ਪੂਸ਼ਨ ਨੇ ਦੂਲ੍ਹਨ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਲਿਜਾਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਨਸਲ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਰਾਨ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੇ, ਜੋ ਕਦੇ ਢਿੱਲੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ—ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸੀਂ ਬੰਧਨ ਖਤਮ ਕਰੀਏ। ਫਿਰ, ਦੂਲ੍ਹਾ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਆਪਣੇ ਰਾਨ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ, ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਆਰ੍ਯਮਨ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਮਿਲਾਪ ਕਰਵਾਉਣ। ਅਸੀਂ ਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੇ ਪਰਵਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਵਿਆਹ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਿੱਤਾ, ਦੂਲ੍ਹਨ ਦਾ ਚੋਲਾ ਤੇ ਦੂਲ੍ਹੇ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਵਸਤ੍ਰ ਕਿਸੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਛੌਣ ਤੋਂ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਇਹ ਹਿੱਸਾ, ਵਿਆਹ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ, ਦੂਲ੍ਹਨ ਦਾ ਚੋਲਾ—ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਸੰਗ, ਇਹ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਸੁਖਦਾਈ ਵਿਅਾਹ-ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਹੱਸਦੇ, ਵਧਿਆਈ ਵਿੱਚ ਰਮਣ ਕਰਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੋ, ਚੰਗੇ ਬੱਚੇ ਹੋਣ, ਵਧੀਆ ਘਰ ਸੰਭਾਲੋ, ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇਖੋ। ਨਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਉਠੋ ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਦੇਖੋ। ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਅੰਡੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ, ਤਿਵੇਂ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੋ। ਸਜੇ-ਸਵਰੇ ਅਕਾਸ਼-ਧਰਤੀ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ; ਸੱਤ ਦੇਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਗੇ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਸੂਰਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਸਤ-ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ, ਜੋ ਰਸਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਵੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ, ਮਘਵਾਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਅੰਦਰਲੀ ਹਨੇਰੀ, ਕਾਲੀ, ਪੀਲੀ ਤੇ ਲਾਲ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਥੰਮ੍ਹ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੰਨੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਵਿਆਹ-ਸੇਜ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਜਿੰਨੀ ਜਾਲੀਆਂ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿੰਨੀ ਅਸਫਲਤਾਵਾਂ ਤੇ ਨਾਕਾਮੀਆਂ ਇੱਥੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਮੈਂ ਥੰਮ੍ਹ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਸਰੀਰ, ਉਹ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਹੇ ਰੁੱਖ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੇਠਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਤਿਆਰ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜਿਹੜੇ ਸਿਰੇ, ਧਾਗੇ, ਤਾਣ-ਬਾਣੇ, ਜਾਂ ਉਨ ਹਨ—ਜੋ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਬੁਣਿਆ, ਉਹ ਵਸਤ੍ਰ ਉਸਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਛੂਹੇ। ਇਹ ਚਮਕਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਲ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਕਾਰ ਮੁਕਾ ਦਿੱਤਾ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਜੋ ਚਮਕ ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਜੋ ਤਾਕਤ, ਯਸ਼, ਦੂਧ, ਤੇ ਸਰ ਭੀ ਗਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਜੇ ਘਰ ਵਿਚ ਲੰਮੇ ਵਾਲ ਵਾਲੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਵਿਛੋੜੇ ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ, ਰੋ ਕੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ। ਜੇ ਤੇਰੀ ਧੀ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਘਰ ਵਿਚ ਰੋ ਕੇ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ। ਜੇ ਭੈਣਾਂ ਜਾਂ ਘਰ ਦੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਵੀ ਰੋ ਕੇ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੈਨੂੰ ਛੁਡਾਉਣ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਾੜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਤੇਰੀ ਸੰਤਾਨ, ਪਸ਼ੂ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਅਗਨੀ ਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਇਹ ਔਰਤ, ਜੋ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਰੁਖਸਤ ਹੋਣੀ ਹੈ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ: ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਸੌ ਪੱਤਝੜ ਜੀਵੇ। ਇੱਥੇ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਫੁੱਟ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੁਖ ਮਾਣਣ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ ਜਾਂ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਿਛੌਣ ਜਾਂ ਬੈਠਣ ਤੇ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਿਚ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਪਾਪ ਜਾਂ ਦਾਗ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਅਸੀਂ ਸੰਭਾਲੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਉੱਤੇ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਸੰਭਾਲੇ ਦੀ ਚਾਦਰ ਉੱਤੇ ਦਾਗ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਮਾੜਾਈ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਯੋਗ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ; ਅਸੀਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਕ੍ਰਿਤ੍ਰਿਮ ਕਾਂਟਾ ਜਿਸਦੇ ਸੌ ਨੁੱਕ ਹਨ—ਉਹਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰ, ਸਿਰ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੂਰ ਕਰ। ਉਸਦੇ ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਧਰਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਕਾਸ਼, ਮੱਧ ਆਕਾਸ਼, ਜਲ ਜਾਂ ਯਮ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਤੱਕ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰ ਨਾਲ, ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਸਰ ਨਾਲ, ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ; ਇੰਝ ਜੋੜ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹੀ। ਮੈਂ ਗੀਤ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਰਾਗ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਸਾਮਨ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਰਿਚ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਹੈਂ; ਆਓ, ਇੱਥੇ ਮਿਲ ਕੇ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੀਏ। ਨੌਕਾਵਾਂ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ, ਦਾਨੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ; ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਇਕੱਠੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ। ਪਿਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੂਲ੍ਹਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਆਏ ਹਨ; ਉਹ ਇਸ ਦੂਲ੍ਹਨ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਠਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆਏ, ਪੱਟਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਧਨ ਦਿੱਤਾ—ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਜਾਗ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਗ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਜਾਗ; ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਬਣ ਕੇ ਘਰ ਜਾ; ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇਕ ਵ੍ਰਾਤਿਆ ਜਨਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਉਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸੋਨਾ ਵੇਖਿਆ; ਉਸਨੇ ਉਹ ਸੋਨਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ।