ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਜਗਤ ਪਿਤਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਦਾਨੀ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ, ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਰਲੇ ਨਾਇਕ, ਧਨ-ਧੌਲਤ, ਗੋਏਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਸਾਡਾ ਸਾਥੀ ਬਣੇ। ਵਿਵਸ੍ਵਤ ਕੋਲੋਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਦੇਣ। ਮੌਤ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ, ਪਰ ਅਮਰਤਾ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਨਾ ਛੱਡੇ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਬਚਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਯਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਾ ਜਾਣ। ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਉਸ ਯਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਨੇ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਯਮ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਉਤਾਰ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹੋ, ਡਰੋ ਨਾ। ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਭੇਟ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਅਗਨਿ ਵੱਡੀ ਕਿਰਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੰਕੇਤ ਵਾਂਗ। ਉਹ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਸਿਰਿਆਂ ਤੱਕ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਮਹਾਨ ਭੈਂਸ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਸੋਹਣੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲਾ ਉੱਡਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਦਿਲ ਨਾਲ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਦੂਤ, ਤੇਜ਼ ਪੰਛੀ, ਯਮ ਦੇ ਆਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ। ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਰਸਤਾ ਸਿਖਾਓ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੀਵੰਤ ਜੋਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕੀਏ। ਉਹ ਮਟਕਿਆਂ, ਜੋ ਕੇਕਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖੇ, ਉਹ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ, ਮਿੱਠੇ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਓਤ-ਪੋਤ ਹੋਣ। ਜੋ ਅੰਨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਛਿੜਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਣ। ਇਹ ਯਮ ਰਾਜਾ ਦੁਆਰਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਵ੍ਰੱਖ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਯਮ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ, ਉਹ ਬੈਠੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹੋਏ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਪਕੜ, ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ। ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਾ ਦੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਮਾਤਮਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨ ਦੇ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਾਂ ਜੋ ਅਜੇ ਆਉਣੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਘਿਉ ਦੀ ਧਾਰ ਵਹੇ, ਸੌ ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ। ਇਸ ਹਵਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਘਰ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ। ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ, ਵਾਪਸ ਨਾ ਮੁੜ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਮਾਂ ਕੋਲ ਚੜ੍ਹ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹਵਨ ਦੁਆਰਾ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਯੋਗਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਧਰਮਾਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ। ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਦੁਆਰਾ ਅਮਰ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭੇਟ, ਪਿਠੇ, ਚਮਚੇ ਅਤੇ ਰਸਮਾਂ ਦੇ ਸਾਜਣ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਹ ਰਸਤੇ ਤੈਅ ਕਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯਜਮਾਨ ਸੁਗੰਧਤ ਲੋਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਅੰਗਿਰਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਸੱਚ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਨੇਕ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਸਤੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ, ਜਿੱਥੇ ਆਦਿਤਿਆ ਮਿੱਠਾਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ। ਤੀਜੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਬਣਾ। ਤਿੰਨ ਸੋਹਣੇ ਪੰਛੀ, ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹਨ। ਅਕਾਸ਼ੀ ਲੋਕ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ; ਉਹ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਨਦੀਆਂ ਮਿਲਣ, ਹਵਾਵਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ, ਪੰਛੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵਧਾਓ। ਵਹਿੰਦੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬਚਨ ਰੂਪ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਏ, ਇਸਨੂੰ ਵਧਾਈਏ। ਵਹਿੰਦੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬਚਨ ਰੂਪ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਰੂਪ ਰੂਪ, ਯੁੱਗ ਯੁੱਗ, ਉਹ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਣ। ਚਾਰੋ ਦਿਸਾਵਾਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ। ਵਹਿੰਦੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਮੈਂ ਬਚਨ ਰੂਪ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਕਰਣ, ਝੀਲਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਭਲਾ ਕਰਣ। ਥਿਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੀਂਹ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਕਰਣ। ਮਾਰੂਥਲ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਦਲਦਲ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਖੁਦਾਈ ਕਰਕੇ ਕੱਢੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਮਟਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾ ਕਰਣ। ਬਿਨਾ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਡੂੰਘੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਕੱਢੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਘਣੀ ਹਨ। ਚੰਗਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ। ਅਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ੀ ਪਾਣੀਆਂ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਜਲ ਪੀ ਲਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪੀਤਾ; ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਬਣੋ। ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਮਿਲਣ। ਅਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਜੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਤੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਗਨਿ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਉਥੋਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ, ਜੜੀਆਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ, ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਇਕੱਠੇ ਕਰ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨੀ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਕਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਜੋ ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਫੈਲਾਈ, ਅਗਨਿ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦੇ। ਗਿਆਨੀਆਂ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਮੈਂ ਬਚਨ ਨਾਲ ਦਇਆ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਡਰ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਅਤੇ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਜਨਮੀ, ਜੋ ਅਗਨਿ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਪਹਿਲੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੱਦਦਾ ਹਾਂ। ਅਗਨਿ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਹਵਨ ਨੂੰ ਅਗਨਿ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ। ਸ੍ਵਾਹਾ। ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਦੈਵੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੀ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੀ ਮੈਂ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੋਵੇ; ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਵੇ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਸਾਨੂੰ ਭਾਗ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਮਿਹਰ ਕਰ। ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮੇਰੇ ਇਸ ਬਚਨ ਨੂੰ ਮੰਨ ਲਵੇ; ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦੈਵਤਾਵਾਂ ਦੇਵ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਚੰਗੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸਾਡਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ। ਇੰਦਰ ਸਭ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਉਥੋਂ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਉਹ ਦੂਰ ਤੋਂ ਵੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੁਰਖ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੈਰ ਹਨ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੌਹੱਦੀਆਂ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਪਰੇ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਗਿਆ, ਚੌਥੇ ਨਾਲ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਸਭ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਪਰ ਪੁਰਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਤਿੰਨ-ਚੌਥਾਈ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਹਨ। ਪੁਰਖ ਹੀ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ—ਜੋ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ; ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਿੰਨੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ? ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਕੀ ਸੀ, ਬਾਂਹਾਂ ਕੀ, ਜੋ ਥਾਈਆਂ ਤੇ ਪੈਰ ਕਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੀ ਹਨ? ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣਿਆ, ਬਾਂਹਾਂ ਰਾਜਨਯ, ਵਿਚਕਾਰ ਵੈਸ਼, ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਜਨਮੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਗਤ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਗਈ।