ਜਾਤਵੇਦਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤੇਜਸਵੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇਹ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਾ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨ ਦੇਵੇ। ਪੁਰਖਾਂ—ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਅਜੇ ਆਉਣਗੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ ਸੌ ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਮਿਲੇ। ਆਤਮਾ, ਹਵਾ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਮੱਧ ਵਿਚੋਂ ਜਾ, ਵਾਪਸ ਨਾ ਆ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾ ਆਇਆ ਸੀ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਹਵਨ ਦੇ ਯਾਤ੍ਰੀ, ਅਰਪਣ ਨਾਲ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਧਰਮਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ। ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੁਆਰਾ ਅਮਰ ਹੋਏ, ਹਵਨ, ਪੂਰਾ, ਚਮਚ, ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਸਾਧਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਅੰਗਿਰਸ, ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਰਾਹ ਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੋ, ਜਿੱਥੇ ਆਦਿਤਯਾ ਮਿੱਠਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਤੀਜੇ ਸਵਰਗ ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਲਓ। ਤਿੰਨ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੰਛੀ, ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਹਨ। ਸਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ; ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਨਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਵਹਣ, ਹਵਾਵਾਂ ਮਿਲਣ, ਪੰਛੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵਧਾਓ; ਵਹਿੰਦੇ ਅਰਪਣ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਏ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵਹਾਈਏ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵਧਾਓ; ਵਹਿੰਦੇ ਅਰਪਣ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਰੂਪ ਰੂਪ, ਯੁਗ ਯੁਗ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਗਲ ਲਗਾਉਣ। ਚਾਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵਧਾਓ; ਵਹਿੰਦੇ ਅਰਪਣ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਲਿਆਉਣ, ਝੀਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਲਿਆਉਣ। ਠਹਿਰੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਲਿਆਉਣ, ਬਰਸਾਤੀ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਲਿਆਉਣ। ਰੇਤਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਲਿਆਉਣ, ਜਲ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਲਿਆਉਣ। ਖੋਦ ਕੇ ਕੱਢੇ ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਭੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਲਿਆਉਣ। ਬਿਨਾ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ, ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਕੱਢੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗहरे ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗੁਣ ਹੈ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਪਾਣੀਆਂ ਪੀ ਲਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਪੀ ਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪੀ ਲਿਆ; ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਬਣੋ। ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦਿਓ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਮੱਧ ਲੋਕ ਤੋਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ ਤੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਅੱਗ ਦਾ ਵਾਹਕ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉੱਥੇ ਆਓ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੜੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ—ਅਗਨੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਇਕੱਠੇ ਕਰ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਦਾਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਇਆਲੂ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜੋ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧਾਈ, ਅਗਨੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ। ਵਿਦਵਾਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਡਰ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ; ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਥਰਵਣ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਰਪਣ, ਜੋ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਦੇ ਵਾਹਕ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ—ਇਹ ਪਹਿਲਾ, ਮੈਂ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ; ਅਗਨੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਹਵਨ ਨੂੰ ਅਗਨੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਏ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੈਵੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੁਆਰਾ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਸਾਨੂੰ ਭਾਗ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਅੰਗਿਰਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੇ; ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦਿਵਤਾਵਾਂ ਦੇਵਤੇ ਬਣੀਆਂ—ਚੰਗੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵੇ। ਇੰਦ੍ਰ, ਚਲਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ, ਧਰਤੀ ਤੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਤੇ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਥੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੂਰ ਤੋਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਖ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰ ਹਨ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਕੇ, ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਵੱਧ ਪਸਾਰ ਗਿਆ। ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਚੌਥੇ ਕਦਮ ਨਾਲ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨਾ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਪੁਰਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਚੌਥਾਈ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਹਨ। ਪੁਰਖ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਹੈ—ਜੋ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਿੰਨੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ? ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਾਂਗਾਂ ਅਤੇ ਪੈਰ ਕੀ ਹਨ? ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਿਆ, ਬਾਂਹਾਂ ਰਾਜਨਯ; ਵਿਚਕਾਰ ਵੈਸ਼, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਜਨਮਿਆ। ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ, ਸੂਰਜ ਅੱਖ ਤੋਂ; ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਹ ਤੋਂ ਵਾਯੂ ਜਨਮਿਆ। ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਮੱਧ ਲੋਕ, ਸਿਰ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਧਰਤੀ, ਕੰਨਾਂ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ—ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੰਝ ਬਣਾਇਆ। ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਟ ਜਨਮਿਆ, ਵਿਰਾਟ ਤੋਂ ਪੁਰਖ; ਜਨਮਿਆਂ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪਸਾਰ ਗਿਆ, ਪਿੱਛੇ ਅਤੇ ਅੱਗੇ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਹਵਨ ਬਣਾਕੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਬਸੰਤ ਉਸ ਦੀ ਘੀ, ਗਰਮੀ ਈਂਧਨ, ਪਤਝੜ ਅਰਪਣ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਹਵਨ, ਪਹਿਲਾ ਪੁਰਖ, ਨੂੰ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ, ਸਾਧਿਆ ਅਤੇ ਵਸੁ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪੂਰੀ ਯਜਨਾ ਤੋਂ, ਘੋੜੇ ਜਨਮਿਆ, ਦੰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਤਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ; ਗਾਂ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਭੇੜਾਂ ਜਨਮੀਆਂ। ਉਸ ਪੂਰੀ ਯਜਨਾ ਤੋਂ, ਰਿਗ ਅਤੇ ਸਾਮਨ ਮੰਤਰ ਜਨਮੇ; ਛੰਦ ਜਨਮੇ, ਯਜੁਸ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਪੂਰੀ ਯਜਨਾ ਤੋਂ, ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਘੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ; ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਬਣਾਏ, ਹਵਾ ਦੇ, ਜੰਗਲ ਦੇ, ਪਿੰਡ ਦੇ। ਸੱਤ ਉਸ ਦੇ ਘੇਰੇ ਲੱਕੜ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਈਂਧਨ ਲੱਕੜ; ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਦਾ ਪਸ਼ੂ ਵਜੋਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ। ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ, ਰਾਜਾ ਸੋਮਾ, ਸਤੱਤਰ ਹਿੱਸੇ ਜਨਮੇ, ਪੁਰਖ ਬਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਇਹ ਸਮੂਹ ਵੈਦਿਕ ਹਵਨ, ਪਾਣੀਆਂ, ਅੱਗ, ਪੁਰਖ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਸੰਕਲਨ ਹੈ—ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਜਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਸਮਰਪਣ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ।