ਧਰਤੀ ਉੱਗਦੀ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਾਪ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਭਾਰ ਟਿਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਣ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਆਸਰੇ ਉਸ ਵਾਸਤੇ ਹੋਣ। ਮੈਂ ਇਹ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਦੀ ਹੱਦ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪਿਤਰ ਇਸ ਥੰਮ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਯਮ ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਆਰਾਮ ਦਾ ਥਾਂ ਬਣਾਵੇ। ਹੇ ਅੱਗ, ਇਸ ਕਟੋਰੇ ਨੂੰ ਨਾ ਚਾਟੀਂ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਸੋਮਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਟੋਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਮਰ ਦੇਵਤਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ। ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਇਹ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਕਟੋਰਾ ਇੰਦਰ ਜਿੱਤੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਇਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੰਗਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਚਿੜੀ, ਚੀਟੀ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਜਾਨਵਰ, ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਛੂਹ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅੱਗ ਨਿਰੋਪ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਸੋਮਾ ਵੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬੂਟੀਆਂ, ਮੇਰਾ ਦੁੱਧ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਦੁੱਧ—ਇਹ ਸਭ ਦੁੱਧ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦੇਣ। ਇਹ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਘਰਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਲ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਛੂਹਣ; ਰੋਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਜਨਮ ਦੇ ਅਗਲੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਣ। ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਰਾਂ, ਯਮ, ਆਪਣੇ ਦਾਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਜਾਓ; ਸਾਰੀ ਨਿੰਦ ਛੱਡ ਕੇ ਮੁੜ ਵਾਪਸ ਆਉ, ਚਮਕੀਲੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਚੱਲਣ। ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਧਰਮਮਈ ਮੱਤ ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਵੇ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਧੁੰਦ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਓਸ ਤੇ ਓਸਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਵੇ; ਠੰਢ ਵਿੱਚ, ਠੰਡਕ ਵਿੱਚ, ਤਾਜਗੀ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ, ਮੇਡਕ ਦੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ—ਇਹ ਅੱਗ ਉਸ ਵਾਸਤੇ ਠੰਢੀ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਵਿਵਸਵਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ, ਦਾਤਾ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਦਾਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ; ਇੱਥੇ ਕਈ ਵੀਰ, ਧਨ-ਢੋਲੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰੱਕੀ ਹੋਵੇ। ਵਿਵਸਵਾਨ ਸਾਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ; ਮੌਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਮਰਤਾ ਨਾ ਛੱਡੇ; ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਯਮ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਵਿਚ ਸਿਆਣਾ ਹੈ—ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜੋ, ਹੋਮ ਨਾਲ; ਉਹ ਯਮ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸੁਖਮਈ ਪਾਰ ਲੰਘਾਵੇ। ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਓ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਡਰੋ ਨਾ; ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਹੋਮ ਹੈ—ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ। ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਅੱਗ ਸੂਚਕ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਬਲਦ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਅੰਤਾਂ ਤੱਕ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਮਹਿਸ਼ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਉਡਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਦਿਲ ਨਾਲ ਖੋਜਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ; ਵਰੁਣ ਦਾ ਸੋਨੇ-ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੂਤ, ਪੰਛੀ, ਤੇਜ਼, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ। ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਬਲ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਜੋਤ ਪਾ ਸਕੀਏ। ਜਿਹੜੀਆਂ ਹੰਡੀਆਂ ਕੇਕਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰੱਖੀਆਂ—ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਭਰਪੂਰ, ਮਿੱਠੀਆਂ, ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਓਵਰਫਲੋ ਹੋਣ। ਜੋ ਅਨਾਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਭਰਪੂਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ—ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣ; ਰਾਜਾ ਯਮ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਹੇ ਰੁੱਖ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੁੜ ਦੇ; ਯਮ ਦੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਬੈਠੇ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰੇ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਫੜ, ਤੇਰੀ ਜੋਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ; ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾੜ ਦੇ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾ ਚੁੱਕੇ, ਤੇ ਜੋ ਅਜੇ ਆਉਣੇ ਨੇ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਘਿਉ ਦੀ ਧਾਰ ਸੌ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵਹੇ। ਇਸ ਹਵਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਮਕ; ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਲੰਘ ਜਾ, ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਮੁੜ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਚੜ੍ਹ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਹੋਮ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਹੋਮ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ, ਯਾਜਕ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾ। ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਅਮਰ ਹੋਏ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ, ਪਿੰਡ, ਚਮਚੇ ਤੇ ਹੋਮ ਦੇ ਸਾਜ਼ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਰੱਬੀ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਸੱਚ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਉਹ ਸਾਫ਼ ਰਸਤਾ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਚੰਗੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਚੜ੍ਹ, ਜਿੱਥੇ ਆਦਿਤਿਆ ਮਿੱਠਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ; ਤੀਜੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਤੇ ਉੱਥੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਬਣਾਵੇ। ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ ਪੰਛੀ, ਜੋ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਬੈਠੇ ਹਨ। ਅਸਮਾਨੀ ਲੋਕ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਹ ਯਾਜਕ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਨਦੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਵਹਿਣ, ਹਵਾਵਾਂ ਮਿਲ ਜਾਣ, ਪੰਛੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਤੂੰ ਇਹ ਯਜਨਾ ਵਧਾ; ਵਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਬਚਨ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਯਜਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਏ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵਹਾਈਏ; ਤੂੰ ਇਹ ਯਜਨਾ ਵਧਾ; ਵਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਬਚਨ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਰੂਪ ਰੂਪ, ਯੁੱਗ ਯੁੱਗ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਣ; ਚਾਰੋ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਇਹ ਯਜਨਾ ਵਧੇ; ਵਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਬਚਨ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇਣ, ਝੀਲਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇਣ। ਰੁਕੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੀਂਹ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇਣ। ਰੇਤਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਦਲਦਲਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਖੋਦ ਕੇ ਕੱਢੀਆਂ, ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਈਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਲਾਈ ਦੇਣ। ਬਿਨਾ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਡੂੰਘੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਕੱਢੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹਨ। ਵੈਦਾਂ ਵਿਚ, ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ; ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ। ਅਸੀਂ ਅਸਮਾਨੀ ਪਾਣੀਆਂ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਜਲ ਪੀਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਬਣੋ। ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਹਨ, ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦਿਓ। ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਤੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਅੱਗ ਦਾ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ, ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਅੰਦਰਲੇ ਜਲ ਵਿੱਚ—ਹੇ ਅੱਗ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਇਕੱਠੇ ਕਰ; ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਸਮਾਨੀ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤੂੰ ਤਰੱਕੀ ਫੈਲਾਈ, ਹੇ ਅੱਗ, ਉਹ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਿਓ। ਗਿਆਨੀਆਂ, ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖਿਆਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਕੋਲ ਮੈਂ ਬਚਨ ਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੱਥੇ ਡਰ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ, ਤੇ ਹਾਨੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਨੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ—ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਮੈਂ ਸੱਦਾ ਹਾਂ; ਹੇ ਅੱਗ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾ। ਸਵਾਹਾ।