ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਸਿਮਰ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਗਦੇ ਹੋਏ ਹਵਾ ਦੇ ਝੋਕੇ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਿਹਰਬਾਨ ਬਣ ਜਾਏਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ।” ਉਹ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਡਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੀਏ; ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਮਨ ਹੋਵੇ।” ਫਿਰ ਉਹ ਸਰਬਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ: “ਆਸਮਾਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇ, ਧਰਤੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਵਿਲੱਖਣ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇ; ਵਗਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ, ਬੂਟੇ ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ।” ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ, ਸਾਡੇ ਕਰਮ—ਜੋ ਹੋਏ ਅਤੇ ਜੋ ਨਹੀਂ ਹੋਏ—ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ; ਭੂਤਕਾਲ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇ। “ਇਹ ਬਾਣੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਰਚਨਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵੇ। ਇਹ ਮਨ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਰਚਨਾ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵੇ।” ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਲੋਂ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ ਅਤੇ ਅਰਯਮਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਉਹ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਵਿਵਸਵਤ, ਅਮੰਤਕ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਸੰਕੇਤ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਧਰਤੀ, ਭਾਵੇਂ ਕੰਬਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵੇ; ਉਡਦੇ ਹੋਏ ਤਾਰੇ, ਗਿਰਦੇ ਪਿੰਡ, ਲਾਲ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਸਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਤਾਰਾ ਉਲਕਾ ਪਿੰਡ ਨਾਲ ਟਕਰਾਇਆ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵੇ; ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ, ਜੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਲਕਾ ਪਿੰਡ ਜੋ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਚੰਦ੍ਰ ਗ੍ਰਹਿ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਰਾਹੂ, ਮੌਤ ਦੇ ਧੁੰਦਲੇ-ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਰੂਪ, ਤੇ ਤੇਜਸ਼ਵੀ ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੁ, ਆਦਿਤਯ, ਅੱਗ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਧਾਤਾ, ਲੋਕ, ਵੇਦ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅੱਗ, ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮੰਗਲ-ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ; ਇੰਦ੍ਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ। ਉਹ ਦੁਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਜਿਹੜੀਆਂ ਸ਼ਾਂਤੀਆਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਣ; ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ, ਡਰ ਤੋਂ ਰਹਾਈ ਮਿਲੇ।” ਧਰਤੀ, ਅਕਾਸ਼, ਸਵਰਗ, ਪਾਣੀ, ਬੂਟੇ, ਦਰੱਖਤ—ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ, ਹਰ ਰੂਪ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਡਰਾਉਣਾ, ਨਿਰਦਈ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ ਜਾਵੇ।