ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਰਥ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਭਜਨਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗੁਣਾ ਅਨਾਜ ਤੇ ਧਨ ਦੇਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ। ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਿਤਰੋ—ਚਾਹੇ ਥੱਲੇ, ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਉਹ ਸਿਆਣੇ ਪਿਤਰ ਵੇਖੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪਗ ਵੇਖੇ ਹਨ; ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਸੋਮ ਪੀ ਕੇ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਉਣ। ਅੱਜ ਸਾਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਹੋਵੇ—ਪੁਰਾਣੇ, ਨਵੇਂ, ਜਿਹੜੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਮਾਤਲੀ ਕਾਵ੍ਯਾਂ ਨਾਲ, ਯਮ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਰਿਕਵਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਪਿਤਰ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ। ਇਹ ਸੋਮ ਰਸ ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ਹਿਦ ਵਰਗਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸੁਆਦਲਾ ਹੈ; ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਪੀਤਾ, ਉਹ ਇੰਦਰ, ਕਿਸੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਦੂਰ ਗਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਤੇ ਲੱਭੇ, ਉਸ ਯਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਵਿਵਸਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ। ਯਮ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਰਸਤਾ ਦੱਸਿਆ; ਇਹ ਚਰਾਗਾਹ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੰਮੇ, ਇਕੋ ਰਾਹ ਤੇ ਗਏ। ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਉੱਤੇ ਬੈਠੋ, ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਆਓ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ—ਇਹ ਸਵੀਕਾਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਦਿਓ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਸੱਜੇ ਘੁੱਟ ਨੂੰ ਮੋੜ ਕੇ, ਇਹ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਪਿਤਰ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਗਲਤੀ ਲਈ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਾ ਹੋਣ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਵਰ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਇਕਠਾ ਹੋਇਆ। ਯਮ ਦੀ ਮਾਂ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲੋ; ਉੱਥੇ ਯਮ ਅਤੇ ਵਰੁਣ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਮਿਲਣਗੇ। ਜਾਵੋ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਖਰ ਜਾਓ; ਸਾਡੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ। ਦਿਨ, ਪਾਣੀ, ਰਾਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਯਮ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੇਨੂੰ ਚਮਕ ਨਾਲ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਜਲਾਲ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਤੇ ਲਿਆ। ਅਸੀਂ ਤੇਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭੜਕਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਤੇ ਲਿਆ। ਅੰਗੀਰਸ, ਨਵਗਵ, ਅਥਰਵਣ, ਭ੍ਰਿਗੂ, ਸੋਮ-ਧਨ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੀ ਉੱਤੇ ਰਹੇ। ਯਮ, ਤੂੰ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਨਾਲ ਆ, ਇੱਥੇ ਬਹੁ-ਰੂਪੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਕਰ। ਮੈਂ ਵਿਵਸਵਤ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ; ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਤੇ ਆ ਕੇ ਬੈਠ। ਹੇ ਯਮ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਹ ਤੇ ਨਾ ਚੜ੍ਹ, ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ; ਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਭਜਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ, ਇਸ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਉਥੋਂ ਉਹ ਉੱਪਰ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਅੰਗੀਰਸ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਯਮ ਲਈ ਸੋਮ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਲਈ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅੱਗੀ, ਦੂਤ ਬਣ ਕੇ, ਯਮ ਨੂੰ ਯਜਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਯਮ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਭੇਟ ਦਿਉ, ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਓ। ਇਹ ਪੂਰਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਹੈ। ਯਮ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਘਿਉ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿਉ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ, ਜੀਵਤ ਰਹਿਣ ਲਈ। ਹੇ ਅੱਗ, ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜ, ਨਾ ਜਲਾਅ, ਨਾ ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਜਦ ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਪਕਾ ਲਵੇਂ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜ। ਜਦ ਤੂੰ ਪਕਾ ਲਵੇਂ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ; ਜੇ ਉਹ ਅਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਕਦਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸੋਮ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ, ਛੇ ਵੱਡੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਮਹਾਨ ਬਣਦਾ; ਸਾਰੇ ਛੰਦ—ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ, ਗਾਇਤਰੀ—ਯਮ ਨੂੰ ਭੇਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵੱਲ, ਸਾਹ ਨੂੰ ਹਵਾ ਵੱਲ, ਧਰਤੀ-ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜਾ; ਜਾਂ ਜੇ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ, ਜਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਰਹਿ। ਜੋ ਅਜੰਮਿਆ ਭਾਗ ਹੈ, ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ; ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਤਪ ਕਰ, ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਉਸ ਲਈ ਜਗੇ, ਤੇਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਸ ਲਈ ਚਮਕੇ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਆਪਣੇ ਮੰਗਲ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੇਰੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਰਾਹੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਣ; ਮੰਗਲ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਹੇ ਅੱਗ, ਜਿਸਨੂੰ ਹਵਨ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਾ; ਜਿਹੜਾ ਬਚ ਗਿਆ, ਉਹ ਜੀਵਨ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਮਿਲ ਕੇ ਰਹੇ। ਯਮ ਦੇ ਦੋ ਕੁੱਤਿਆਂ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਰਮੇਯਾਂ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਜਾ, ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਤੇ; ਫਿਰ ਪਿਤਰਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ, ਜੋ ਯਮ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਹੇ ਯਮ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਖੇ, ਜੋ ਰਾਹ ਤੇ ਬੈਠੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਸੁਖ ਤੇ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦੇ। ਚੌੜੀ ਨੱਕ, ਭੇਟ ਨੂੰ ਤਿਆਰ, ਅੰਜੀਰ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਉਣ, ਚੰਗਾ ਜੀਵਨ ਦੇਣ। ਕੁਝ ਲਈ ਸੋਮ, ਕੁਝ ਲਈ ਘਿਉ, ਕੁਝ ਲਈ ਸ਼ਹਿਦ ਭੇਟ ਹੈ; ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਖੀ, ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਵਧੇ; ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਪਸਵੀ, ਤਪ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਵੀ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਅਜੇਤ, ਤਪ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਵੀ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੜੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਰੀਰ ਛੱਡਿਆ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ ਕੀਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਵੀ ਜਾਵੇ। ਹਜ਼ਾਰ-ਰਖਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ, ਜੋ ਤਪ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਵੀ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਧਰਤੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਰਮ, ਅਡੋਲ, ਵਿਸਥਾਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੇ, ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਰਨ ਤੇ ਸੁਖ ਦੇ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ, ਵਿਸਥਾਰ ਵਾਲੇ ਅੰਗਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਸੁਟ, ਜੋ ਭੇਟਾਂ ਤੂੰ ਜੀਵਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਰਸ ਬਣਣ।