ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਸਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਗਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਇਥੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਜਦੋਂ ਆਸਮਾਨੀ ਘੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਦੁਹਦੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਉਸਦੇ ਯਜਨ-ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੀਛ ਲੈਂਦੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਮਾਝੀ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਾ ਸਦਾ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਕਈ ਵਾਰ, ਮਨ ਵਿਚ ਉਠਦਾ ਹੈ—ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ? ਉਹ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗਾ? ਅਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ, ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ? ਇੱਥੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਵੀ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਸਤੁਤੀ ਜਾਂਦੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਸ਼ਕਤੀ ਅਜੇ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦ-ਮਨਸਾ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੋ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਮੱਤ ਨਾਲ ਯਮ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅਗਨਿ ਉਸਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਉਸਨੂੰ ਭਟਕਣ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਦੇਵਤਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਨੀਵੀਂ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਇੱਥੇ ਮਿਤ੍ਰਾ, ਆਰਯਮਨ, ਸਵਿਤਾ, ਤੇ ਵਰੁਣਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਵਜੋਂ ਬੋਲਣ। ਦੋਸਤੋ, ਆਓ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੀਏ, ਜੋ ਵਜਰ-ਧਾਰੀ ਹੈ; ਆਓ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਵੀਰਵਾਨ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੀਏ। ਇੰਦਰ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਵਧ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਸਦਾ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਹਲ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ; ਆਓ ਵੱਡੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਹਿਣ; ਮਿਤ੍ਰਾ, ਵਰੁਣਾ, ਤੇ ਅਗਨਿ ਜੋੜ ਕੇ, ਜੰਗਲ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਪਤ ਤਾਪ ਨਾ ਪੈਣ। ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਗਹਿਰੀ ਜੜੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਭਯਾਨਕ ਤੇ ਮਹਾ-ਵਜਰਧਾਰੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ; ਰੁਦ੍ਰਾ, ਤੂੰ ਸਤੁਤੀ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਰ; ਤੇਰਾ ਸੈਨਿਕ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧ ਕਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਗਤ ਸਾਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ; ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸਾਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ; ਸਾਰਸਵਤੀ ਭਗਤ ਨੂੰ ਇੱਛਤ ਵਰ ਦਵੇ। ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖ ਵੀ ਸਾਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦੇ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਨਿਰਦੋਸ਼ਾ, ਸਾਨੂੰ ਅਨਾਜ ਦਵੇ। ਸਾਰਸਵਤੀ, ਜੋ ਰਥ 'ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਹਿਮਨਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ, ਇੱਥੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਅਨਾਜ ਤੇ ਧਨ ਦਵੇ। ਤਲ, ਉੱਚ, ਤੇ ਮੱਧ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖ, ਸੋਮਾ-ਸੇਵਕ, ਉਠ ਖੜੇ ਹੋਣ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਸੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਤੇ ਚੱਲਿਆ—ਉਹ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖ ਯਜਨ 'ਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ; ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪੀਂਦੇ—ਉਹ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣ। ਅੱਜ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਪੁਰਾਣੇ, ਨਵੇਂ, ਜੋ ਵਿਦਾ ਹੋ ਚੁੱਕੇ; ਜਿਹੜੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਜਾਂ ਭਰੀ ਹੋਈ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ। ਮਾਤਲੀ ਕਾਵਿਆਂ ਨਾਲ, ਯਮ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਰਿਕਵਾਂ ਨਾਲ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਬਣੇ—ਉਹ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖ ਯਜਨ 'ਤੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇਹ ਰਸ ਸਚਮੁਚ ਮਿੱਠਾ, ਇਹ ਸ਼ਹਦ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਇਹ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਜਿਹੜਾ ਇੰਦਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੀ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇਤ ਹੁੰਦਾ। ਜੋ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੂਰੀਆਂ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਕਈ ਰਸਤੇ ਲੱਭੇ; ਯਮ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਹਵਨ ਦੇ ਕੇ ਸਤ्कार ਕਰੋ। ਯਮ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਲੱਭਿਆ; ਇਹ ਚਰਾਗਾਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾਂਦੀ; ਜਿੱਥੇ ਸਾਡੇ ਪੂਰਵਜ ਵਿਦਾ ਹੋਏ, ਉਹੀ ਰਸਤੇ, ਉਹੀ ਧਰਮ ਦੇ ਜਨਮ। ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਨੇੜੇ ਆਓ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਭੋਗ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਓ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਿਹਤ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ਤਾ ਦੋ। ਸੱਜੇ ਘੁੱਟ ਨੂੰ ਮੋੜ ਕੇ ਬੈਠੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਾਡਾ ਭੋਗ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਣ, ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖੀ ਗਲਤੀ ਕਰੀ ਹੋਵੇ। ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਯਮ ਦੀ ਮਾਂ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਗਲਵਕੜ ਹੋ ਕੇ ਲੁਕ ਗਈ। ਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਰਸਤਿਆਂ 'ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਚੱਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਵਿਦਾ ਹੋਏ। ਉੱਥੇ ਤੂੰ ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖੇਗਾ। ਚਲ, ਹਟ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ 'ਚ ਫੈਲ; ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਉਸ ਲਈ ਬਣਾਇਆ। ਦਿਨਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਤੇ ਰਾਤਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਯਮ ਉਸ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਰਾਹ ਦਿੰਦਾ। ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਊਂਦੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਂਦੇ; ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ, ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਤੇ ਲਿਆ। ਤਪ-ਤਪਾ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਜਗਾਊਂਦੇ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭੜਕਾਉਂਦੇ; ਚਮਕਦਾਰ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਤੇ ਲਿਆ। ਅੰਗੀਰਸ, ਨਵਾਗਵ, ਅਥਰਵਣ, ਭਰਿਗੁ, ਸੋਮਾ-ਧਾਰੀ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖ—ਸਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਮੱਤ ਤੇ ਦਇਆ ਮਿਲੇ। ਯਮ, ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਕਰ; ਵਿਵਸਵਤ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ; ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ 'ਤੇ ਬੈਠ। ਯਮ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ 'ਤੇ ਨਾ ਚੜ; ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ। ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹਿਮਨਾਂ ਲਿਆਉਣ; ਇਸ ਭੋਗ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਕਰ। ਇਥੋਂ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਚਲੇ; ਜਿੱਤੂਆਂ ਵਾਂਗ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ, ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਪੁੱਜ ਗਏ। ਯਮ ਲਈ, ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ; ਯਮ ਲਈ ਭੋਗ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਯਮ ਨੂੰ ਯਜਨ ਜਾਂਦਾ, ਅਗਨਿ ਰੂਪ ਦੂਤ ਵਜੋਂ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ। ਯਮ ਨੂੰ, ਮਿੱਠਾ, ਸ਼ਹਦ ਵਾਲਾ ਭੋਗ ਦਿਓ, ਤੇ ਸਤਕਾਰ ਕਰੋ। ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ, ਤੇ ਰਸਤੇ ਲੱਭਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਯਮ, ਰਾਜਾ, ਨੂੰ ਘੀ ਤੇ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਭੋਗ ਦਿਓ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਤਾਂ ਵਿਚ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ, ਜੀਵਨ ਲਈ। ਅਗਨਿ, ਉਸਨੂੰ ਸਾੜ ਨਾ ਦੇ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਨਾ ਸਾੜ, ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨਾ ਖਾ। ਜਦ ਤੂੰ ਪਕਾ ਲਵੇਂ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤਦ ਉਸਨੂੰ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜ। ਜਦ ਤੂੰ ਪਕਾ ਲਵੇਂ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਉਸਨੂੰ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ। ਜੇ ਉਹ ਅਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ। ਤਿੰਨ ਕਦਰੂਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ; ਛੇ ਵੱਡੇ ਪਾਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਇਹ ਮਹਾਨ; ਸਾਰੇ ਛੰਦ—ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ, ਗਾਯਤਰੀ—ਯਮ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ। ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਸੂਰਜ 'ਤੇ ਜਾ, ਸਾਹ ਨਾਲ ਹਵਾ 'ਤੇ; ਧਰਮ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਾ; ਜਾਂ, ਜੇ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਪਾਣੀ 'ਚ ਜਾ; ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿ। ਅਜਨਮਾ ਹਿੱਸਾ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਤਪਸਿਆ ਕਰ; ਤੇਰੀ ਅੱਗ ਉਸ ਲਈ ਜਗੇ, ਤੇਰੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਉਸ ਲਈ ਚਮਕੇ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਆਪਣੇ ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਧਰਮ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਲਿਆ। ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੇਰੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲਪਟਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਮੱਧ-ਖੇਤਰ ਭਰਦਾ, ਉਹ ਵਿਦਾ ਹੋਏ ਨੂੰ ਪੀਛ ਲੈਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਮੰਗਲਮਈ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਅਗਨਿ, ਭੋਗ ਪਾ ਕੇ, ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਾਂ ਨੂੰ ਫਿਰ ਲਿਆ; ਜੋ ਭੋਗ ਨਾਲ ਚਲਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਲਿਆ; ਬਾਕੀ, ਜੀਵਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨ, ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖ, ਦੇਵਤਾ, ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ, ਸਦਾ ਵਹਿ ਰਹੀ।