ਸਵੇਰੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਗਾ ਦੀ ਉੱਚੀ ਉਪਮਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋਣ, ਤੇਜ਼ ਹੋਣ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਹੋਣ—ਇਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੇਵਲ ਭਗਾ ਹੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਭਗਾ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਵੇ, ਸਾਨੂੰ ਗੋਵਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾਵੇ। ਅਸੀਂ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੀ ਕismet ਸਵੇਰ, ਦਿਨ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਚੰਗੀ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਦਯਾਲੁ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ। ਅਸੀਂ ਭਗਾ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਆਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡਾ ਨੇਤਾ ਬਣੇ। ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾਵਨ ਆਪਣੇ ਸੁੱਚੇ ਰਸਤੇ ਲਈ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਗਾ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ। ਉਹ ਸਵੇਰਾਂ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਗੋਵਾਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘੀ ਵਰਗਾ ਆਨੰਦ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਸਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਹਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੁਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਹਲ ਜੋੜੋ, ਜੁਆ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਬੋਵੋ। ਹਲ, ਜੁਆ, ਖੇਤ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਪਾਸ ਦੀਆਂ ਡੱਲੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੱਕਾ ਅਨਾਜ ਦੇਣ। ਹਲ, ਆਪਣੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਾਰ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਧਨ ਅਤੇ ਗੋਵਾਂ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਣ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਟੀਮ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਇੰਦਰ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਲਵੇ, ਪੂਸ਼ਨ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹੇ ਅਤੇ ਹਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ ਫ਼ਸਲ ਦੇਵੇ। ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਚੰਗੀ ਲਕੀਰ ਬਣਾਉਣ, ਮਜ਼ਦੂਰ ਟੀਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਣ, ਅਤੇ ਪੌਦੇ, ਹਲ ਅਤੇ ਜੁਆ, ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣਣ। ਹਲ, ਟੀਮ, ਅਤੇ ਲੋਕ—all prosper; ਹਲ ਦੀਆਂ ਰੱਸੀ ਵਧੀਆ ਬਣੀਆਂ ਰਹਿਣ, ਤੇ ਲਕੜੀ ਉੱਚੀ ਰਹੇ। ਹਲ ਅਤੇ ਜੁਆ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹੋ। ਜਿਹੜਾ ਦੁੱਧ ਤੁਸੀਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਪਾ ਦਿਓ। ਸਿਤਾ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਰਹਿ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈਂ, ਤਿਵੇਂ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ। ਸਿਤਾ, ਜੋ ਘਿਉ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਲਿਪਤੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਵਧਦੀ ਰਹੁ। ਫਿਰ, ਇਕ ਔਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਜੜੀਬੂਟੀ ਉਖਾੜਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਉਤਤਾਨਪਰਨੀ ਨੂੰ ਸੱਦਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਹੀ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ ਕਿ, "ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪਤੀ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਆਉ, ਮੇਰੀ ਸੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ, ਦੂਰ ਭੇਜੀਏ।" ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸੌਤ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ। ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੱਤੂ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੌਤ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਤੇਰਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਆਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਆਪਣੀ ਲਕੀਰ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ ਹੈ।" ਇਕ ਪੁਰੋਹਿਤ ਆਪਣੀ ਅਰਦਾਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਬਲਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ, ਜੋ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਜਿੱਤਣ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰੀ ਨਾਲ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਕੱਟ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਦਾਤਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿਣ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਉੱਚੇ ਹੋਣ। ਜੋ ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਰੋਹਿਤ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਲਵਾਰ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਅਜਰ, ਅਮਰ ਅਤੇ ਜਿੱਤੂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮਘਵਨ ਦੇ ਜਿੱਤੂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਵਾਜ, ਜਿੱਤੂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਲਲਕਾਰਾਂ, ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤੋ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਧੀਆ ਹੋਣ, ਤੀਰ ਤੇਜ਼, ਧਨੁਸ਼ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਹਥਿਆਰ ਮਾਰਕ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿਉ।" ਤੀਰ, ਜੋ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਅਗਨੀ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆ ਕੇ ਸਾਡੀ ਦੌਲਤ ਵਧਾਵੇ। ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀ ਪੱਖਦਾਰੀ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦੇਵੇ, ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ। ਅਰੀਆਮਨ, ਭਗਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਦਇਆਲੁ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਅਗਨੀ, ਆਦਿਤਿਆ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਹੋਰ ਅੱਗਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵਧਾਏ, ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਅਤੇ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੇ। ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਵਾਯੂ, ਜੋ ਸੌਖੇ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਲੋਕ ਸਾਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਰਹਿਣ, ਤੇ ਦਾਤਾ ਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਦੋਵੇਂ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਣ। ਅਰੀਆਮਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਇੰਦਰ, ਵਾਤ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਵੀ ਦਾਤ ਦੇਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤਾਕਤ ਦਾ ਵਹਾਅ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਲਵਾਂ, ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੌਲਤ ਮਿਲੇ। ਪੰਜੋਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਬਲ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਨੂੰ ਫਲ ਦੇਣ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮਨ ਤੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੀਏ। ਅਸੀਂ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੀ ਬੋਲੀ ਗੋਵਾਂ ਵਾਂਗ ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਚਮਕ ਮਿਲੇ। ਵਾਯੂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਵੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਅੱਗਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੌਦਿਆਂ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਭੇਟ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।