ਆਓ, ਅਸੀਂ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਉਹ ਕੁਝ ਵੰਡ ਦਈਏ ਜੋ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਵੰਡ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਨਜ਼ਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਹੜਾ ਮੰਦਾ ਸੁਪਨਾ ਵਾਪਰਿਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਵੰਸ਼ਜ ਲਈ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਜਾਗਦੇ ਜਾਂ ਸੁੱਤੇ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜਾਂ ਪਿਛਲੀ ਰਾਤ ਕੀਤੀ ਕੋਈ ਭੀ ਗਲਤੀ ਜਾਂ ਹਾਨੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਰ ਬੈਠਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਘਨ ਆਵੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ। ਜੇ ਉਹ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਨਾ ਰਹੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਸ਼ ਛੁੱਟ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਸਾਡੀ ਹੈ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਮੌਤ ਸਾਡੀ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਸਾਡੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਗਿਆਨ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਸਵਰਗ ਸਾਡਾ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਸਾਡੀ ਹੈ, ਪਸ਼ੂ ਸਾਡੇ ਹਨ, ਸੰਤਾਨ ਸਾਡੀ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਸਾਡੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੰਸ਼ਜ, ਇਸ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਨਾਂ ਛੁਟੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਦੁਹਰਾਉਂਦੇ ਹਾਂ—ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਮੌਤ, ਤਾਕਤ, ਗਿਆਨ, ਸਵਰਗ, ਯਜਨਾ, ਪਸ਼ੂ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਸਾਡੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਨਾ ਛੁਟੇ। ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਅਸਮ੍ਰਿਧੀ, ਹਾਰ, ਦੇਵਪੁੱਤਰਾਂ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਰਿਸ਼ਿਓਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਅੰਗੀਰਸ, ਅਥਰਵਣ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵਾਂ, ਰੁੱਤਾਂ, ਮਾਸਾਂ, ਪੱਖਾਂ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਦਿਨ, ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ, ਇੰਦਰ-ਅਗਨੀ, ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹੇ। ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਸਮ੍ਰਿਧੀ, ਚਮਕ, ਗਿਆਨ, ਸਵਰਗ, ਯਜਨਾ, ਪਸ਼ੂ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਸਾਡੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੰਸ਼ਜ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਅੰਗੀਰਸ, ਅਥਰਵਣ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵਾਂ, ਰੁੱਤਾਂ, ਮਾਸਾਂ, ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ, ਇੰਦਰ-ਅਗਨੀ, ਮਿਤ੍ਰ-ਵਰੁਣ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਛੁਟੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ, ਉਤਸ਼ਾਹ, ਸਮ੍ਰਿਧੀ, ਚਮਕ, ਗਿਆਨ, ਸਵਰਗ, ਯਜਨਾ, ਪਸ਼ੂ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਸ਼ੂਰਾ ਸਾਡੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ—ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਸਾਡਾ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੀ ਹਰ ਲੜਾਈ ਅਤੇ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਅਗਨੀ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਪੂਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: “ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਾ ਡਿੱਗੀਂ।” ਅਸੀਂ ਸਵਰਗ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਜੋਤਿ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ। ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਧਨ ਜਿੱਤਾਂ, ਮੈਂ ਧਨਵਾਨ ਹੋਵਾਂ, ਧਨ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਿੱਤਰ! ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ। ਕਈ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕ ਪੁਲ ਵਾਂਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰੇ।