ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਨਵੀਂ ਵਿਆਹੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, “ਆ, ਇੱਥੇ ਆ, ਆਪਣੇ ਸਹੁਰਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ, ਚੰਗੀ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ। ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ, ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਹੁਰਿਆਂ ਦੀ ਚਾਹਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਇਸ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਜਾ।” ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕੁਝ ਅਣਚਾਹੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, “ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਉੱਠੀ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਥਾਂ ਹੁਣ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਨਿਰ੍ਰਿਤਿ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉੱਠ ਕੇ ਚਲੀ ਜਾ, ਇੱਥੇ ਨਾ ਰਹਿ।” ਜੇਕਰ ਨਵੀਂ ਵਧੂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰੇ। ਇਸ ਮਹਿਲਾ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਕਵਚ ਵਿਛਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਵਰਗੀ ਹੋਵੇ, ਭਾਗਾ ਦੇ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਪੀਚਕਾਂ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਦਾ ਵਿਛੋਣਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਇਹ ਕੁਆਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਵਧੇ। ਉਸਨੂੰ ਲਾਲ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਪੀਚਕਾਂ ਵਿਛਾ ਕੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਇਸ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਉਸਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, “ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠ। ਇਹ ਦੇਵੀ ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ। ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲੇ, ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ।” ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਵੀਂ ਵਧੂ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੈਦਾ ਹੋਣ, ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਖਲੋਣ। ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਬੈਠੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਏ। ਉਸਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, “ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਤੇ ਸਹੁਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿੱਠਾ ਸੁਭਾਵ ਰੱਖ। ਸਾਸ ਨਾਲ ਵੀ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ।” ਫਿਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, “ਸਹੁਰਿਆਂ, ਪਤੀ, ਘਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਬਣੀ ਰਹੁ।” ਸਭ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ, “ਇਹ ਵਧੂ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਵੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖੋ। ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਿਓ, ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਦੂਰ ਕਰੋ।” ਜਿਹੜੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ ਜਾਂ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤਾਂ ਮਨਾਉਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਓੜਣੀ ਲਿਆਉ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੂਰਿਆ, ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਧੀ, ਵੱਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚੜ੍ਹੇ। ਉਸਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, “ਚੰਗੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸਜਣੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ। ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰ। ਇੰਦਰਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਚੌਕਸ ਰਹਿ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਫੜ, ਤੇ ਸਵੇਰ ਆਉਣ ਤੇ ਜਾਗ।” ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਕੇ, ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰਕ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, “ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਨ, ਫਲਦਾਇਕ ਬਣ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ।” ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨੂੰ ਉਠਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, “ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਲੱਭ। ਤੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਜਨਮ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਹੈ—ਇਹ ਜਾਣ।” ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਯਜਨਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭੋਗ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਵਧੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, “ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਵੱਲ ਜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾ; ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।” ਗੰਧਰਵ, ਭਾਮਾ ਅਤੇ ਅੱਖ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ ਨੂੰ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। “ਵਧੂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧ।” ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, “ਅਸੀਂ ਧਨ ਦੁਆਰਾ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋਈਏ, ਖੁਸ਼ ਰਹੀਏ, ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ। ਦੇਵਤਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਆਏ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਜੀਵਨ ਨਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।” ਮਾਂ-ਪਿਉ, ਜੋ ਬੀਜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਧੂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਭੇਜਣ। ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ, ਉਸਨੂੰ ਵਿਆਹ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਓ। ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਧਨ-ਸਮਪਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧੋ। ਪੂਸ਼ਨ, ਇਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਥਾਂ ਤੇ ਲੈ ਜਾ, ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਸ਼ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਬੋਦੇ ਹਨ। ਜਿਸਦੇ ਰਾਨ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਾ ਹੋਣ, ਜੋ ਕਦੇ ਢਿੱਲੀ ਨਾ ਪਏ—ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਅਸੀਂ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੀ ਗੰਢ ਹਟਾ ਦਈਏ। ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, “ਇਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ, ਆਪਣੀ ਰਾਨ ਉੱਤੇ ਰੱਖ, ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ। ਇੱਥੇ ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੋ, ਸਵਿਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਵੇ।” ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇਵੇ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਰਯਮਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਜੋੜੀ ਬਣਾਏ। ਅਸੀਂ ਪਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਦਾਖਲ ਹੋਈਏ; ਦੁਪਾਏ ਅਤੇ ਚਤੁਪਾਏ ਵਿੱਚ ਭਲਾਈ ਮਿਲੇ। ਇਹ ਵਿਆਹੀ ਪੋਸ਼ਾਕ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਨੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦਿੱਤੀ, ਵਧੂ ਦੀ ਚੁਨਰੀ ਤੇ ਦੂਲੇ ਦੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪੋਸ਼ਾਕ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਜੇ ਤੋਂ ਅਸੁਰ ਅਤੇ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹਿੱਸਾ, ਵਿਆਹੀ ਪੋਸ਼ਾਕ, ਵਧੂ ਦੀ ਚੁਨਰੀ ਤੇ ਪੋਸ਼ਾਕ—ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਕੇ, ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਵਿਆਹੀ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ, ਹੱਸਦੇ, ਇਕੱਠੇ, ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼—ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਚੰਗੇ ਬੱਚੇ, ਚੰਗੇ ਗ੍ਰਹਿਸਥ ਬਣੋ; ਸਵੇਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋ। ਨਵੀਂ ਪੋਸ਼ਾਕ ਪਾ ਕੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਲਾ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਿਉਂਦੇ ਸਵੇਰ ਵੇਖੋ। ਅੰਡੇ ਵਿਚੋਂ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਓ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਜੇ-ਸੰਵਰੇ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਵਰਤ ਵਾਲੇ; ਸੱਤ ਦਿਵਿਆ ਜਲਾਂ ਵਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਨ। ਸੂਰਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਣ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੋ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਯਜਨਾ ਦੇ ਵੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ, ਬੰਨ੍ਹਦਾ, ਮਘਵਾਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹੇਰਾ ਛੱਡ ਜਾਵੇ—ਕਾਲਾ, ਪੀਲਾ, ਤੇ ਲਾਲ। ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਤਪਤ ਪੀੜਾ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਾਰੀ ਥੰਭੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਵਿਆਹ ਮੰਜੇ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਦੇ ਜਾਲ, ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਅਸਫਲਤਾ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਥੰਭੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਸਰੀਰ, ਉਹ ਪੋਸ਼ਾਕ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਹੇ ਰੁੱਖ, ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨੀਵੀਂ ਪੋਸ਼ਾਕ ਤਿਆਰ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਸिरे, ਧਾਗੇ, ਤਾਣ ਬਾਣਾ, ਜਾਂ ਧਾਗੇ ਹਨ—ਜੋ ਪਤਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਣੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਛੂਹ ਲਵੇ। ਇਹ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੜੀਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੰਸਕਾਰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੰਭਾਲੀ, ਜੋ ਚਮਕ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਈ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਧੂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੰਭਾਲੀ, ਜੋ ਉਜਾਸ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਈ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੰਭਾਲੀ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਈ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੰਭਾਲੀ, ਜੋ ਯਸ਼ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੰਭਾਲੀ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਧੂ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਮ, ਅਸੀਸਾਂ, ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮੰਗਲਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਨਵੀਂ ਵਧੂ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।