ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਧਾਰਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵਹਿਣ, ਝੀਲਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਣ। ਜਿਹੜੇ ਪਾਣੀ ਠਹਿਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਰੋਗਤਾ ਦੇਣ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵਖਰੀਆਂ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਰੇਤਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਦਲਦਲਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ, ਜਿਹੜੇ ਪਾਣੀ ਖੋਦ ਕੇ ਕੱਢੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਰ ਕੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਣੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹੋਣ। ਬਿਨਾ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਗਹਿਰੀਆਂ ਜਲਧਾਰਾਂ, ਜਦੋਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੀ ਗੰਭੀਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ। ਅਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਪਾਣੀਆਂ ਪੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹਾਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਪੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪੀਤੀਆਂ ਹਨ—ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਓ। ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ, ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇਣ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ, ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਤੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਅੱਗ ਦੇ ਧਾਰਕ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਵਡਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਤੇ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ—ਉਥੋਂ ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਆਓ। ਤੇਰਾ ਵੱਡਾਪਨ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ, ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਵਿਚ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚ, ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਹੈ। ਹੇ ਅੱਗ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਇਕੱਠੇ ਕਰ, ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਦਾਨੀ, ਸਾਡੀ ਵੱਲ ਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਵੱਡਾਪਨ ਆਕਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ। ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿੱਲਾ। ਜਿਹੜੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹਨ, ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਡਰ ਹੈ, ਉਥੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਤੇ ਸਾਡੀ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਹਵਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਧਾਰਕ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ—ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਹਵਨ ਮੈਂ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਅੱਗ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਇਸ ਹਵਨ ਨੂੰ ਅੱਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ। ਸਵਾਹਾ। ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਦੈਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਦਇਆਵਾਨ, ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਸਾਨੂੰ ਭਾਗ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਅੰਗਿਰਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮਨ ਲੈ; ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦਿਵਤਾ ਹੀ ਦੇਵਤੇ ਬਣੇ—ਚੰਗੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣ। ਇੰਦਰ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਉੱਤੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਥੋਂ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਤੋਂ ਵੀ ਉਹ ਧਨ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਰਖ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਦੱਸ ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਤੇ ਵਧ ਗਿਆ। ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਚੁੱਕ ਕੇ ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਤੇ ਚੌਥੇ ਨਾਲ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਚਾਹੇ ਜੋ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਾ ਖਾਂਦੇ। ਇਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਪੁਰਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ-ਚੌਥਾਈ ਅੰਸ਼ ਅਮਰਤਾ ਵਿਚ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹਨ। ਪੁਰਖ ਹੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ—ਜੋ ਹੋਇਆ ਤੇ ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਪੁਰਖ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਿੰਨੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ? ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕੀ ਸੀ, ਬਾਂਹਾਂ ਕੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਰਾਨ ਤੇ ਪੈਰ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੀ ਹਨ? ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਿਆ, ਬਾਂਹਾਂ ਰਾਜਨਯ, ਵਿਚਕਾਰ ਵੈਸ਼, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਅੱਖ ਤੋਂ ਸੂਰਜ, ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ, ਸਾਹ ਤੋਂ ਵਾਯੂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਸਿਰ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ, ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਜ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਵਿਰਾਜ਼ ਤੋਂ ਪੁਰਖ; ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪਿੱਛੇ ਤੇ ਅੱਗੇ, ਫੈਲ ਗਿਆ। ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਹਵਨ ਦਾ ਆਹੂਤੀ ਬਣਾਇਆ, ਬਸੰਤ ਘਿਉ, ਗਰਮੀ ਲੱਕੜ, ਪਤਝੜ ਆਹੁਤੀ ਬਣੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਹਵਨ ਨੂੰ, ਪਹਿਲੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪੁਰਖ ਨੂੰ, ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਅੰਨ੍ਹਿਆ; ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਵਸੂ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪੂਰਨ ਹਵਨ ਤੋਂ ਘੋੜੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਦੋ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ; ਗਾਂ, ਬੱਕਰੀਆਂ, ਤੇ ਭੇੜਾਂ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ। ਉਸ ਪੂਰਨ ਹਵਨ ਤੋਂ ਰਿਗ ਤੇ ਸਾਮਨ ਮੰਤ੍ਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਛੰਦ ਤੇ ਯਜੁਸ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਉਸ ਹਵਨ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਘਿਉ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਹਵਾ, ਜੰਗਲ, ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ੂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਹਵਨ ਦੇ ਸੱਤ ਘੇਰਦੇ ਲੱਕੜਾਂ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਜਲਾਏ ਹੋਏ ਲੱਕੜਾਂ ਸਨ; ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਬਣਾ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ। ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਸੋਮਾ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ, ਸਤੱਤਰ-ਸੱਤ ਹਿੱਸੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਦ ਪੁਰਖ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੌੜਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਹੇ ਤੁਰਮੀਸ਼ਾ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ, ਰੋਹਣੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰ, ਤੇ ਆਰਦਰਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹੋਣ; ਪੁਨਰਵਸੂ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਪੁਸ਼ਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਆਸ਼ਲੇਸ਼ਾ, ਦੱਖਣੀ ਦਿਨ ਤੇ ਮਘਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਪੂਰਵ ਤੇ ਉੱਤਰ ਫਾਲਗੁਨੀ, ਹਸਤ, ਚਿਤ੍ਰਾ, ਮੰਗਲਮਈ ਸਵਾਤੀ, ਤੇ ਆਰਾਮ ਮੇਰਾ ਹੋਵੇ; ਰਾਧਾ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ, ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਅਨੁਰਾਧਾ, ਜੇਠ, ਸ਼ੁਭ ਤਾਰਾ, ਤੇ ਅਟੱਲ ਮੂਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹੋਣ। ਪੂਰਵ ਆਊਸ਼ਾਢਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਭੋਜਨ ਲਿਆਵੇ, ਦੈਵੀ ਉੱਤਰ ਆਊਸ਼ਾਢਾ ਮੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ; ਅਭਿਜਿਤ ਮੈਨੂੰ ਪੂਣ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣ ਤੇ ਸ਼੍ਰਾਵਿਸ਼ਠਾ ਮੈਨੂੰ ਵਾਧੂ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ। ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸ਼ਤਭਿਸ਼ਕ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰੋਸ਼ਥਪਾਦ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਿਆਣ; ਰੇਵਤੀ ਤੇ ਅਸ਼ਵਯੁਜਾ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ, ਭਰਨੀ ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਆਕਾਸ਼, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਪਾਣੀਆਂ, ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹਨ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਚੰਦਰਮਾ ਗੁੰਮਦਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੜਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ। ਅਠਾਈ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਜੋ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਣ; ਮੈਂ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਭਲਾਈ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਵੇਰੇ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਮੰਗਲਮਈ ਇਸ਼ਾਰੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਹੋਣ; ਹੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਸੌਖੀ ਸੱਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਦੇ, ਤੇ ਜਦ ਤੂੰ ਜਾਵੇਂ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੁੜ ਆ। ਸਾਰੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ, ਨਿੰਦਿਆ, ਦੋਸ਼ ਤੇ ਬਦਨਾਮੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਹੇ ਸਵਿਤਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸਾਰੇ ਖਾਲੀ ਭਾਂਡੇ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਸੀਂ ਉਹੀ ਖਾਵਾਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਵੇ, ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਿਤ; ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਤੇਰੀ ਨੱਕ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੋ ਧਰਮਿਕ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਵੱਲ ਵਹੇ।