ਇਹ ਕਥਾ ਆਦਿ-ਦੇਵਤਾ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੁਤੀਆਂ ਉਚਾਰੀਆਂ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਸਥਿਰਤਾ ਤੇ ਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ-ਕਾਲ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਸ੍ਰੁਤੀਆਂ ਗਾਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਤਰਨਾਕ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇ।" ਇੰਦ੍ਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਬਲਵਾਨ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਰਥ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਸ੍ਰੁਤੀਆਂ ਵੱਲ ਆਏ। ਉਹ ਸ੍ਰੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਦਭੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਅਪਰਾਜਿਤ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਭਗਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀਆਂ ਗਊਆਂ ਵਾਂਗ ਉੱਭਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੱਚ ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਵਾਯੂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਬੇਅੰਤ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਸ-ਭਰਪੂਰ ਯਜਨ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਨਿਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਗਾਇਕਾਂ ਲਈ ਮਹਾਨ ਦਾਤਾ ਹਨ, ਕੇਵਲ ਮਾਨਵਾਂ ਉੱਤੇ ਹੀ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੂਰਵੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸ੍ਰੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਜਰਧਾਰੀ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦ੍ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੂਰਵੀਰਤਾ, ਧਨ-ਧਾਨ, ਤੇ ਸਦਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਬਖ਼ਸ਼ਣ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ-ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਰਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੋਮ-ਪਾਨ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, midday pressing ਤੇ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹਨ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹੀ ਅਰਦਾਸ, ਉਹੀ ਇਲਤਜਾ ਦੁਬਾਰਾ ਉਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਸਾਨੂੰ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉ, ਸਾਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਸ੍ਰੁਤੀਆਂ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀਆਂ, ਗਊਆਂ ਵਾਂਗ, ਉੱਭਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਮਾਨਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਸ਼ਸਵੀ ਬਾਂਹ, ਜੋ ਵਜਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਤੇਜ਼, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਰਾਜਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸੋਮ-ਪਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ midday pressing ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਢੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਨਾਮ ਦੀ ਦੌੜ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਦਭੁਤ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਿੱਤੀ, ਹੁਣ ਵੀ ਉਹੀ ਦੋਸਤ, ਉਹੀ ਮਦਦਗਾਰ ਬਣ ਕੇ ਆਉਣ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਚੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਧਨ-ਧਾਨ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਗਊਆਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਘਵਾਨ ਇੰਦ੍ਰ, ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਸੌ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਹੋਰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਉਸ ਮਹਾ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਹਾਨ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ energetic ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਢਲਾਨ ਵਾਂਗ ਹੇਠਾਂ ਵੱਗਦਾ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰ ਲਈ ਸਾਰੇ ਚਾਹਵੰਦ ਵਸਤੂਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਜਰ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਤੋੜੀ ਜੋ ਨਾਹ ਰੁਕ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਉਸ਼ਾ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਰਾਜ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤੇ ਤਾਕਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਹਰੇ-ਹਰੇ ਰੁੱਖਾਂ ਲਈ ਚਮਕਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਬਣਿਆ। ਭਗਤ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਉਪਮਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣ।" ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਸੂਰਵੀਰਤਾ ਬੇਅੰਤ ਹੈ। ਮਘਵਾਨ, ਇਸ ਗਾਇਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਅੱਗੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਨਿਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਲਈ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਉਤਰੇ। ਅੰਗਿਰਸ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ ਆਰਯਮਨ ਨੂੰ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਲਿਆਇਆ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਮਿਤ੍ਰ ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਜਨ, ਮਹਿਮਾਨ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਕੀਮਤੀ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪਹਾੜ ਤੋੜ ਕੇ, ਗਊਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜੌ ਦੀ ਬਾਲ ਤੋਂ ਦਾਣੇ ਨਿਕਾਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਮੱਧੁਰਤਾ ਨਾਲ, ਸੱਚ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੁਤੀ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਗਿਰਦੇ ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਮਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਊ ਦੇ ਥਣ ਤੋਂ ਚਮੜੀ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਥਣ ਤੋਂ ਉਨ ਨੂੰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵਲਾਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਗਊਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਅੱਗ ਅਤੇ ਸ੍ਰੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਲਾ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਢਿੱਡ ਤੋੜੀ, ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੈ ਆਏ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਭ ਨਾਲ ਕੁਝ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਨਾਮ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਲੁਕਾਈ ਹੋਈ ਥਾਂ ਲੱਭੀ। ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਦੇ ਅੰਡੇ ਦੀ ਛਿਲਕ ਤੋੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਗਊਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਿੱਠਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗ ਸੀ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਚਮਚਾ ਹਿਲਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਲੱਭੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ੍ਰੁਤੀ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹੇਰਾ ਦੂਰ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵਲਾ ਦੀ ਗਊ-ਰੂਪੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਪੱਤੇ ਪਾਲੇ ਨਾਲ ਝੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਵਲਾ ਨੂੰ ਗਊਆਂ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਚਲੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ। ਪੁਰਖਿਆਂ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਘੋੜਾ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹੇਰਾ, ਦਿਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਪਹਾੜ ਤੋੜ ਕੇ ਗਊਆਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਉਸ ਅਘਾਤੀ ਲਈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸਿਰੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਗਊਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਸੂਰਵੀਰਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣ। ਫਿਰ, ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾਤਮਕ ਸੋਚਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਲੋਕ ਦਾਤਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਮਦਦ ਲਈ ਦੌੜਦੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਮੇਰਾ ਮਨ ਕਦੇ ਵੀ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰ ਉਚਾਰੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਥੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਇੱਥੇ ਬੈਠ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀ।" ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੰਗੀ ਤੇ ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਾਤਾਰ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵੱਗਦੇ ਹਨ; ਮਹਾ-ਬਲਵਾਨ ਸਾਂਡ ਦੇ ਪਰ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਭਗਤ ਸੋਮ-ਪਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਭਗਤ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਕੁੱਤੇ-ਮਾਰ ਹਥਿਆਰ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੂਰਜ ਜਿੱਤਦੇ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ, ਨਾਂ ਪੁਰਾਣਾ, ਨਾਂ ਨਵਾਂ—ਹੇ ਦਾਤਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਅਦਵਿਤੀਯ ਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਲਈ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹੇ।