ਇੱਕ ਦਿਨ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਮਿੱਠੜਾ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲ ਸਕੇ। ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸ ਲਈ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਵੇ। ਭਗਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ—ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲੀਆਂ ਸੁਣੇ, ਸ਼ੁਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਸੁਣੇ। ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਚੰਗੀ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥ ਨਾ ਛੱਡੇ; ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਉਡਣ ਵਾਲੇ ਬਾਜ਼ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਨਜ਼ਰ ਉਸ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਭਗਤ ਨੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਯਜਨ-ਵੇਦਿਕ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਵੇਦਿਕ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ ਆਗੂ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਗੂ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਚੋਟ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਜਾਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚੇ। ਭਗਤ ਨੇ ਅੱਗੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਪਿਆਲੇ ਅਤੇ ਚੌੜੇ ਪাত্র, ਸਹਾਇਕ ਅਤੇ ਸਹਾਰਾ ਉਸ ਤੋਂ ਖੋ ਨ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਨਮੀ ਵਾਲਾ ਪੱਥਰ, ਨਮੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਖੋ ਨ ਜਾਵੇ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਵਿਹਲੇਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਚਰਾਗਾਹ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਗਤ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੀ ਨਾਭਿ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਾਭਿ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਮਰ ਆਸਨ, ਪਾਤਰ, ਅਤੇ ਮਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾ ਛੱਡੇ; ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਸਾਹ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਨ ਜਾਵੇ। ਭਗਤ ਨੇ ਦਿਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸੂਰਜ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅੱਗ, ਵਾਤਾਵਰਨ ਲਈ ਵਾਯੁ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਯਮ, ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੰਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਅਤੇ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਸਾਹ ਉਸ ਤੋਂ ਖੋ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਕਰਿਆ ਜਾਵੇ। ਭਗਤ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਕਿ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ, ਸਾਰੀਆਂ ਜਲ ਧਾਰਾਵਾਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਿਲੇ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਕਵਰੀ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ; ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣਾ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਣ; ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਅਤੇ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਸਾਹ, ਅਤੇ ਅੱਗੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਸ਼ਲ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਭਗਤ ਨੇ ਨੀਂਦ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਮੂਲ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਨੀਂਦ; ਤੂੰ ਯਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਕਰਤਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੌਤ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਨੀਂਦ ਨੂੰ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਨੀਂਦ ਨੂੰ ਨਿਰ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯਮ ਦਾ ਕਰਤਾ, ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਮੰਨ ਕੇ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਨੀਂਦ ਨੂੰ ਅਭੂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯਮ ਦਾ ਕਰਤਾ, ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਮੰਨ ਕੇ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਨੀਂਦ ਨੂੰ ਨਿਰਭੂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯਮ ਦਾ ਕਰਤਾ, ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਮੰਨ ਕੇ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਭਗਤ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਮੂਲ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਪਨਾ; ਤੂੰ ਹਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਯਮ ਦਾ ਕਰਤਾ, ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਯਮ ਦਾ ਕਰਤਾ, ਅੰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੌਤ ਮੰਨ ਕੇ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਅੱਜ, ਭਗਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਅਸੀਂ ਬੈਠ ਗਏ, ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ।" ਜਿਸ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਤੋਂ ਉਹ ਡਰਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਹੇਠਲਾ, ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਭੇਜਿਆ ਜਾਵੇ। ਉਸ਼ਾ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਵਾਣੀ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਸਹਿਮਤੀ ਹੋਵੇ। ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਵਾਣੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਿਚ ਸਹਿਮਤੀ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਮੰਦ-ਕਰਮ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਤੇਜ਼ ਬੋਲੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ। ਕੁੰਭਿਕਾ, ਦੁਸ਼ਿਕਾ, ਪਿਆਕਾ—ਇਹ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ, ਜਾਗਦੇ ਤੇ ਸੋਦੇ ਦੌਰਾਨ—ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ। ਝੂਠ ਦੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹ, ਮੂਰਖਾਂ ਦੀ ਮੰਨਤਾਂ, ਗਰੀਬਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਮੁੜ ਨਾ ਆਉਣ। ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਅੱਗੀ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ, ਜਿਵੇਂ ਭੇੜੀਆ ਲੰਗੜੇ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਕਾਬਲ ਨੂੰ। ਅੰਤ ਤੇ, ਭਗਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੰਦ-ਕਰਮ, ਨਾਸ, ਵਿਨਾਸ਼, ਹਾਰ, ਕੈਦ, ਹਨੇਰ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹਾਂ।" ਉਹ ਨੇ ਭਿਆਨਕ, ਕਰੜੇ ਦੇਵਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਦੇ ਜਬੜਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾ ਲਵੇ।" ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਉਸ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰੇ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਉਸ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰੇ।