ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ—"ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ! ਆਪਣੇ ਰਥ ’ਚ ਚੱਕਰ ਲਾ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ, ਸੱਤ੍ਰੂਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦੇ। ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁਰ-ਚੁਰ ਕਰ ਦੇ, ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ।" ਉਹ ਆਰਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਸਾਡਾ ਅਗੂ ਬਣੇ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਡਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਹੋਵੇ, ਯਜਨਾ ਸਾਡਾ ਅੱਗਾ ਰਸਤਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸੋਮ ਸਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇ। ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਦੈਵੀ ਸੈਨਾ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੀ ਮੱਧ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਠਦੀ ਹੈ—ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਤੇ ਉੱਗੇ ਹੋਏ ਮਾਰੁਤਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਜਿੱਤ ਦਾ ਨਾਅਰਾ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, "ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਝੰਡਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੇ ਤੀਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ। ਸਾਡੇ ਵੀਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਣ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਹਵਨ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।" ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਅੰਤ ਸਾਡੀ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਣ। ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨਾ ਮਿਲੇ। ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਲੋਕ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਇੰਦਰ! ਜਿਸ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਡਰ ਕਰ। ਹੇ ਮਘਵਾਨ, ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇ, ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।" ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ! ਸਾਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇ। ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ। ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਹਰਾਵੇ। ਨੇੜੇ ਤੇ ਦੂਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਪਟਕਾਰੀ ਬੁਰੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।" ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਦਰ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ—ਅੱਗੇ, ਪਿੱਛੇ, ਵਿਚਕਾਰ—ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਗਿਆਨੀ! ਸਾਨੂੰ ਵਿਅਪਕ ਥਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲ। ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ, ਨਿਡਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਲੋਕ ਦਿੱਲਾ। ਹੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦਰ! ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਸਥਿਰ ਬਾਂਹਾਂ ਹੇਠ ਰਹੀਏ।" ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚਕਾਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼, ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਪਿੱਛੇ, ਅੱਗੇ, ਉੱਤੇ ਤੇ ਹੇਠਾਂ—ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, "ਦੋਸਤ ਤੋਂ, ਵੈਰੀ ਤੋਂ, ਸਾਕ ਤੋਂ, ਅੱਗੇ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਣ।" ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਸਾਡਾ ਤੁਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਪਿੱਛੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸਾਵਿਤਾ, ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸ਼ਕਤੀਪਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।" "ਆਦਿਤਿਆ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਅੱਗਨੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗਨੀ ਅੱਗੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸਾਡੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਕਵਚ ਬਣ ਜਾਣ।" "ਅੱਗਨੀ, ਵਸੁਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਕਿਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਰ ਸਮਝੀਏ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਡਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੇ।" "ਵਾਯੂ, ਵਿਚਕਾਰ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਪਾਸੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਕਿਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਰ ਸਮਝੀਏ।" "ਸੋਮ, ਰੁਦਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਕਿਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਰ ਸਮਝੀਏ।" "ਵਰੁਣ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਪਾਸੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਕਿਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਰ ਸਮਝੀਏ।" "ਸੂਰਜ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਕਿਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਰ ਸਮਝੀਏ।" "ਜਲ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਇਸ ਪਾਸੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਕਿਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਰ ਸਮਝੀਏ।" "ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਕਿਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਰ ਸਮਝੀਏ।" "ਇੰਦਰ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਪਾਸੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਕਿਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਰ ਸਮਝੀਏ।" "ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਸੰਤਾਨ, ਆਸਰਾ ਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਡਿੱਠ ਪਾਸੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਹ ਸਾਡਾ ਕਿਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਰ ਸਮਝੀਏ।" "ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਤੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਰਸਤੇ, ਉਸ ਆਸਰੇ ਵਿਚ, ਉਸ ਕਿਲੇ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਰ ਸਮਝੀਏ।" ਫਿਰ, ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਮਾਘਾਵਯਾ ਵੈਰੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅੱਗਨੀ ਪੂਰਬ ਤੋਂ, ਵਾਯੂ ਮਧ੍ਯ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਸੋਮ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੱਖਣ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਆਦਿਤਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਸੂਰਜ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪੱਛਮ ਤੋਂ, ਜਲ ਜੜੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਤੋਂ, ਇੰਦਰ ਮਾਰੁਤਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਉੱਤੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਮਿਤ੍ਰਾ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਭਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਰਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਲੇ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, "ਇਸ ਵਿਚ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰ; ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਤੇ ਕਵਚ ਦੇਵੇ।" ਵਾਯੂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਮ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ—ਸਭ ਨੂੰ ਕਿਲੇ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਤੇ ਕਵਚ ਮਿਲੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ, ਹਰ ਰੁਖ, ਹਰ ਤੱਤ, ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਨਿਡਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।