ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲਾਕੀ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਠੱਗਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਗੁਫਾ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਲੁਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਦਿਨ ਬਣਾਏ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਮਨੂ ਲਈ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਯੁੱਧ ਲਈ ਅੱਗ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਇੰਦਰ ਨੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਮਰਦਾਂ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਕਈ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਗਾਇਕ ਲਈ ਵਿਚਾਰ ਜਗਾਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬੁੱਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕਰਤਬ ਬਹੁਤ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੀ ਹਨ; ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਬੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ, ਦਾਸ੍ਯੂਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚੌੜੀ ਰਾਹ ਬਣਾਈ, ਉਹ ਸੱਚਾ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ। ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਦਵਾਨ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਯੋਗ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਬਣਾਏ; ਵਿਦਵਾਨ ਇੰਦਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ; ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਾਸ੍ਯੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਆਰੀਆਂ ਦਾ ਰੰਗ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਪੌਦੇ, ਪਾਣੀ, ਦਰੱਖਤ ਅਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਹੋੜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ; ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰੜਾ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨ, ਜੋ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ। ਭਜਨ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਉਠੇ ਹਨ; ਵਸੀਸ਼ਠਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਬਾਤਾਂ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ। ਮੈਂ, ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮੇ, ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਦਵਾਨ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ-ਕਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ—ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਤਰਨਾਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਚੱਲ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ, ਭਜਨਾਂ ਦੀ ਪਾਸ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਮਹਾਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਜੈਯ ਰਹੇ। ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਉੱਭਰ ਗਈਆਂ, ਗਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੱਚ ਵਿਚ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਇਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਟੀਮਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਣ; ਤੂੰ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਵੀਰ, ਇਸ ਸੋਮਾ ਨੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਵਸੀਸ਼ਠਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਬਿਜਲੀ-ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਭੁਜਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ; ਉਹ, ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਤ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੇਣ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਤੇਜ਼, ਬਿਜਲੀ-ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਸਾਂਡ, ਮਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ—ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ-ਪ੍ਰੈਸਿੰਗ ਤੇ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਭਜਨ ਵਡਿਆਈ ਲਈ ਉਠਦੇ ਹਨ; ਵਸੀਸ਼ਠਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਆਪਕ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਬਾਤਾਂ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ। ਮੈਂ, ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮੇ, ਇਸ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਦਵਾਨ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ-ਕਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ—ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਤਰਨਾਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਚੱਲ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ, ਭਜਨਾਂ ਦੀ ਪਾਸ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਮਹਾਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਇੰਦਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਜੈਯ ਰਹੇ। ਪਾਣੀਆਂ ਵੀ ਉੱਭਰ ਗਈਆਂ, ਗਾਵਾਂ ਵਾਂਗ, ਸੱਚ ਵਿਚ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਇਕ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਟੀਮਾਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਪਣੀ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਣ; ਤੂੰ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਹੇ ਵੀਰ, ਇਸ ਸੋਮਾ ਨੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਵਸੀਸ਼ਠਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਬਿਜਲੀ-ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਭੁਜਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ; ਉਹ, ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਤ, ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਦੇਣ, ਸਦਾ ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ ਰਖਿਆ ਕਰੇ। ਤੇਜ਼, ਬਿਜਲੀ-ਵਾਂਗ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਸਾਂਡ, ਮਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ—ਦੋ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦਿਨ ਦੇ ਮੱਧ-ਪ੍ਰੈਸਿੰਗ ਤੇ ਆ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ। ਅਸੀਂ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ, ਜਿਵੇਂ ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ; ਇਨਾਮ ਦੀ ਹੋੜ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਿਲੱਖਣ। ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਏ ਹਾਂ; ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਜੋ ਕਰੜਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੇਯ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਤੇ ਉਹ繁ਤ ਮਿਲਾਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹੁਣ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਇੰਦਰ, ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ। ਉਹ, ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸੱਚਾ ਮਾਸਟਰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੁਸਤ, ਸਾਨੂੰ ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇਣ; ਮਘਵਾਨ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਸੋ ਤੋਂ ਵਧ ਦਾਤਾਂ ਦੇਵੇ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਂ, ਵੱਡੇ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੱਚੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ energetic ਲਈ ਖੁੱਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਵਸਤੂਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਯਜਨਾ ਲਈ ਥੱਲੇ ਵਗਦੇ ਹਨ; ਜਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਿਜਲੀ, ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ, ਛੁੱਟੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਝੁਕਦੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਮਹਾਂ, ਭੈੜਾ ਲੱਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦਾਰ ਭੋਰ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਦਾ ਖੇਤਰ, ਨਾਮ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਹਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਇਹ ਅਸੀਂ ਹਾਂ, ਜੋ ਬਹੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਵਾਫਰਤਾ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੇ ਗਾਇਕ, ਕੋਈ ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ—ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਸਭ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੀ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਵੀਰਤਾ ਬਹੁਤ ਹੈ; ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਇਸ ਗਾਇਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕਰ; ਵੱਡਾ ਅਸਮਾਨ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਵੀ ਤੇਰੇ ਬਲ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡਾ, ਵਿਅਪਕ ਪਹਾੜ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ; ਤੂੰ ਬੰਦ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡਦੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਤੋਂ, ਧੁਨ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ; ਪਹਾੜ ਜਨਮੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭ੍ਰਿਸ਼ਪਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਅੰਗਿਰਸ, ਗਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਆਰਯਮਾਨ ਨੂੰ ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਲੈ ਚਲੇ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਮਿਤ੍ਰਾ ਜੋੜਾ ਜੋੜਦਾ, ਹੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਪਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਹੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਯਜਨਾ, ਮਹਿਮਾਨ, ਰਿਸ਼ੀ, ਕੀਮਤੀ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਨਿਰਮਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਭ੍ਰਿਸ਼ਪਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖੋਹਾਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਡੰਡੀ ਤੋਂ ਜੌ ਝਾੜਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਮਧੂ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ, ਸੱਚ ਦੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ, ਭਜਨ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ ਸੁੱਟਿਆ; ਭ੍ਰਿਸ਼ਪਤੀ, ਪੱਥਰ ਤੋਂ ਉਠਾ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਢੀ ਤੋਂ ਚਮੜੀ ਵੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਚੰਢੀ ਤੋਂ ਚਮੜੀ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਭ੍ਰਿਸ਼ਪਤੀ, ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਲਾ ਦੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਭ੍ਰਿਸ਼ਪਤੀ ਨੇ ਅੱਗ ਅਤੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਵਾਲਾ ਦੇ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਲੁਕਿਆ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਭ ਨਾਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਲੁਕਿਆ ਦੌਲਤ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ। ਭ੍ਰਿਸ਼ਪਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਗਾਇਕਾਂ ਦਾ ਅਡਾ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਜਿਵੇਂ ਅੰਡਾ ਤੋੜ ਕੇ ਪੰਛੀ ਦਾ ਗਰਭ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ। ਇਹ ਹੈ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਸ਼ਪਤੀ ਦੀ ਮਹਾਂ ਕਥਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਦਯਾ, ਭਜਨਕਾਰੀ, ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।