ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਉਪਦੇਸ਼ਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਹਾਨ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੇ, “ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੋ ਜਾਵੇ!”—ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਇੱਛਿਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਇੱਛਿਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਜਲ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੋਵੇ, ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਮਿਹਮਾਨ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਖੁਦ ਉਸ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ, ਮੈਂ ਹਵਨ ਕਰਾਂ।” ਜੇ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਹੀ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਆਗਿਆ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਹਵਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਿਸ ਵਿਦਵਾਨ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਹਵਨ ਕਦੇ ਰੁਕਦੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਧਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਦਵਾਨ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਵਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਾ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਹਵਨ ਕਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਠਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਇਹ ਗਿਆਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਮਿਹਮਾਨ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਇੱਕ ਰਾਤ ਲਈ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖਦਾਈ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਦੂਜੀ ਰਾਤ ਲਈ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖਦਾਈ ਲੋਕ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜੀ ਰਾਤ ਲਈ ਰੱਖਣ ਤੇ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖਦਾਈ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਚੌਥੀ ਰਾਤ ਲਈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖਦਾਈ ਲੋਕ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਅਣਗਿਣਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਨੂੰ ਘਰ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਸੁਖਦਾਈ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਅਵ੍ਰਾਤਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਵ੍ਰਾਤਿਆਬ੍ਰੂ' ਹੈ, ਮਿਹਮਾਨ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਅੰਦਰ ਲੈ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਨਾ ਲੈ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ; ਮੈਂ ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹਾਂ, ਘੇਰਦਾ ਰਹਾਂਗਾ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ, ਉਸੇ ਦੇਵਤਾ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਉਹ ਹਵਾ ਦਾ ਜਥਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਮਨ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨ ਦੁਆਰਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਇੰਦ੍ਰ ਬਣ ਕੇ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਦੁਆਰਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਵਰਨ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਹਵਨ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਵਨ ਦੁਆਰਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਅਟਲ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਬਣ ਕੇ ਵਿਰਾਜ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਬਣ ਕੇ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੌਦੇ ਦੁਆਰਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ, ਯਮ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਸਵਧਾ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਧਾ ਦੁਆਰਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਅਗਨੀ ਬਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ, 'ਸਵਾਹਾ' ਦੀ ਧੁਨ ਉਚਾਰ ਕੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣਾਈ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, 'ਸਵਾਹਾ' ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਬਣ ਕੇ ਉਪਰਲੀ ਦਿਸਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ, 'ਵਸ਼ਟ' ਦੀ ਧੁਨ ਉਚਾਰ ਕੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣਾਈ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, 'ਵਸ਼ਟ' ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਈਸ਼ਾਨ ਬਣ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ, 'ਮਨਯੁ' ਦੀ ਧੁਨ ਉਚਾਰ ਕੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣਾਈ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, 'ਮਨਯੁ' ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਬਣ ਕੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ, ਸਾਸ਼ ਉਚਾਰ ਕੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣਾਈ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਸਾਸ਼ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀਨ ਬਣ ਕੇ ਸਭ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ, ਬ੍ਰਹਮ ਉਚਾਰ ਕੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਣਾਈ; ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਤੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਦੇ ਸੱਤ ਪ੍ਰਾਣ, ਸੱਤ ਅਪਾਣ, ਸੱਤ ਵਿਆਣ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਾਣ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਊਰਧਵ' ਹੈ, ਅਗਨੀ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਪ੍ਰਾਣ 'ਪ੍ਰੌਢਾ' ਹੈ, ਜੋ ਆਦਿਤਿਆ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਪ੍ਰਾਣ 'ਅਭਿਊਢਾ' ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੈ।