ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਚਮਕ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾਤਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ। ਮੇਰੀ ਸਾਂਸ, ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ ਸਦਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।” ਫਿਰ ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜੋ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੁਕਾਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਰਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੱਭਿਆ, ਉਹ ਸੋਨਾ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਰੱਖਿਆ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਤ੍ਰਾਈਤੀਸ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਇਸ ਤਾਬੀਜ਼ ’ਚ ਰੱਖੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੀਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ। ਹੇ ਸੁਰਗ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰੋ। ਹੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰੋ। ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਗਿਆਰਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਹ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰੋ।” ਉਹ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਮੈਨੂੰ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ। ਆਦਿਤਿਆਸ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ, ਅੱਗ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ; ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਆਸਰਾ ਦੇਣ; ਜਾਤਵੇਦਸ ਪਾਰ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੇਰੀ ਢਾਲ ਬਣਨ।” ਫਿਰ ਉਹ ਤਾਬੀਜ਼ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦਾ, “ਇਹ ਤਾਬੀਜ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚਮਕ ਲਈ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਹਾਰ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਸਾੜਨ ਲਈ ਹੈ।” ਉਹ ਦਰਭਾ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਸਾੜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤਪਾ ਦੇ, ਤੂੰ ਅਜਿਹੀ ਹੈਂ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਗਰਮੀ ਵਾਂਗ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਸਾੜ ਦੇ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਦਰਭਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਾੜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਤੋੜ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜੀ ਸੀ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਚਮੜੀ ਉਗਦੀ ਹੈ, ਐਵੇਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰ ਦੇ। ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ, ਹੇ ਰਤਨ!” ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਦਰਭਾ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ, ਸਭ ਔਖੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ, ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ, ਹੇ ਰਤਨ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ, ਵੰਡ, ਕੁਚਲ, ਛੇਦ, ਹੇ ਦਰਭਾ! ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੱਟ, ਪੀਸ, ਰੋਕ, ਨਾਸ ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਲਝਾ, ਸੁਕਾ ਦੇ, ਸਾੜ, ਵੱਜ, ਹੇ ਰਤਨ!” ਉਹ ਦਰਭਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਦਰਭਾ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਵਾਰੀ ਉਮਰ ਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਕਵਚ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਕਵਚ ਹੀ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਇਹ ਕਵਚ ਪਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੌ ਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਤਾਕਤਾਂ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਉਮਰ ਤੇ ਆਸਰੇ ਲਈ ਸੌਂਪਿਆ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕਵਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਕਵਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।” ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਦਰਭਾ, ਤੂੰ ਵੈਰੀ ਨਾਸਕ ਹੈਂ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਰਾਜ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਤਨ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਤੂਫਾਨ, ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਗੂੰਜਿਆ, ਓਥੋਂ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਬੂੰਦ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਜਨਮਿਆ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਆਉਦੁੰਬਰ ਰਤਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਆਉਦੁੰਬਰ ਰਤਨ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਧੂ ਹੋਣੀ ਮਿਲੇ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਮੇਰੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰੇ। ਘਰ ਦਾ ਅੱਗ, ਜੋ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ; ਆਉਦੁੰਬਰ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਵਿਚ ਵੱਧ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਵਾਧੂ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਉਪਜਾਉ, ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵੱਸੇ; ਆਉਦੁੰਬਰ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਮੈਨੂੰ ਵਾਧੂ ਦੇਵੇ।” ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੇ ਰਸ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹ ਪੂਰਨਤਾ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਆਉਦੁੰਬਰ ਰਤਨ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ, ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ, ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਅਨਾਜ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਮੈਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਰਸ ਦੇਣ। ਮੈਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋਵਾਂ, ਵਾਧੂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵਾਧੂ ਵਸਾਏ, ਆਉਦੁੰਬਰ ਰਤਨ ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਆਉਦੁੰਬਰ ਰਤਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਉੱਤਰ ਆਵੇ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ; ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਰਤਨ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ। ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰਤਨ, ਵੈਰੀ ਨਾਸਕ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ, ਭੋਜਨ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਤਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਰੱਖਿਆ, ਵੈਰੀ ਨਾਸ, ਧਨ-ਧਾਨ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਅਤੇ ਪਰਮ ਚਮਕ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਭਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ।