ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦੀ ਸਹਚਰੀ ਵਜੋਂ ਪੂਜਿਆ। ਉਹ ਰਾਤ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਦਦੇ ਸਵੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਤ, ਨੌਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਤ ਤੋਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਪਥਰ, ਧੁਨੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਲ ਦੀ ਯਗ੍ਯ ਸਮਗਰੀ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਨ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ। ਫਿਰ, ਉਹ ਇਡਾ ਦੇ ਘਰ, ਜੋ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਨੈਵੇਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸੱਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ। ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੈਵੀ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੂਰਨ ਚਮਚ ਤੋਂ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਭਰਪੂਰ ਚਮਚ ਤੋਂ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਾਲ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਰਾਤ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮੌਸਮਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਤੂਆਂ, ਮਹੀਨਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਲਈ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਹਾਰਕ, ਵਿਵਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਡਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਘਿਉ ਵਾਲੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਗੋਧਨ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ। ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਪ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਅੰਡ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਇੰਦਰ ਦਸਯੂਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਣਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰੇ ਅਤੇ ਨੈਵੇਦ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜੀਵਨ ਲਈ ਆਹੂਤੀ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜ ਰੋਗ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰੋਗ ਨੇ ਜਕੜ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਉਸਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ। ਚਾਹੇ ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਦ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਵੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਉਸਨੂੰ ਨਾਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸੋ ਸਾਲ ਤੱਕ ਜੀਵੇ। ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਆਹੂਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਉਸਨੂੰ ਪਤਝੜ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸੋ ਪਤਝੜ, ਸੋ ਸਰਦੀਆਂ, ਸੋ ਬਸੰਤ ਜੀਵੇ। ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸੌ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਆਹੂਤੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਲਦ ਵਾਲ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੌਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਨਾ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਉ। ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤਾ ਕਿ ਹੋਰ ਮੌਤਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਬੁਢਾਪਾ ਉਸਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਨੇ ਜਨਮ ਵੇਲੇ ਉਸਨੂੰ ਜਕੜਿਆ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਸੱਚ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਘਿਉ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਨਾਇਕ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਰਹਿਤ, ਇੱਕਠੇ ਵੱਸਣ। ਉਹ ਘਰ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਘੋੜਿਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ, ਤਾਕਤ, ਘਿਉ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉੱਠੋ। ਘਰ ਚੌੜੀ ਛਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਛੜਾ, ਮੁੰਡਾ, ਅਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਇਸ ਘਰ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਮਰੁਤ ਇਸ ਉੱਤੇ ਘਿਉ ਛਿੜਕਣ। ਭਗਾ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੇਤੀ ਵਧਾਏ। ਘਰ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਸਰਾ ਅਤੇ ਨਰਮ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇਵੇ। ਘਰ ਦੇ ਬੰਸ ਦੇ ਖੰਭ ਨੂੰ ਸੱਚ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੋ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਨਾਇਕਾਂ ਸਮੇਤ ਵੱਸਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ, ਬਛੜਾ, ਜੀਉਂਦੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਲੱਸੀ ਵਾਲਾ ਘੜਾ, ਦਹੀਂ ਵਾਲਾ ਪਾਤਰ, ਹੋਰ ਭਾਂਡਿਆਂ ਸਮੇਤ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਘਰਵਾਲੀ, ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਘੜਾ, ਘਿਉ ਦੀ ਧਾਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਾਂਡੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਪੂਰਨ ਯਜ੍ਯ ਅਤੇ ਆਹੂਤੀ ਇਸ ਘਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ। ਉਹ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਰੋਗ ਨਾਸਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਰ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਰੁਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਪਾਣੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਗਦੀਆਂ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਲਈ ਸੀਮਾਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਪਾਣੀ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮਹਾਨ ਹੈ,' ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ, ਘਿਉ ਵਾਂਗ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੀਖਾ ਸਾਰ, ਜੋ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਆਸ ਅਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਇਹ ਰੂਹ, ਉਹ ਸੱਚ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜ੍ਯ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਗੋਸ਼ਾਲਾ, ਵਧੀਆ ਨਿਵਾਸ, ਧਨ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ। ਨਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਰਯਮਨ, ਪੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਧਨ ਦਾ ਜੇਤੂ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਵਧਾਏ। ਗਾਂਵਾਂ ਨਿਰਭਉ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਥੇ, ਗਾਂਵਾਂ ਸ਼ਰੀ-ਸ਼ਾਕਾ ਬੂਟੀ ਵਾਂਗ ਵਧਣ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਣ, ਅਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਰੀ-ਸ਼ਾਕਾ ਬੂਟੀ ਵਾਂਗ ਵਧੇ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਤੇ ਸਦਾ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਪੂਜਾ, ਅਰਦਾਸ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਰਾਤ, ਸਾਲ, ਮੌਸਮ, ਘਰ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੀਵਨ, ਧਨ, ਪੋਸ਼ਣ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਧਦੀ ਰਹੇ।