ਅਗਨੀ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਉਹਨਾਂ ਜਿਵੇਂ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਜੌ ਪੂਜਾ ਸਮੇਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਅਗਨੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਇਨਾਮ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਪਹੁੰਚ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੁਭਾਗ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ ਤੇ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਸਮ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਹੈ। ਤਾਕਤਵਾਨ ਅਗਨੀ ਹਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਚੇਤਨਾ ਕੰਬਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਰਣਧਾਰੀ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨੀ, ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਆਸਨ ਤੇ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣ। ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋੜ। ਸਾਨੂੰ ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ—ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ—ਨਾਲ ਮਿਲਾ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਇਹ ਸਭਾ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਅਗਨੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਪੂਜਨਯੋਗ ਅਤੇ ਆਦਰਨੀਯ ਹੈ; ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਤੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਸਵੈ-ਸੰਭਾਲਕ, ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ। ਅਗਨੀ ਸਭ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ, ਸਵੇਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ ਤੇ ਆਸਮਾਨ-ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਿਆ। ਅਗਨੀ ਨੇ ਸਭ ਸਵੇਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ, ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਫੈਲਾਈਆਂ ਤੇ ਆਸਮਾਨ-ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ, ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁਰੋਹਿਤ ਵਾਂਗ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਾਣ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਗਿਆਨੀ। ਧੂੰਏਂ ਵਾਲਾ, ਜਲਦਾ, ਚਮਕਦਾ, ਮਿੱਠਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪੁਰੋਹਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ। ਮੈਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਹੇ ਪਾਣੀ, ਤੇਲ ਲਗਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੂੰ ਸੁਣ। ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੋਹਾਂ ਲੋਕਾਂ, ਮੇਰੀ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਿਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਲੱਭਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ ਇੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਤਾਜ਼ਗੀ ਦੇਣ। ਉਹ ਅਮਰਤਾ, ਹੇ ਗਾਵਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾਲਦੀ ਹੈਂ। ਜਦ ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਘਿਉ ਦੋਹਦੀ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇਰੀ ਯਜੁਸਵਾਣੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ ਸਾਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ, ਕਦੋਂ ਉਹ ਆਵੇਗਾ? ਅਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਕੌਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ? ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਮਿਤ੍ਰਾ ਵੀ, ਯਜੁਮਾਨ ਬਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਸਤੁਤੀ ਜਾਂਦੀ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਜੇਹੜਾ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ, ਜੋ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜੋ ਯਮ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਤੁਰੰਤ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਉਹ ਵਿਗਾੜ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਸਦਾ ਚਲਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਨਿਭ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਮਿਤ੍ਰਾ, ਅਰਯਮਨ, ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਬੋਲਣ। ਹੇ ਮਿੱਤਰੋ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੀਏ, ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਲਈ; ਆਓ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤੀ ਕਰੀਏ। ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਨਾਸਕ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ; ਦਾਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਦਾਨੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ। ਹਲ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦਾ; ਵੱਡੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਇੱਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਗਣ; ਮਿਤ੍ਰਾ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਅਗਨੀ, ਇਕੱਠੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਤਾਪ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਨ ਸਾੜਣ। ਉਸ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਡੂੰਘੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਭਿਆਨਕ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤੀ ਕਰੋ; ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ ਭਗਤ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ; ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਸਾਨੂੰ ਨਾ। ਭਗਤ ਸ੍ਰਵਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਯੱਗ ਤੇ, ਜਤਨ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰਵਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸ੍ਰਵਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਸ੍ਰਵਤੀ ਭਗਤ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਦੇਵੇ। ਪਿਤਰ ਸ੍ਰਵਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਯੱਗ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਪਵਿੱਤਰ ਕੂਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਸਾਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇ। ਹੇ ਸ੍ਰਵਤੀ, ਜੋ ਰਥ ਤੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਹੜੀ ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਇੱਥੇ ਭਗਤ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਭੋਜਨ ਤੇ ਧਨ ਦੇ। ਹੇ ਥੱਲੇ, ਉੱਤੇ, ਵਿਚਲੇ ਪਿਤਰੋ, ਸੋਮਾ-ਪਾਨੀਏ, ਉਠੋ; ਜੋ ਜਿੰਦ ਨਾਲ ਗਏ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਸੱਚ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ—ਉਹ ਪਿਤਰ ਭੇਟ ਸਮੇਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਸਿਆਣੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਉਸਦੀ ਚਾਲ ਬਾਰੇ ਜਾਣਿਆ ਹੈ; ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕੂਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਪੀਂਦੇ ਹਨ—ਉਹ ਪਿਤਰ ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੌਕ ਨਾਲ ਆਉਣ। ਅੱਜ ਪਿਛਲੇ, ਅੱਗੇ, ਜਾਂ ਚਲੇ ਗਏ, ਸਾਰੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਭੀੜ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਮਾਤਲੀ ਕਾਵਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਯਮ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਰਿਕਵਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਦੇਵਤਾ ਹਨ—ਉਹ ਪਿਤਰ ਭੇਟ ਸਮੇਂ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਇਹ ਸ਼ਹਦ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਇਹ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਇਹ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਤੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਪੀ ਲਿਆ, ਉਹ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਦੂਰ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਦੂਰੀਆਂ ਪਾਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਰਾਹ ਲੱਭਦਾ ਹੈ; ਯਮ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਹਉਮੈ ਭੇਟ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ। ਯਮ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰਸਤਾ ਲੱਭਿਆ; ਇਹ ਚਰਾਗਾਹ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਜਿਥੇ ਸਾਡੇ ਪੂਰਖੇ, ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹੀ ਰਸਤਾ, ਉਹੀ ਧਰਮ ਨਾਲ। ਹੇ ਪਿਤਰੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਕੂਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਓ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ—ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਆਓ, ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਿਹਤ ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤਤਾ ਦਿਓ। ਸੱਜੇ ਘੁੱਟ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ; ਪਿਤਰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਮਾਨਵਿਕ ਗਲਤੀ ਕਰ ਬੈਠੇ ਹਾਂ। ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਵਰ ਬਣਾਇਆ; ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਯਮ ਦੀ ਮਾਂ, ਜਦ ਪਤੀ ਵਿਵਸਵਤ ਨੇ ਜੱਫੀ ਪਾਈ, ਵੱਡਿਆਈ ਵਿੱਚ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਲੁਕ ਗਈ। ਤੂੰ ਚਲ, ਚਲ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰੇ ਪੂਰਖੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਤੂੰ ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਦੋਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਚਲ, ਦੂਰ ਹੋ, ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਿਖਰ ਜਾ; ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਇਹ ਜਗਤ ਉਸਦੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ। ਦਿਨਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਰਾਤਾਂ ਨਾਲ, ਯਮ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਥਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਮਕ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਚਮਕ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਭੜਕਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਭੇਟ ਤੇ, ਯੱਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਜਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਭੜਕਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਚਮਕਦਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਭੇਟ ਤੇ, ਯੱਗ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਲਿਆ। ਅੰਗੀਰਸ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ, ਨਵਗਵ, ਅਥਰਵਣ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਸੋਮਾ-ਧਾਰੀ—ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਦਇਆ ਭਾਵਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਯਮ, ਤੂੰ ਯੋਗ ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ, ਬਹੁ ਰੂਪ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਮੈਂ ਵਿਵਸਵਤ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੂਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠ। ਯਮ, ਤੂੰ ਇਸ ਕੂਸ਼ ਉੱਤੇ ਨਾ ਚੜ੍ਹ, ਪਰ ਅੰਗੀਰਸ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰਚੀਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ; ਇਸ ਭੇਟ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ। ਇਥੋਂ ਉਹ ਉੱਠ ਗਏ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਉੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਜਿੱਤੂ ਵਾਂਗ, ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ, ਅੰਗੀਰਸ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਯੱਗ, ਅਰਦਾਸ, ਪਿਤਰਾਂ, ਅਗਨੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਦਾ ਲਈ ਜਾਰੀ ਰਹੇ।