ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਚੰਨਣੀ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਤੋਂ ਵਾਯੂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਉਭਰਿਆ, ਸਿਰ ਤੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਬਣਿਆ, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਬਣੀ, ਅਤੇ ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਵਲੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬਣਾਏ ਗਏ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿਰਾਜ਼ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਵਿਰਾਜ਼ ਤੋਂ ਪੁਰਖ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਪੁਰਖ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਿੱਛੇ ਤੇ ਅੱਗੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਾ ਆਹੂਤੀ ਬਣਾਕੇ ਯਗ੍ਯ ਕੀਤਾ, ਤਦ ਬਸੰਤ ਰਿਤੂ ਘੀ ਬਣੀ, ਗਰਮੀ ਲੱਕੜ ਬਣੀ, ਤੇ ਪਤਝੜ ਆਹੂਤੀ ਬਣੀ। ਉਹ ਯਗ੍ਯ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੀਂਹਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਯਗ੍ਯ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ, ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਿੱਤੀ। ਜਦ ਇਹ ਯਗ੍ਯ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਇਆ, ਤਦ ਉਸ ਤੋਂ ਘੋੜੇ, ਦੋ ਕਤਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਜੀਵ, ਗਾਂ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਤੇ ਭੇੜਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ। ਇਸ ਯਗ੍ਯ ਤੋਂ ਰਿਕ ਤੇ ਸਾਮ ਗੀਤ, ਛੰਦ ਤੇ ਯਜੁਸ ਮੰਤ੍ਰ ਜਨਮੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਮਿਸ਼੍ਰਤ ਘਿਉ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹਵਾ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਬਣਾਏ। ਯਗ੍ਯ ਦੇ ਸੱਤ ਵਾਟਾਂ ਦੀ ਘੇਰਾਬੰਦੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਇਕੀਸ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਸਜਾਈ ਗਈ, ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਯਜ੍ਯ ਪਸ਼ੂ ਵਜੋਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਤੱਤਰ ਹਿੱਸੇ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜਦ ਪੁਰਖ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਸਹਿਤ, ਉੱਚੀ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤੁਰਮੀਸ਼ਾ, ਤੇਰਾ ਆਰਾਧਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸੌਖਾ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ, ਰੋਹਣੀ, ਸ਼ੁਭ ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰ, ਅਰਦਰਾ, ਪੁਨਰਵਸੂ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੀ ਪੁਸ਼ਯ, ਚਮਕਦੀ ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ, ਸੰਕਰਾਂਤੀ ਤੇ ਮਘਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਪੂਰਵ ਤੇ ਉੱਤਰ ਫਲਗੁਨੀ, ਹਸਤਾ, ਚਿਤ੍ਰਾ, ਸੁਭ ਸਵਾਤੀ, ਰਾਧਾ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ, ਅਨੁਰਾਧਾ, ਜੇਠ, ਮੂਲ—ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਹੋਣ। ਪੂਰਵ ਆਸ਼ਾਢਾ ਮੈਨੂੰ ਅੰਨ ਦੇਵੇ, ਉੱਤਰ ਆਸ਼ਾਢਾ ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ, ਅਭਿਜਿਤ ਪুণ੍ਯ ਦੇਵੇ, ਸ਼ਰਾਵਣ ਤੇ ਸ਼ਰਾਵਿਸ਼ਠਾ ਪੂਰਨ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ। ਸ਼ਤਭਿਸ਼ਕ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰੋਸ਼ਠਪਦਾ, ਰੇਵਤੀ, ਅਸ਼ਵਯੁਜਾ ਤੇ ਭਰਣੀ ਮੈਨੂੰ ਸੁਖ, ਵਧਾਈ ਤੇ ਧਨ ਦਿਣ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਕਾਸ਼, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਨਣੀ ਚਲਦੀ ਤੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਅਠਾਈ ਨਕਸ਼ਤਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ। ਮੈਂ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਸੁਖ ਦੀ ਅਰਜ਼ੂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਵੇਰੇ, ਸ਼ਾਮ, ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੇ ਸੰਕੇਤ ਤੇ ਲੱਛਣ ਹੋਣ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸੌਖਾ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਵਧਾ, ਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਵਿਹਾਰ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਆਵੇਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆ। ਸਾਡੀ ਵਿਰੋਧਤਾ, ਨਿੰਦਾ, ਦੋਸ਼ ਤੇ ਤਾਣ ਸਾਰੇ ਦੂਰ ਹੋਣ; ਸਵਿਤਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਖਾਲੀ ਪਾਤਰ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਖਾਵਾਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ, ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਤੇਰੇ ਨੱਕ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵਹੇ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ, ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰ ਦੇ, ਤੇ ਚੋਟੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੇ। ਸਾਡੀ ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਭੈ ਰਹਿਤ ਹੋਈਏ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਮਨ। ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਵਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ। ਪਿਛਲੇ ਰੂਪ, ਕੀਤੇ ਤੇ ਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮ, ਪਿਛਲਾ ਤੇ ਭਵਿੱਖ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਵਾਣੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵੇ। ਇਹ ਮਨ, ਹੇ ਪਰਮ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹੀ ਸਾਡੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣੇ। ਇਹ ਪੰਜ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ, ਮਨ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮ ਵਲੋਂ ਵਸਾਈਆਂ, ਉਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਉਣ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਵਿਸ਼ਣੂ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਇੰਦ੍ਰ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਆਰਯਮਨ—ਇਹ ਸਭ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਵਿਵਸਵਤ, ਅਮੰਤਕ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਸੰਕੇਤ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਗ੍ਰਹ, ਇਹ ਸਭ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਧਰਤੀ, ਭਾਵੇਂ ਕੰਬੇ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵੇ; ਉਲਕਾ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਡਿੱਗੇ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ; ਲਾਲ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਾਰ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਉਲਕਾ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਤਾਰਾ, ਜਾਦੂ ਤੇ ਟੋਣੇ, ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਗੜ੍ਹੇ ਖੂਟੇ ਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਉਲਕਾਵਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਗ੍ਰਹ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਰਾਹੂ, ਮੌਤ, ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਰੁਦ੍ਰ, ਇਹ ਸਭ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਰੁਦ੍ਰ, ਵਸੂ, ਆਦਿਤਯ, ਅੱਗ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ, ਇਹ ਸਭ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਬ੍ਰਹਮ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਧਾਤਾ, ਲੋਕ, ਵੇਦ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੇ ਅੱਗ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਮੰਗਲ-ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਹਰ ਇਕ ਦੇਵ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਣ; ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਵਾਂ, ਮੈਂ ਭੈ ਰਹਿਤ ਹੋਵਾਂ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ, ਪਾਣੀ ਨੂੰ, ਬੂਟੀਆਂ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ। ਸਾਰੇ ਦੇਵ, ਹਰ ਇਕ ਦੇਵ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਭਿਆਨਕ, ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨਿਵਰ ਜਾਵੇ, ਮੰਗਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ। ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਣ; ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ; ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੋਮਾ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ; ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਣ। ਭਾਗ, ਸਾਡੀ ਸਤਕਾਰੀ, ਪੁਰੰਧੀ, ਧਨ, ਸੱਚ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ, ਆਰਯਮਨ—ਇਹ ਸਭ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਣ। ਧਾਤਾ, ਪੋਸ਼ਕ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਵਧਾ, ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇਵੇ; ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੋਣ; ਹਵਾ ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਹਾਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਤੱਤ, ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਨਕਸ਼ਤਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼—ਸਭ ਦੇ ਮੰਗਲ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਜੀਵਨ ਸੁਖਮਈ, ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ।