮੰਨ ਕੇ ਸਦਾ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਇਨਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸਪਰਧਾ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਅਦਭੁਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" "ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਸਾਡਾ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਹੈਂ, ਅਜੇਹਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਹੁਣ ਵੀ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" "ਜਿਹੜਾ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੱਚਾ ਰਾਜਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਧਨ-ਧੌਲਤ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਮਘਵਾਨ! ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਦਾਨ ਦੇ।" ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਉਸ ਮਹਾਨ, ਧਨ-ਧਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸੱਚੇ ਬਲਵਾਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੇ ਪਕੜਣ ਔਖੇ ਖਜ਼ਾਨੇ, ਊਰਜਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹਨ।" "ਜਦ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂਆਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਢਲਾਣ ਉੱਤੇ ਵਗਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਭੈਅਨਾਕ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਉਸ਼ਾ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਦੇ ਰਾਜ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹਰੇ-ਹਰੇਆਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਬਣਾਈ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਅਸੀਂ ਉਹ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਉਪਰ ਆਸਰਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਧ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡੀ ਬਾਣੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਗੀਤ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੇਰੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਵੀਰਤਾ ਹੈ। ਮਘਵਾਨ! ਇਸ ਗਾਇਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਨਿਵੀਂਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ। ਤੂੰ ਰੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਵਗਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਉੱਡਦੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਗੂੰਜ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਹਾੜਾਂ ਜਨਮੇ, ਬਲਵਾਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਰਯਮਨ ਨੂੰ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਜਿਵੇਂ ਮਿਤ੍ਰ ਜੋੜਾ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਤੇਜ਼ੀ ਦੇਣ। ਯਜਨਾ, ਮਹਿਮਾਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਕੀਮਤੀ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜੌ ਦੀ ਬਾਲ ਤੋਂ ਦਾਣੇ ਹਿਲਾ ਕੇ ਕੱਢਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ, ਰਸ ਭਰੀ ਵਾਣੀ ਨੂੰ, ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਗਿਰਦੇ ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ ਸੁਣਾਇਆ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਊ ਦੇ ਥਣ ਤੋਂ ਛਾਲਾ ਉਤਾਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਥਣ ਤੋਂ ਰੋਈ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਖੋਜ ਕਰਕੇ, ਵਲਾ ਦੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਅੱਗ ਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਲਾ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਢੀਲ ਤੋੜੀ, ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੈ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਭ ਨਾਲ ਕੁਝ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਲੁਕਾਈ ਦੌਲਤ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਜਾਣ ਕੇ, ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ ਓਹ ਥਾਂ ਲੱਭ ਲਏ ਜੋ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਦੇ ਅੰਡੇ ਦਾ ਗਰਭ ਤੋੜਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਾੜ ਵਿਚੋਂ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਚਮਚਾ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਲੱਭਿਆ, ਅੱਗ ਲੱਭੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਜਨ ਨਾਲ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵਲਾ ਦੀ ਗਊ-ਰੂਪੀ ਲੁਕਾਈ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪੱਤੇ ਪਾਲੇ ਨਾਲ ਝੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵਲਾ ਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਨਕਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਿਲਾਇਆ, ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਤਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਕਾਲਾ ਘੋੜਾ, ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਨੇਰਾ, ਦਿਨ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਰੱਖੀ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪਹਾੜ ਤੋੜ ਕੇ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਕਰਤਬ ਉਸ ਅਖੰਡ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਨਵੇਂ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਗਾਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਵੀਰਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਲੋਕ ਦਾਨੀ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। "ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੈਥੋਂ ਨਹੀਂ ਹਟਦਾ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ! ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸਿਰਫ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਹੈ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਇੱਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਬੈਠ। ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀ।" "ਇੰਦਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲੋੜ ਤੇ ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਾਨੀ ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਢਲਾਣਾਂ ਵਿਚ ਸੱਤ ਨਦੀਆਂ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਮਹਾ-ਬਲਵਾਨ ਦੇ ਪੱਖ ਵਧਦੇ ਹਨ।" "ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਸੋਮ ਪੀਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" "ਕੁੱਤਾ-ਮਾਰ ਹਥਿਆਰ ਦੇਵ-ਧਨ ਨਹੀਂ ਉਡਾਉਂਦਾ, ਜਦ ਦਾਨੀ ਸੂਰਜ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਪੁਰਾਣਾ, ਨਾ ਨਵਾ।" "ਦਾਨੀ ਨੇ ਹਰੇਕ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਭੋਗਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ, ਉਹ ਭਾਰੀ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿਚ ਸੋਮ ਨਾਲ ਟਿਕਦਾ ਹੈ।" "ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨਦੀ ਵਿਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਸੋਮ ਰਸ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਲੀਆਂ ਝੀਲ ਨੂੰ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਜੌ ਨੂੰ ਪਲਾਉਂਦੀ ਹੈ।" "ਜਿਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਸਾਂਡ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉੱਡਦਾ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਦਾਨੀ ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲੱਭਦਾ, ਜੋ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੋਮ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਕੁਹਾੜਾ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਉੱਠੇ, ਪੁਰਾਣੀ ਗਊ ਸੱਚ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵਧਾ ਕੇ ਦੇਵੇ। ਚਮਕਦਾਰ ਆਪਣੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਨਾਲ ਚਮਕੇ, ਚੰਗਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕ ਵਿਖਾਵੇ।" "ਹੇ ਬਹੁਤ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ! ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਵੈਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਜੌ ਨਾਲ ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਕਰਵਾ।" "ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਪਿੱਛੋਂ, ਉੱਤੇ, ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਇੰਦਰ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਵੇ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇ ਇੰਦਰ! ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ। ਜੋ ਤਿਹਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰੇ, ਉਹਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ। ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਅਸੀਸ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" "ਅਸੀਂ, ਤੇਰੇ ਮਿੱਤਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ ਹਾਂ। ਕਣਵ ਰਿਸ਼ੀ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਹੇ ਵਜਰ-ਧਾਰੀ! ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਕਦੇ ਵੀ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ; ਉਹ ਸਿਰਫ ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।" "ਦੇਵਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਸਗੋਂ ਲਗਾਤਾਰ ਭੋਜਨ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ ਤੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਸਦਾ ਜਗਤ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹੀ।