ਜੋ ਇਹ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਸਦੇ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੁਰੁਖ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਰੁੱਖ, ਜੰਗਲੀ ਰੁੱਖ ਤੇ ਘਾਹ ਚਲ ਪਏ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ, ਅੱਗ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਰੁੱਖ, ਜੰਗਲੀ ਰੁੱਖ ਤੇ ਘਾਹ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਉੱਚੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਤ, ਰਿਤ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰੇ ਚਲੇ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਤ, ਰਿਤ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਾਮਵੇਦ ਦੇ ਗੀਤ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਸੁਤਰ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਚਲੇ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਿਗ, ਸਾਮ, ਯਜੁਸ ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਹਾਨਤਾ ਨੇ ਰੁੱਖ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ, ਪਿਤਾ, ਦਾਦਾ, ਜਲ, ਸ਼ਰਧਾ, ਵਰਖਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ। ਜਲ, ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਵਰਖਾ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫੇਰ ਸ਼ਰਧਾ, ਯਜ, ਸੰਸਾਰ, ਅੰਨ ਤੇ ਅੰਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਉਸਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਹੀ ਕਸ਼ਤਰੀਯਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਕ-ਸਬੰਧੀਆਂ, ਅੰਨ ਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਕ-ਸਬੰਧੀਆਂ, ਅੰਨ ਤੇ ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਭਾ, ਸਮਿਤਿ, ਸੈਨਾ ਤੇ ਸੋਮਰਸ ਚਲੇ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭਾ, ਸਮਿਤਿ, ਸੈਨਾ ਤੇ ਸੋਮਰਸ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵ੍ਰਾਤਯ, ਇਹ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣ ਕੇ ਆਵੇ—ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਦਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਸ਼ਤਰੀਯਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਘਟਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਯਾ ਦੋਵੇਂ ਉੱਠੇ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕੌਣ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ?" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਵਾਂਗ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰੇ, ਕਸ਼ਤਰੀਯਾ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ।" ਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਵਾਂਗ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਯਾ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਇੰਦਰ ਹੈ। ਇਹ ਅੱਗ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਕਸ਼ਤਰੀਯਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ ਉਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਯਾ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਵ੍ਰਾਤਯ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਘਰ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਾ ਕੇ ਆਖੇ: "ਵ੍ਰਾਤਯ, ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ? ਵ੍ਰਾਤਯ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਮਿਲੇ, ਵ੍ਰਾਤਯ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇ। ਵ੍ਰਾਤਯ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ; ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਛਾ ਕਰੋ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ; ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ।" ਜੇ ਕੋਈ ਪੁੱਛੇ, "ਵ੍ਰਾਤਯ, ਕਿੱਥੇ ਗਏ ਸੀ?" ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਆਖੇ, "ਵ੍ਰਾਤਯ, ਪਾਣੀ!" ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਜਲ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਆਖੇ, "ਵ੍ਰਾਤਯ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ," ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਆਖੇ, "ਵ੍ਰਾਤਯ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ," ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੀਤਿਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰੀਤਿ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਆਖੇ, "ਵ੍ਰਾਤਯ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਛਾ ਕਰੋ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ," ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਾਮੀਪਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਆਖੇ, "ਵ੍ਰਾਤਯ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਐਸਾ ਹੋਵੇ," ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਜਗਾਈ ਹੋਵੇ, ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵ੍ਰਾਤਯ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਬੁਲਾਏ, ਉਹ ਖੁਦ ਜਾ ਕੇ ਆਖੇ, "ਵ੍ਰਾਤਯ, ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ; ਮੈਂ ਹਵਨ ਕਰਾਂ।" ਜੇ ਉਹ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਹਵਨ ਕਰੇ; ਨਾ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਨਾ ਕਰੇ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਵ੍ਰਾਤਯ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਕਦੇ ਟੁੱਟਦੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਵ੍ਰਾਤਯ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਧਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।