ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਚਨ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਇਕਸਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ, ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਾਬੂ ਹੇਠ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਰਸਤਾ ਮੇਰੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਫੋਲੋ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਖੇਤੀ ਦੀ ਹਲ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਫਾਲ ਦੇ ਪਿਤਾ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਜਲ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਓ। ਜਿਹੜੇ ਬੋਝ ਨਹੀਂ ਸਹਿ ਸਕਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਵ ਨੇ ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਸੁੱਕੀ ਟਾਹਣੀ ਨੂੰ ਫਲਦਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਦੀ ਥਣ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਖ਼ਰਗਲਾ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਨਰਮੰਦ ਲੋਕ ਸ਼੍ਰਾਵਸਯੁ, ਸ਼ੁਸ਼ਮਾ, ਕਾਬਵਾ ਅਤੇ ਵਧਰੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਣ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਾਵਸਯੁ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ, ਬੰਧੁਰਾ ਅਤੇ ਕਾਬਵਾ ਬਾਂਦਰ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਜੋ ਗੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਸਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਕਾਬਵਾ ਨੂੰ ਗੰਦਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਥ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਪਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੋਗੇ। ਸੌ ਵਿਕੰਧਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਰਤਨ ਹੋ, ਵਿਕੰਧਾ ਨੂੰ ਗੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਇਕ ਰਾਤ ਸੀ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਗੀ, ਉਹ ਯਮ ਦੀ ਗਾਂ ਬਣੀ; ਉਹ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਵਾਫ਼ਾਦਾਰੀ ਦੇਵੇ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਤ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਆਉਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ, ਸਾਲ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੀਂ ਸਾਲ ਦੀ ਰਾਤ ਵਾਂਗ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੇ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਸੰਤਾਨ, ਧਨ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ। ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸਵੇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਆਹਤਾ ਜਿੱਤ ਗਈ, ਨੌ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ। ਜੰਗਲ ਦੇ ਪਥਰ, ਧੁਨੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਾਲ ਲਈ ਹਵਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਈਏ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜ਼ੇ ਜਾਈਏ। ਇਡਾ ਦੇ ਘੀ ਵਾਲੇ ਆਸਨ ਵਿੱਚ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਇਹ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਸੱਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵਾਧੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਤ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ; ਭਰੀ ਹੋਈ ਚਮਚੀ ਤੋਂ ਉਛਲ, ਦੁਬਾਰਾ ਭਰਪੂਰ ਚਮਚੀ ਤੋਂ ਉਛਲ; ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ। ਇਹ ਸਾਲ ਆ ਗਿਆ, ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਧਨ-ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ। ਮੈਂ ਰੁਤਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮਹੀਨਿਆਂ, ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ। ਰੁਤਾਂ, ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਹੀਨਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ; ਪਾਲਣਹਾਰ, ਵਿਵਸਥਾਪਕ, ਖੁਸ਼ਹਾਲਤਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਡਾ ਨਾਲ, ਘੀ ਵਾਲੀ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਧਨ-ਧਾਣੇ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੀਏ। ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਤਪਕੇ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅੰਕੁਰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਸਦੇ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਉਹ ਦੱਸਯੂਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣਿਆ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਧੀ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ। ਫਿਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਈ ਹਵਨ ਨਾਲ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਅਤੇ ਰਾਜਸੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੇਕਰ ਪਕੜ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਪਕੜ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਇਸਨੂੰ ਛੁਡਾ ਦੇਣ। ਚਾਹੇ ਇਸਦੀ ਜਿੰਦ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਜੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਹ ਦੂਰ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਨਾਸ ਦੇ ਗੋਦ ਤੋਂ, ਛੁਹਾਏ ਬਿਨਾਂ, ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਲਈ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ। ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਸੌ ਤਾਕਤਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਹਵਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਇਸਨੂੰ ਪਤਝੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਾ ਕੇ, ਸਾਰੀ ਬਿਪਤਾ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਜੀਵੀਂ, ਤਾਕਤਵਰ ਬਣ; ਸੌ ਜੜੇ, ਸੌ ਬਸੰਤ। ਇੰਦਰ, ਅਗਨੀ, ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸੌ-ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਹਵਨ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਉਣ। ਹੇ ਸਾਹਾਂ, ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਬਲਦ ਥਾਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਮੌਤਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸੌ ਹੋਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਹੇ ਸਾਹਾਂ, ਦੂਰ ਨਾ ਜਾਓ; ਇਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਵਾਨੀ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਲੈ ਆਓ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਧਾਪੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ, ਵਧਾਪੇ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਸ਼ੁਭ ਵਧਾਪਾ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਚਲੇ, ਹੋਰ ਮੌਤਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਵਧਾਪਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੀ ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਜਨਮ ਤੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆਈ ਸੀ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਸਚਾਈ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਇਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਘੀ ਵਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਘਰ, ਸਾਰੇ ਨਾਇਕ, ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅਨਹੋਣੀ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹਿਣ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਣ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਹੇ ਘਰ, ਘੋੜਿਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ, ਮਿੱਠੀ ਗੱਲਾਂ, ਤਾਕਤ, ਘੀ ਅਤੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ; ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਉੱਠ। ਤੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਘਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਓਟ ਅਤੇ ਸੁੱਚੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ। ਬਛੜਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ, ਮੁੰਡਾ ਆਵੇ, ਗਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਉਣ। ਸਾਵਿਤ੍ਰ, ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਇਸ ਘਰ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ; ਮਾਰੁਤ ਇਸ ਉੱਤੇ ਘੀ ਛਿੜਕਣ; ਭਗਾ, ਸਾਡਾ ਰਾਜਾ, ਸਾਡੀ ਖੇਤੀ ਵਧਾਏ। ਮਨ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਸਰਾ, ਮਿੱਠੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਈ, ਕੁਸ਼ ਪਹਿਨੀ, ਦਯਾਲੂ, ਰਾਗ-ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨ ਦੇ। ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਾਂਸ, ਖੰਭ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਚਮਕਦਾਰ ਬਣ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ; ਜੋ ਆਉਣ, ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਕਰ ਸਕਣ; ਹੇ ਘਰ, ਅਸੀਂ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਵੀਂ, ਸਾਰੇ ਨਾਇਕਾਂ ਸਮੇਤ। ਇਥੇ ਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ, ਬਛੜਾ, ਜੀਉਂਦੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਥੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹਾਂਡੀ, ਦਹੀਂ ਦੀ ਹਾਂਡੀ, ਹੋਰ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਇਸਤਰੀ, ਇਹ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹਾਂਡੀ, ਘੀ ਦੀ ਧਾਰ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਲਿਆ; ਇਹ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਮਿਲਾ; ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਹਵਨ ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਣੀਆਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਹਨ, ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ; ਮੈਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨਾਲ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਧੁਨੀ ਕਰਦੀਆਂ, ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚੀਆਂ, ਤਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਰਿਆ ਕਿਹਾ ਗਿਆ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਹੇ ਧਾਰਾਵਾਂ। ਜਦੋਂ ਵਰੁਣ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹੀ, ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਪਾਣੀਓ; ਇਸ ਲਈ, ਪਾਣੀਓ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਹਿਣੀ ਹੋ।